Έβαλε τα χέρια του κι έβγαλε τα μάτια του

Έβαλε τα χέρια του κι έβγαλε τα μάτια του

Έβαλε τα χέρια του κι έβγαλε τα μάτια του

Ο Κωνσταντίνος Μελάγιες σχολιάζει τη δίκαιη νίκη της ΑΕΚ, τις αυτοκαταστροφικές τάσεις του Ολυμπιακού και το πισωγύρισμα που έκανε στα μάτια του κόσμου του.

Θα ήταν πέρα για πέρα άδικο να μην ξεκινήσω το αποψινό σχόλιο με την καλύτερη ομάδα του τελικού. Η ΑΕΚ επικράτησε δίκαια του Ολυμπιακού χωρίς να έχει το παραμικρό ψεγάδι στην απόδοσή της. Οι Κυπελλούχοι Ελλάδας έπαιξαν καλύτερο μπάσκετ, βρήκαν πολλά εύκολα καλάθια, έβγαλαν περισσότερη ενέργεια στο παρκέ, αγωνίστηκαν με μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση και πήραν βοήθεια από περισσότερους παίκτες.

Η ΑΕΚ κατά κύριο λόγο κέρδισε με το δικό της στυλ μπάσκετ (ένστικτο των ξένων στην επίθεση), αλλά δεν ήταν μόνο αυτό. Η ΑΕΚ έπαιξε και πολύ έξυπνα. Κι όταν λέμε «έξυπνα» εννοώ….

Ο Ντράγκαν Σάκοτα διάβασε το 75% των αλλαγών στην άμυνα του Ολυμπιακού και πολλές φορές είδαμε τον γιο του Ντούσαν να ποστάρει κοντύτερο αντίπαλο, τον Μάνι Χάρις να τραβάει μακριά τον Νίκολα Μιλουτίνοφ και να τον ταλαιπωρεί με ντρίμπλες, είδαμε μόλις ο Σφαιρόπουλος έριξε τον Κάιλ Ουίλτζερ στο παρκέ να παίρνει 4 σερί επιθέσεις ο Ντελρόι Τζέιμς και να έχει 5 πόντους και 3 φάουλ.

Ξέρετε όμως τι παραδέχτηκα στην ΑΕΚ… την αντίδρασή της όταν ο Ολυμπιακός προσπέρασε με 61-60 και μάλιστα είχε κι επίθεση. Μέσα σε ένα λεπτό το σκορ έγινε 61-65.

Πάμε και στον Ολυμπιακό τώρα…

Η απώλεια του Κυπέλλου αποτελεί μεγάλο πισωγύρισμα σε πολλούς τομείς.

Ξεκινάω από τον σημαντικότερο κατ’ εμέ. Η ομάδα ξενέρωσε για πολλοστή φορά τον κόσμο της. Ο Ιανουάριος ήταν γεμάτος δικαιολογημένη αμφισβήτηση και πάνω που έκανες δύο σπουδαίες νίκες με Φενέρ και Ρεάλ, βάζεις τα χεράκια σου και βγάζεις τα ματάκια σου και επέστρεψε η γκρίνια. Ξανά δικαιολογημένη.

Δε γίνεται να νικάς τη Ρεάλ στη Μαδρίτη και να χάνεις από την ΑΕΚ. Δεν υποτιμώ την ΑΕΚ, προς Θεού, αλλά απλά είναι τεράστια η διαφορά δυναμικότητας.

ΑΛΑΖΟΝΙΚΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ

Αρκετοί παίκτες του Ολυμπιακού δεν ήταν πνευματικά έτοιμοι για τον τελικό, ακόμη κι έμπειρα παιδιά.. Ορισμένοι δε, μου έβγαλαν και μία αλαζονική συμπεριφορά. Δεν ξέρω αν χρησιμοποιώ τη σωστή έκφραση. Αυτό το «έλα μωρέ ποια ΑΕΚ. Θα κάνουμε ένα ξέσπασμα και θα καθαρίσουμε».

Λένε όλοι πως η ΑΕΚ έβαζε όλα τα σουτ στο πρώτο ημίχρονο, αλλά μόνοι τους σούταραν οι παίκτες της.

Ακόμη και τα πολλά χαμένα lay up θέμα χαλαρότητας νομίζω ήταν και θέμα του στιλ, «ποιος θα με σταματήσει εμένα μωρέ»…

ΝΟΜΟΣ ΣΤΟΝ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟ

Όταν το αουτσάιντερ (ΑΕΚ) μένει στο ματς απέναντι στο φαβορί (Ολυμπιακός), όσο κυλάει το παιχνίδι οι πιθανότητες υπέρ του αυξάνονται!

Αυτός είναι νόμος, κανόνας και μαθηματικό συμπέρασμα μαζί.

