Το επιστέγασμα της - «μέχρι τέλους» - αφοσίωσης!

Ο Αντώνης Καλκαβούρας ερμηνεύει την επιστροφή του Γιώργου Μπαρτζώκα στον Πειραιά, ως την - «ερυθρόλευκα» - ευτυχέστερη κατάληξη μίας αλληλουχίας αθόρυβων αλλά ουσιαστικών κινήσεων των αδελφών Αγγελόπουλων με στόχο την ολική επαναφορά της ομάδας σε όλα τα επίπεδα!

Το επιστέγασμα της - «μέχρι τέλους» - αφοσίωσης!

Μας χωρίζει μόλις ένας μήνας από την πρώτη επέτειο (13/02/2019) του περυσινού αλησμόνητου «αιώνιου» ημιτελικού Κυπέλλου, όταν ο Ολυμπιακός - σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την διαιτησία του 1ου μέρους - αποφάσισε να μην βγει στο παρκέ του ΟΑΚΑ για το δεύτερο ημίχρονο και να χάσει στα χαρτιά την πρόκριση για τον τελικό του θεσμού.

Ήταν μία απόφαση που αποτέλεσε την απαρχή μίας στάσης, απέναντι στο κοινώς λεγόμενο «κατεστημένο» της ΕΟΚ στο ελληνικό μπάσκετ, που έκτοτε έμεινε γνωστή ως η "μέχρι τέλους" «σταυροφορία» για την εξάλειψη όλων των «δεινών» που ταλανίζουν το άθλημα στην χώρα μας...

Στους τελευταίους 11 μήνες, αν ένας ουδέτερος παρατηρητής μπορεί να προσάψει κάτι στους ιδιοκτήτες της ΚΑΕ Ολυμπιακός αυτό ήταν το έλλειμμα επικοινωνίας σε αυτή την πρωτόγνωρη στροφή που ακολούθησαν, η οποία «σφραγίστηκε» με μία ιστορική πλην όμως αμφιλεγόμενη απόφαση για αποχώρηση της ομάδας από το ελληνικό πρωτάθλημα (μέσω του υποβιβασμού στην Α2 Κατηγορία).

Από το περασμένο καλοκαίρι, λοιπόν, όταν οι αδελφοί Αγγελόπουλοι αποφάσισαν να τιμήσουν το συμβόλαιο του ασθενούς τεχνικού των «ερυθρολεύκων», σεβόμενοι πρώτα τον άνθρωπο Ντέϊβιντ και εν συνεχεία τον coach Μπλατ, μέχρι και το Σαββατοκύριακο που μας πέρασε, όταν και επανέφεραν (για πρώτη φορά επί των ημερών τους) έναν άκρως επιτυχημένο προπονητή (Μπαρτζώκας) που έφυγε αδίκως και χωρίς την θέλησή τους, συντελέστηκαν κοσμοϊστορικές - για τα δεδομένα του συλλόγου - αλλαγές, που εν πολλοίς αποδεικνύουν και εγγυώνται την "μέχρι τέλους" αφοσίωση των αφεντικών της ομάδας.

Πιο συγκεκριμένα, οι Πειραιώτες κλήθηκαν να αντιμετωπίσουν:

α) Το σοβαρό πρόβλημα υγείας του άκρως επιτυχημένου και διεθνώς καταξιωμένου Ντέϊβιντ Μπλατ.

Οι ιδιοκτήτες έδειξαν για άλλη μία φορά το ανθρώπινο πρόσωπό τους κι αποφάσισαν αρχικά να τιμήσουν τον 2ο χρόνο του συμβολαίου του Αμερικανοϊσραηλινού προπονητή, από την στιγμή που ο ίδιος δήλωσε ικανός να ασκήσει τα καθήκοντά του.

β) Την ξαφνική αποχώρηση του επί 19 χρόνια γενικού διευθυντή της ομάδας, Χρήστου Σταυρόπουλου που μετακόμισε στην αντίστοιχη θέση στην Αρμάνι Μιλάνου.

Ο Παναγιώτης και ο Γιώργος Αγγελόπουλος εμπιστεύτηκαν έναν άνθρωπο που είχε συμπληρώσει 12 επιτυχημένα χρόνια στην ομάδα ως Εμπορικός διευθυντής, προάγοντας τον Νίκο Λεπενιώτη στην θέση του General Manager και μάλιστα με αυξημένες αρμοδιότητες από τον προκάτοχό του. Επιδίωξή τους ήταν να προσδώσουν στην συγκεκριμένη θέση ένα πιο τεχνοκρατικό προφίλ, σύμφωνα με τις νέες επιταγές της Euroleague, που θέλει τις ομάδες της να γίνουν περισσότερο σύγχρονες, να λειτουργούν με πολιτική «επιχειρήσης» και να αναπτύξουν περισσότερο το business κομμάτι τους, καθώς το Financial Fair Play γίνεται ολοένα και πιο αυστηρό. Άλλωστε το 2023, θα πρέπει οι ομάδες να παράγουν το 60% των εξόδων τους, χωρίς ενισχύσεις από τους ιδιοκτήτες.

