Η ηρεμία και η ευκαιρία να αλλάξει (ξανά) το «τσιπάκι»

Η ηρεμία και η ευκαιρία να αλλάξει (ξανά) το «τσιπάκι»

Η ηρεμία και η ευκαιρία να αλλάξει (ξανά) το «τσιπάκι»

Ο Γιώργος Κούβαρης γράφει για την πρόκριση του Παναθηναϊκού ΟΠΑΠ στα ημιτελικά του κυπέλλου, επισημαίνει τα κακώς κείμενα που έκαναν και πάλι την εμφάνισή τους και εξηγεί τον λόγο για τον οποίο το ντέρμπι με τον Ολυμπιακό θυμίζει την περσινή σεζόν.

Καλώς ή κακώς για τον Παναθηναϊκό η πρόκριση στα ημιτελικά κόντρα στον Προμηθέα ήταν αυτονόητη. Με όλον φυσικά τον σεβασμό στην ομάδα της Πάτρας, οι «πράσινοι» ήταν το μεγάλο φαβορί και το «πρέπει» ήταν μεγαλύτερο και από το... μπόι του Παπαγιάννη. Μπορεί να μην εντυπωσίασαν με την εμφάνισή τους, μπορεί να μην έπαιξαν «διαστημικό» μπάσκετ, μπορεί να ξεχαστεί εύκολα το συγκεκριμένο παιχνίδι αλλά εκείνο που μετράει είναι το αποτέλεσμα. Και ο Παναθηναϊκός βρίσκεται ανάμεσα στις τέσσερις ομάδες που θα διεκδικήσουν τον έναν τίτλο της σεζόν τον επόμενο Φεβρουάριο. Μέχρι τότε κανείς δεν θα θυμάται τι θα είχε συμβεί το απόγευμα της 5ης Νοεμβρίου 2018.

Κάτι για το οποίο θα προβληματιστεί ο Τσάβι Πασκουάλ στις επόμενες προπονήσεις ενόψει του μεγάλου ντέρμπι με τον Ολυμπιακό. Μετά και την αναμέτρηση στην Ποντγκόριτσα, οι «πράσινοι» παρουσίασαν εκ νέου τις ίδιες παθογένειες κάτω από το καλάθι. Αν και έλειπε ο Οκτάβιους Έλις, αν και ο Τερέλ Παρκς ήταν με το ένα πόδι στην έξοδο, αν και ο Τσαϊρέλης έπαιξε κατά συνθήκη σέντερ, ο Παναθηναϊκός ΟΠΑΠ δέχθηκε 27 πόντους (από τους 68 των γηπεδούχων) από τους ψηλούς του Προμηθέα. Όπως είχε δεχθεί και το μεγαλύτερο ποσοστό των πόντων της Μπουντούτσνοστ, όπως έχει δεχθεί και το μεγαλύτερο ποσοστό των συνολικών πόντων των αντιπάλων σε όλες τις διοργανώσεις που παίρνει μέρος, με πρώτη και καλύτερη την EuroLeague.

Ναι, στο δεύτερο ημίχρονο του αγώνα ο Παναθηναϊκός βελτίωσε σε μεγάλο βαθμό τις αμυντικές του επιδόσεις με αποτέλεσμα να δεχθεί λιγότερους από 30 πόντους (29 για την ακρίβεια) ωστόσο σε ένα ματς με υψηλότερο δείκτη κινδύνου και δυσκολίας, ενδεχομένως να του στοιχίσει. Όπως και του στοίχισε στα παιχνίδια με την Μπάγερν και τη Ζάλγκιρις. Φυσικά για να γίνει αυτό θα πρέπει οι Τζέιμς Γκιστ και Στεφάν Λάσμε να ανεβάσουν ακόμα περισσότερο την ένταση στην άμυνα. Ο Γκαμπονέζος έδειξε να... παίρνει μπροστά και να ανεβάζει την ψυχολογία του μέσω της επίθεσης, αλλά ο Γκιστ ακόμα παραμένει στα... ρηχά. Και ο Παναθηναϊκός έχει ανάγκη τον Τζέιμς Γκιστ, ειδικά στα ντέρμπι με τον Ολυμπιακό που αποδεικνύεται (τις περισσότερες φορές) σε «key factor» των αγώνων. Αν μη τι άλλο την Παρασκευή αναμένεται να τον δούμε περισσότερη ώρα στο παρκέ του ΟΑΚΑ και οφείλει να είναι κάτι περισσότερο από έτοιμος.

