Ο μαγεμένος πύργος!

Ο Παναθηναϊκός εγκαινιάζει τον… διαβολομήνα του στη Βαρκελώνη με τον εκ προοιμίου δυσκολότερο έως τώρα αγώνα του και ο Βασίλης Σκουντής γράφει για τους (καταλανικούς) δαίμονες οι οποίοι τον στοιχειώνουν εδώ και έξι χρόνια και θα επιδιώξει να τους ξορκίσει σήμερα που είναι κιόλας Παρασκευή και 13!  

Ο μαγεμένος πύργος!

Eνα σχετικώς άγνωστο στην ΄πιάτσα παρατσούκλι που έχουν προσδώσει οι Αμερικανοί στον Ρικ Πιτίνο, τον θέλει (να είναι) Inverter: πάει να πει αναστροφέας…

Πόθεν προέκυψε τούτο; Απλούστατα επειδή είναι μανούλα στην αναστροφή των καταστάσεων ή –όπως επαναλαμβάνει συχνά ο ίδιος-στην αναρρίχηση σε βουνά!

Δεν είναι κανονικός ορειβάτης, για να πάρει το πιολέ, το κραμπόν, το μπατόν και τα υπόλοιπα εξαρτήματα και πάσης φύσεως σύνεργα, αλλά ένας ορειβάτης της μπασκετικής καθημερινότητας.

Τα γράφω όλα αυτά στον πρόλογο για να θέσω το επίκαιρο και αγωνιώδες ερώτημα: θα καταφέρει άραγε απόψε αυτό που δεν έχουν καταφέρει οι τελευταίοι έξι προπονητές του Παναθηναϊκού, μηδέ της αφεντιάς του εξαιρουμένης;

Οψόμεθα απόψε λίγο πριν από τα μεσάνυχτα, εκτός κι αν οι Πράσινοι που το πήραν σχοινί κορδόνι από την Αλμπα και τον Ολυμπιακό, παίξουν καμιά παράταση και μας χασομερήσουν έτι περαιτέρω!

Για να μη μένουν κενά στη διήγηση, αλλά ούτε να δημιουργούνται εσφαλμένες και άδικες εντυπώσεις, όντως ο Πιτίνο και οι πέντε προκάτοχοι του έχουν φύγει με άδεια χέρια από το Palau Blaugrana!

Aλλά για μια στιγμή: το ορθόν στην προκειμένη περίπτωση είναι ότι έφυγαν με άδεια χέρια από αυτό το γήπεδο το οποίο τείνει να θεωρηθεί στοιχειωμένο οι πέντε από τους έξι προκατόχους του: όλοι πλην του Γιώργου Βόβορα, που δεν έτυχε να κοουτσάρει εκεί!

Εκεί λοιπόν ο Παναθηναϊκός στάθηκε για τελευταία φορά όρθιος μια επετειακή βραδιά: στις 11 Απριλίου του 2013, ακριβώς 17 χρόνια από τότε που έριξε στο κανναβάτσο τους Καταλανούς στο Παρίσι και στέφθηκε πρωταθλητής Ευρώπης για πρώτη φορά στην ιστορία του…

Τελικά δεν είχε άδικο ο… Μαραντόνα: πάντοτε θα υπάρχει ένα χέρι του θεού, είτε αυτό ανήκει στον Στόγιαν Βράνκοβιτς, που τάπωσε τον Μοντέρο στο Bercy, είτε στον Δημήτρη Διαμαντίδη ο οποίος σε μια μεταγενέστερη εκδοχή του εφεξής καλούμενου «βάλ’ το αγόρι μου» έκανε τον δόλιο τον Τζαγουάι να δει αστεράκια!

Βγήκε ο τροφαντός Αυστραλός σέντερ στο hedge out για να αναχαιτίσει το pick n’ roll, αλλά ο Μήτσος το είχε ήδη μπουμπουνίσει, γράφοντας κιόλας ένα παρεμφερές σκορ με το 67-66 των Παρισίων: 65-66, ενώ απέμεναν εννέα δευτερόλεπτα στα οποία οι Καταλανοί αποπειράθηκαν να αρπάξουν τη νίκη, αλλά το σουτ του Γιασικέβιτσους δεν βρήκε στόχο…

Εκτοτε ο Παναθηναϊκός ξαναπήγε άλλες οκτώ φορές στη Βαρκελώνη όπου παρεμπιπτόντως το 2011 πέρασε και μάλιστα σε δυο φάσεις (play offs και Final 4) μια ζωή χαρισάμενη, αλλά δεν…

Κι όταν λέω δεν, εννοώ πολύ δεν!

Από εκείνο το βράδυ που σημαδεύθηκε από το εκπάγλου καλλονής τρίποντο του Διαμαντίδη έως τώρα, η Μπαρτσελόνα υποδέχθηκε οκτώ φορές τους παλιούς δήμιους της και πέτυχε ισάριθμες νίκες απέναντι σε έξι διαφορετικούς προπονητές, εις εκ των οποίων είναι δικό της παιδί!