γ) Την συμμετοχή της ομάδας στην Α2 Κατηγορία

Την ώρα που η πλειοψηφία της φίλαθλης κοινής γνώμης (όχι όμως και των φιλάθλων που δημιούργησαν το #mexritelous και στήριξαν την επιλογή αυτή) και των Μ.Μ.Ε. άσκησαν αυστηρή κριτική έως και χλεύασαν την απόφασή τους, εκείνοι εμπνεύστηκαν την πρωτοποριακή (για τα ελληνικά δεδομένα) ιδέα του ονόματος "Ολυμπιακός Β' - Αναπτυξιακή ομάδα", για το όνομα της δεύτερης ομάδας που συμμετείχε στο πρωτάθλημα της Α2 Κατηγορίας (με βάση το μοντέλο της αναπτυξιακής λίγκας του ΝΒΑ, όπου οι περισσότεροι οργανισμοί έχουν από μία θυγατρική ομάδα στην G-League). Έτσι οι «ερυθρόλευκοι» απέκτησαν παράλληλα μία δεύτερη ομάδα που συμμετέχει σε ένα πρωτάθλημα με αγωνιστικό κίνητρο και η οποία, ταυτόχρονα, χρησιμεύει και ως δεξαμενή παικτών, στην οποία μπορούν κάλλιστα να προωθούν και τους νέους ταλαντούχους παίκτες που προέρχονται από τις ακαδημίες τους. Μάλιστα, σύμφωνα με πληροφορίες, το παραπάνω μοντέλο σκέφτονται να ακολουθήσουν κι άλλες ομάδες, ακολουθώντας το παράδειγμα του Ολυμπιακού.

δ) Την «σφαλιάρα» (ήττα με 19 πόντους και αποκαρδιωτική εμφάνιση) που δέχτηκε η ομάδα στην πρεμιέρα της Euroleague από την Βιλερμπάν, η οποία μετά και τα αρνητικά δείγματα στα φιλικά παιχνίδια, «φώναξε» ότι ο Ντέϊβιντ Μπλατ δεν μπορεί να ανταπεξέλθει.

Σε ένα βράδυ πήραν την απόφαση να αλλάξουν τον 60χρονο προπονητή, για να διασώσουν μία χρονιά που μόλις είχε αρχίσει και την «εκτέλεσαν» με συνοπτικές διαδικασίες, χρίζοντας τον στενό συνεργάτη του, Κεστούτις Κεμζούρα ως υπηρεσιακό. Ακολούθως δεν δίστασαν να «ανακατέψουν την τράπουλα» και προχώρησαν σε αλλαγές με τρεις προσθήκες (Ρότσεστι, Ριντ και εσχάτως επέστρεψε ο δανεικός Χαραλαμπόπουλος) και συνολικά τέσσερις αποχωρήσεις (ο Χαπ παραχωρήθηκε δανεικός στην Κρεμόνα, ενώ έφυγαν οι Κουζμίνσκας, Πάντερ και Ριντ, με τον Τσέρι να έπεται).

ε) Τον αγωνιστικό «κατήφορο» του Δεκεμβρίου και των πρώτων ημερών του Ιανουαρίου, διάστημα στο οποίο ο Ολυμπιακός γνώρισε 5 ήττες σε 6 αγώνες και είχε μέσο παθητικό 94 πόντων ανά αγώνα, δείχνοντας να χάνει το τρένο για τα playoffs.

Αφού έδωσαν μία εύλογη πίστωση χρόνου στον Λιθουανό τεχνικό για να διαχειριστεί την κατάσταση και κατάλαβαν ότι δεν έχει το ειδικό βάρος αλλά και την ικανότητα να καθοδηγήσει επιτυχώς το «ερυθρόλευκο» καράβι, έβαλαν σε εφαρμογή το πλάνο της επόμενης μέρας, προβαίνοντας σε μία κίνηση που δεν συνάδει με τις πρακτικές στις οποίες μας είχαν συνηθίσει. Η επιλογή τους να επαναφέρουν για πρώτη φορά έναν προπονητή (τον μοναδικό Έλληνα που κατέκτησε την Euroleague με ελληνική ομάδα), που στις μέρες τους, έφυγε άδικα και με άσχημο τρόπο (χωρίς την θέλησή τους), δείχνει την πρόθεσή τους να δώσουν και πάλι στον Ολυμπιακό την δυναμική που τον χαρακτήριζε στην εννιαετία 2009-2017! Για να φτάσουμε μέχρι την επαναπρόσληψη του Μπαρτζώκα (που για να υπογράψει για 2,5 χρόνια, άκουσε όλα όσα ήθελε να ακούσει) πρώτη φορά μεσούσης της περιόδου άλλαξαν δύο προπονητές και «σήκωσαν τα μανίκια» για να εκτελέσουν μία ομολογουμένως δύσκολη αποστολή, που όμως στηρίχθηκε πάνω σε συγκεκριμένη στρατηγική και σχεδιασμό για τα επόμενα χρόνια της ομάδας. Αν ο συνολικός και άκρως επιτυχημένος χειρισμός της λεπτής τυπόθεσης Μπαρτζώκα δεν είναι “statement”, τότε τι είναι;