Από το παιχνίδι στην Πάτρα, το «τριφύλλι» μπορεί να κρατήσει άλλα τέσσερα στοιχεία. Το πρώτο «ξεμπούκωμα» του Νικ Καλάθη στην επίθεση ο οποίος δημιουργούσε συνέχεια «ρήγματα» στην άμυνα του Προμηθέα χάρη στα αγαπημένα του «drive» (αν και χρειάζεται και ένα ματς με καλά ποσοστό έξω από τα 6.75 μέτρα), τον Ιωάννη Παπαπέτρου ο οποίος συνεχίζει να κάνει δουλειές που δεν φαίνονται και τόσο πολύ στην στατιστική (άλλωστε δεν είναι πάντα καλύτερος αυτός που έχει και τους περισσότερους πόντους) με αποτέλεσμα να είναι ένας από τους πλέον κομβικούς παίκτες της ομάδας, όπως επίσης και την σταθερά ανοδική πορεία του Νίκου Παππά, ο οποίος με τη σειρά του προσπαθεί να εκμεταλλευτεί και το... τελευταίο δευτερόλεπτο που βρίσκεται στο παρκέ. Και δεν το κάνει έχοντας μόνο στο μυαλό να σκοράρει. Όσο για τον ΝτεΣόν Τόμας; Αν καταφέρει να βρει την ισορροπία μεταξύ επίθεσης και άμυνας, τότε ο Πασκουάλ θα έχει έναν ακόμα λόγο να είναι ικανοποιημένος. Προς το παρόν ο Αμερικανός δεν ρίχνει και τόσο μεγάλο βάρος στην άμυνα...

Από την άλλη τα μακρινά σουτ συνέχισαν να αποτελούν την ανοικτή πληγή των «πρασίνων» (6/22 κόντρα στον Προμηθέα και ποσοστό στο 27%) οι οποίοι σημειωτέον έχουν το τρίτο χειρότερο ποσοστό στην EuroLeague και το... χειρότερο (μέχρι στιγμής πάντα) από τότε που πήραν μέρος στην διοργάνωση. Είναι δεδομένο ότι για να μπορεί να ανοίξει το παιχνίδι με τον Ολυμπιακό θα χρειαστεί το περιφερειακό σουτ. Όπως το είχε χρειαστεί σε όλα τα προηγούμενα ματς που έφευγε νικητής από τα ντέρμπι των «αιωνίων». Βέβαια είπαμε. Το ντέρμπι με τον Ολυμπιακό είναι ένα ΑΛΛΟ ματς. Οτιδήποτε και αν έχει προηγηθεί ανήκει στο παρελθόν.

Ο Παναθηναϊκός κέρδισε την ηρεμία που ήθελε στο «must win» παιχνίδι με τον Προμηθέα από τη στιγμή που «παιζόταν» μια πρόκριση και πλέον έχει μια μεγάλη ευκαιρία μπροστά του. Να κάνει ό,τι ακριβώς έκανε και πριν από έναν χρόνο! Όπως πέρυσι, έτσι και φέτος, οι «πράσινοι» θα πάνε στο ντέρμπι ως η ομάδα που παρουσιάζει περισσότερα προβλήματα στο παιχνίδι της απ' ότι ο Ολυμπιακός. Όπως πέρυσι, έτσι και φέτος, το ματς με τον «αιώνιο» αντίπαλο ήταν για την 6η αγωνιστική της EuroLeague με διαφορά μίας ημέρας (10/11 πέρυσι, 9/11 φέτος). Πέρυσι, ο Παναθηναϊκός είχε πάει στο ΣΕΦ με 2-3 ρεκόρ και με την ψυχολογία στα... τάρταρα. Όμως κατάφερε να αποδράσει από το Φάληρο με το «διπλό» και στη συνέχεια να πετύχει 8 νίκες σε 10 παιχνίδια της κορυφαίας ευρωπαϊκής διασυλλογικής διοργάνωσης! Φυσικά δεν λέω ότι θα γίνει το ίδιο και φέτος. Απλά πρόκειται για το παιχνίδι που είναι ικανό να αλλάξει ΟΛΕΣ τις ισορροπίες, να δώσει απίστευτη ψυχολογική ώθηση στον νικητή και να του αλλάξει το status quo. Αντίθετα, ο ηττημένος θα πρέπει να διαχειριστεί μια πολύ δύσκολη κατάσταση...

ΥΓ1: Πολλά μπράβο στον Προμηθέα Πάτρας, που παρά τα προβλήματα και τις απουσίες δεν παράτησε το ματς και προσπάθησε να διεκδικήσει στον προημιτελικό τις (όποιες) πιθανότητες του αναλογούσαν.

ΥΓ2: Καταλαβαίνετε τι έχει να γίνει στο Παγκόσμιο του χρόνου με Γιάννη Αντετοκούνμπο στην 12άδα της Εθνικής! Ο άνθρωπος είναι σε άλλο επίπεδο και σε άλλη διάσταση. Απλά... ισοπεδωτικός! (Τον φουκαρά τον Κουφό...)

Best of internet