Η ΑΕΚ κάθε δευτερόλεπτο που πέρναγε το πίστευε και περισσότερο και όταν αυτό συμβαίνει τότε θα βρεις κι ένα μακρινό σουτ, θα βρεις κι ένα μεγαλύτερο άλμα για ένα ριμπάουντ, θα βρεις πολλά…

Δεν ξέρω αν ο Ολυμπιακός βρισκόταν στο +4 κάποια στιγμή πώς θα αντιδρούσε η ΑΕΚ και δε θα το μάθουμε ποτέ. Πάντως στο +1 που βρέθηκαν οι Πειραιώτες μία χαρά αντέδρασαν οι «κιτρινόμαυροι».

ΑΔΙΑΦΟΡΟΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ

Πάμε και στο θέμα που σας καίει περισσότερο αφού σας θυμίσω πως πριν 25 μέρες είχα γράψει πως θα ήθελα αλλαγή ξένου με τον Λάνγκφορντ και πέσατε να με φάτε πολλοί.

Ο Ολυμπιακός παίζει χωρίς Αμερικανούς εδώ και καιρό. Ειναι παντελώς αδιάφοροι και αυτό είναι τραγικό.

Δε με ενοχλεί να είναι καλοί ή κακοί, ικανοί ή ανίκανοι. Με ενοχλεί αφανταστα να παρουσιάζονται αδιάφοροι.

Φτάσαμε μέσα Φεβρουαρίου και ξέρετε τι έχουμε να θυμόμαστε. Τα δύο ματς του Ρόμπερτς την εβδομάδα της νίκης στην Κωνσταντινούπολη επί της Φενέρμπαχτσε, τα τρία ματς του ΜακΛιν το δεκαήμερο που έλειπε ο Μιλουτίνοφ και τίποτα από τον Τόμπσον. Ο δε Ουίλτζερ (θα με πείτε πάλι εμπαθή) όταν ο αντίπαλος προπονητής με αυτόν μέσα δεν τον «σημαδεύει», κινδυνεύει με απόλυση και λιντσάρισμα.

Το καλοκαίρι όταν πήρε η ομάδα τον Ρόμπερτς αφενός τον είχα χρίσει βαρόμετρο για την εξέλιξη της χρονιάς και αφετέρου είχα αναρωτηθεί αν θα είχε κίνητρο.

Ο Ρόμπερτς μου δείχνει πως δεν διαθέτει το παραμικρό κίνητρο. Στα 32 του χρόνια έχει μπολιάσει η νοοτροπία του ΝΒΑ του «χάσω-κερδίσω, παίξω-δεν παίξω… όλα καλά». Η Ευρώπη είναι άλλο πράγμα ειδικά όταν αγωνίζεσαι σε ομάδα με την πίεση του Ολυμπιακού. Δε μπορώ να καταλάβω αν είναι ανίκανος ή χέστης…

Για τον Τόμπσον τι να πω… Αν βλέπατε μόνο το βλέμμα του στον πάγκο την ώρα του ματς. Δεν καταλάβαινε τίποτα από όσα έβλεπε.

Ο ΜακΛιν εδώ και 3 εβδομάδες βαριέται. Με την ΑΕΚ έκανε το αμίμητο. Δύο φορές στο τελευταίο δεκάλεπτο έμεινε μπροστά στην επίθεση ανώ η ΑΕΚ έβγαζε αιφνιδιασμό με αποτέλεσμα ο Μαυροειδής να πάρει ισάριθμα επιθετικά ριμπάουντ και να του κάνουν φάουλ. Ο ΜακΛιν ήταν ακόμη στο κέντρο του γηπέδου. Ο Αμερικανός βγάζει μία ακατανόητη βαρεμάρα, κάνει εύκολα και ανόητα φάουλ σα να μη θέλει να βρίσκεται στο παρκέ.

ΔΕ ΒΟΗΘΗΣΑΝ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΤΟΝ ΤΕΛΙΚΟ

Η αναφορά παραπάνω για τους ξένους είναι γενικότερη. Επιστρέφω στα… του τελικού.

Με ενάμιση παίκτη έπαιζε ο Ολυμπιακός. Αν δεν ήταν ο Σπανούλης η ΑΕΚ θα είχε νικήσει με διψήφια διαφορά πόντων. Ο αρχηγός ήταν ο μόνος έτοιμος να παίξει έναν τελικό, προς απάντηση των ανόητων που αναρωτιούνται γιατί παίζει ακόμη μπάσκετ. 20 πόντους και 9 ασίστ με τις περισσότερες εκ των οποίων έγινε μάγκας ο Μιλουτίνοφ.