Εν κατακλείδι, το συμπέρασμα στο οποίο οδηγεί η τακτική που ακολούθησαν, όχι μόνο στα παραπάνω σοβαρά ζητήματα που προέκυψαν αλλά και σε άλλα όπως το ηχητικό του Πρίντεζη, τις επαφές με την Πολιτεία για το θέμα της μείωσης της φορολογίας, τις αλλαγές στον αθλητικό νόμο, την συνεννόηση με την Euroleague για την μη συμμετοχή στο εθνικό πρωτάθλημα, τις προτάσεις στον ΕΣΑΚΕ για την αναβάθμιση του πρωταθλήματος, την στήριξη από τους χορηγούς, αποδεικνύει ότι οι Αγγελόπουλοι δεν ενδιαφέρονται για τις εντυπώσεις και τον επικοινωνιακό αντίκτυπο των ενεργειών και επιλογών τους, αλλά για την ουσία των πραγμάτων, που εκ του αποτελέσματος διατρανώνει την αφοσίωσή τους στην ομάδα.

Άλλος ο Μπαρτζώκας του 2014 και άλλος του 2020!

Κλείνοντας, θα ήθελα να καταθέσω και δύο λόγια για τον 54χρονο έμπειρο προπονητή, που αύριο θα κάνει το ντεμπούτο του στην δεύτερη θητεία στην τεχνική ηγεσία του Ολυμπιακού. Ο Γιώργος Μπαρτζώκας επιστρέφει στην ομάδα και γιατί όλα τα επιτυχημένα πράγματα – που διακόπτονται άκομψα – στην ζωή, συνήθως έχουν και δικαιούνται την δεύτερη ευκαιρία τους.

Στις κάτι περισσότερο από δύο χρονιές του στον Πειραιά, οδήγησε τους «ερυθρόλευκους» στην κατάκτηση του 3ου ευρωπαϊκού τροπαίου με την τεράστια ανατροπή του Λονδίνου (έγινε η πρώτη ομάδα μετά την Γιουγκοπλάστικα του 1991, που φτάνει στο repeat με διαφορετικό προπονητή) και ενός Διηπειρωτικού Κυπέλλου, ενώ έβαλε τις βάσεις για την δημιουργία της ομάδας που έφτασε μέχρι τον τελικό στο Final 4 του 2015.

Ακολούθησε ο μοναχικός δρόμος της ξενιτιάς, με το επιτυχημένο πέρασμα από την Λοκομοτίβ Μόσχας (την πήγε στο Final 4 του 2016), η διδακτική αποτυχία στην Μπαρτσελώνα (χωρίς να έχει το μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης) και η θητεία στην Χίμκι, που σημαδεύτηκε από καλές και κακές στιγμές, αλλά πρωτίστως με πρωτοφανή κακοδαιμονία όσον αφορά τους τραυματισμούς βασικών παικτών.

Αυτά τα 5,5 χρόνια που προηγήθηκαν αποτέλεσαν μία περίοδος ωρίμανσης, η οποία σίγουρα βοήθησε την επιστροφή του αλλά πιθανά να βοηθήσει και την ομάδα στο επόμενό της βήμα. Άλλωστε, ο Μπαρτζώκας του 2020 είναι αδιαμφισβήτητα πιο έμπειρος και πιο μπαρουτοκαπνισμένος από τον Γιώργο του 2014, αλλά το ίδιο έντονα Ολυμπιακός!

Υπό τις οδηγίες του, θεωρώ αδύνατο ο Ολυμπιακός να επιτρέπει τους 93,6 πόντους που δέχεται κατά μέσο όρο στα 7 τελευταία παιχνίδια, ενώ η επιλογή σίγουρα έρχεται σε πλήρη συναρμογή με την πολτική που ακολουθεί η Πειραϊκή ΚΑΕ απέναντι στην ΕΟΚ και το πολύκροτο θέμα του «ελέγχου» της ΚΕΔ από την ομοσπονδία. Ο Γιώργος Μπαρτζώκας, άλλωστε, ήταν ίσως ο προπονητής που ύψωσε πιο έντονα από οποιονδήποτε άλλον στην θητεία των Αγγελόπουλων, το ανάστημά του όταν θεώρησε ότι η ομάδα αδικούνταν από την διαιτησία.

Υγ.: Η υπόθεση του «νέου σπιτιού» του Ολυμπιακού, με το οποίο οι ιδιοκτήτες της «ερυθρόλευκης» ΚΑΕ ασχολούνται εδώ και καιρό, χωρίς να υπάρξει καμία δημοσιότητα, αποτελεί μία ακόμη τρανή απόδειξη ότι τίποτε δεν πρόκεται να επισημοποιηθεί αν δεν υπάρξει απτή εξέλιξη. Σύμφωνα με πληροφορίες, όμως, αποτελεί μίας από τις σημαντικές προτεραιότητες τους.

Photo Credit: Μαριλίζα Κοντογεώργου