Ο Μάντζαρης έπαιξε 20 λεπτά και δε βοήθησε σε κάποιον τομέα, ο Παπανικολάου είχε 2/11 σουτ και βοήθησε μόνο στα ριμπάουντ (9), ο Πρίντεζης έπαιξε 31΄και δεν ήταν καλός απλά δεν εκτέθηκε με πολλές προσπάθειες, ο Παπαπέτρου βοήθησε κάπως όμως η ιστορία έγραψε πως έχασε καλάθι σε αιφνιδιασμό και μαζί την ευκαιρία να ισοφαρίσει η ομάδα του.

Με απλά λόγια, δε χρειαζόταν ο Χόλις Τόμπσον και ο Κάιλ Ουίλτζερ για να νικήσουν την ΑΕΚ.

ΠΙΕΣΗ ΞΑΝΑ ΣΤΟΝ ΣΦΑΙΡΟΠΟΥΛΟ

Όπως ΟΡΘΟΤΑΤΑ ανέφερε ο Γιώργος Αγγελόπουλος τις προάλλες, «ο Ολυμπιακός δεν διοικείται από το facebook» οπότε τζάμπα γράφετε.

Ο Σφαιρόπουλος καλείται να πάρει μία απόφαση η οποία θα κρίνει εν πολλοίς το μέλλον του. Θα αλλάξει ξένο ή όχι; Και αν αλλάξει ξένο ποιον θα διώξει; Και κυρίως ποιον θα πάρει;

(Τελικά είναι τρεις οι αποφάσεις, αλλά δώστε τόπο στην οργή)

Η ΑΕΚ πήρε δύο παίκτες κι αμέσως έκαναν τη διαφορά σε έναν τελικό με 15 (Χάντερ) και 14 (Πάντερ) πόντους.

Θεωρώ πως πρέπει να υπάρξει αλλαγή ΜΟΝΟ ΑΝ είναι έρθει κάποιος παικταράς και όχι να έρθει Ουίλτζερ και Ουότερς.

Ας έρθει ο Λάνγκφορντ, ας έρθει ο Μπράουν…

ΕΝΑΣ ΚΡΗΤΙΚΟΣ ΤΟΥΣ ΕΒΑΛΕ ΤΑ ΓΥΑΛΙΑ

Ο Μπάμπης Μαρκάκης είναι ο πρόεδρος του Συνδέσμου Σωματείων Κρήτης. Αν μπει κάτι στο μυαλό του δεν του το βγάζεις ούτε με τανάλια. Αγύριστο κεφάλι. Κουζουλός.

Τον περασμένο Σεπτέμβριο στο τουρνουά που συμμετείχε ο Ολυμπιακός μου είπε, «θα κάνω φέτος έναν τελικό μόνος μου που θα γράψω ιστορία. Με ένα γήπεδο γεμάτο παιδιά». Του απάντησα πως είχε πιει αρκετή ρακή…

Αυτός ο άνθρωπος έκανε την ΕΟΚ να φαίνεται «μάγκας». Το όνειρό του έγινε πραγματικότητα και το γήπεδο γέμισε με παιδικά ουρλιαχτά. Πιστέψτε με τα παιδιά χαίρονταν τόσο πολύ που μου έδωσαν την εντύπωση πως ούρλιαζαν σε κάθε φάση ανεξαρτήτως ποια ομάδα σκόραρε.

Στο γήπεδο δεν έγινε το παραμικρό, δεν υπήρξε ο παραμικρός φόβος, το ματς τελείωσε κανονικά και 4000 μελλοντικοί φίλαθλοι μπήκαν στο σωστό δρόμο.

ΥΓ: Ιδανικές συνθήκες, δίκαιη διαιτησία, βατός αντίπαλος, σε καλό «φεγγάρι» η ομάδα. Αδικαιολόγητοι.

ΥΓ 2: Το τριπλό χαμένο lay up του Παπανικολάου με έβαλε σε σκέψεις από νωρίς για την εξέλιξη του ματς.

ΥΓ 3: Νερό και σαπούνι στο στόμα και μετά πείτε ό,τι θέλετε για τον Σπανούλη.

ΥΓ 4: Το μπάσκετ είναι στιγμές. Στο 65-72 σουτάρει ο Πάντερ τρίποντο και η μπάλα μπαίνει και βγαίνει. Ακολούθησε 5-0 σερί κι έγινε 70-72. Σ

Στο 74-77 ο Ολυμπιακός παίζει την τέλεια άμυνα, ο Τζέιμς σουτάρει τρίποντο (καλή επιλογή για την άμυνα) και ευστοχεί.

ΥΓ 5: Ο Γιάννης Σφαιρόπουλος πρέπει να βρει έναν τρόπο να εμπνεύσει ξανά τους παίκτες του.

ΥΓ 6: Παγκόσμιο ρεκόρ στα «Δύο Αοράκια», Πρώτη αναμέτρηση στην ιστορία μεταξύ ελληνικών ομάδων και δεν άναψε τσιγάρο σε ολόκληρο γήπεδο!

 

Best of internet