Στον Τσάβι Πασκουάλ, αναφέρομαι ο οποίος υπέστη κιόλας τη μεγαλύτερη από αυτές τις οκτώ απανωτές ήττες, της τάξεως των 27 πόντων.

Αυτό το γαϊτανάκι άρχισε στις 25 Απριλίου του 2013 στον πέμπτο αγώνα της σειράς των play offs στον οποίο οι Καταλανοί επιβλήθηκαν με 64-53, ενώ οι Πράσινοι βάραγαν στον… γάμο του Καραγκιόζη από τη ,μεγάλη άρκτο, τελειώνοντας το ματς με 1/16 τρίποντα (Ούκιτς).

Στον πάγκο του Παναθηναϊκού καθόταν τότε ο Αργύρης Πεδουλάκης, ενώ στη συνέχεια βρέθηκαν στην ίδια θέση και στην ίδια… αδυναμία σε αυτό το γήπεδο, ο Φραγκίσκος Αλβέρτης (28 Μαρτίου 2014, σκορ 84-62), ο Ντούσκο Ιβάνοβιτς δυο φορές (14 Νοεμβρίου 2014 με 78-69 και 9 Ιανουαρίου 2015 με 80-76, δια χειρός Χουέρτας, 6/8 τρίποντα), ο Σάσα Τζόρτζεβιτς (29 Οκτωβρίου 2015 με 77-52), ο Τσάβι Πασκουάλ δις (2 Δεκεμβρίου 2016 με 72-57 και 13 Οκτωβρίου 2017 με 98-71, με 24π. και 9ρ. του Κέβιν Σεραφέν) και ο Ρικ Πιτίνο (11 Ιανουαρίου 2019, με 79-68).

Πέντε από τις νίκες της Μπαρτσελόνα πιστώθηκαν στον Τσάβι Πασκουάλ, ο οποίος έχει κοουτσάρει σε 27 αγώνες ένθεν και ένθεν (22 με τους Καταλανούς και 5 με τους Πράσινους, ρεκόρ 18-9) ενώ τις υπόλοιπες έχουν στο ενεργητικό τους ο Γιώργος Μπαρτζώκας, ο Σίτο Αλόνσο και ο Σβέτισλαβ Πέσιτς…

Ο Πιτίνο είχε πει κάποτε και το έχει γράψει κιόλας στο βιβλίο του ότι «μια ήττα είναι σαν το λίπασμα, διότι βρομάει, αλλά κάνει καλό», αλλά οι οκτώ μαζεμένες που κουβαλάει στο δισάκι της η τωρινή ομάδα του στη Βαρκελώνη ξεπερνούν αυτή τη λογική και σε τελική ανάλυση καμιά από δαύτες δεν απέβη επωφελής!

Αυτό είναι κακό, αλλά στα περιθώρια του 0-8 υπάρχει και κάτι χειρότερο: δεν εννοώ τη διαφορά των 14.2 πόντων που υφίσταται σε αυτό το σερί των Καταλανών, αλλά κάτι το οποίο χθες ο Πιτίνο επισήμανε ως εκ των ων ουκ άνευ για να σταθεί όρθιος απόψε ο Παναθηναϊκός…

Περί τίνος πρόκειται; Περί των ριμπάουντ που αποτελούν τη μόνιμη μαύρη τρύπα του κάθε φορά που δοκιμάζεται στη Βαρκελώνη. Εδώ η στατιστική είναι… αμείλικτη, καθόσον σε αυτά τα οκτώ ματς οι Καταλανοί κατεβάζουν κατά μέσο όρο δέκα ριμπάουντ παραπάνω από τους Πράσινους.

Αυτό το ξέρει καλά ο Πιτίνο: όχι θεωρητικά, αλλά εκ πείρας, διότι στο ματς της 11ης Ιανουαρίου, είδε το χαρτί της στατιστικής και έφριξε από την αντιδιαστολή των 39 με τα 19.

Ο Παναθηναϊκός νίκησε στον τελικό του Παρισιού και στη σειρά των play offs του 2011 από την οποία προκρίθηκε με μειονέκτημα έδρας και χάλασε τη ζαχαρένια των οικοδεσποτών του Final 4, αλλά η Μπαρτσελόνα έχει τη μερίδα του λέοντος με 25 νίκες στους 42 μεταξύ τους αγώνες.

Εκτός από το τρέχον 8-0 στην έδρα τους οι Καταλανοί έχουν πετύχει και ένα 9-0 μέσα έξω από τις 18 Απριλίου του 2013 έως τις 4 Δεκεμβρίου του 2015, όταν ο Παναθηναϊκός της διέκοψε το σερί νικώντας με 93-86, δια χειρών Μίροσλαβ Ραντούλιτσα (25π.) και Δημήτρη Διαμαντίδη (20π.).

Tα υπόλοιπα και τα επόμενα, όπως συνηθίζω να γράφω, θα τα βρει απόψε η υπηρεσία. Η υπηρεσία και η… αεροπορία του Παναθηναϊκού, μπας και δεήσει μετά από χρόνια και ζαμάνια να καταρρίψει τους πυραύλους που εκτοξεύονται από την καταλανική βάση…

Για τα ρω του έρωτα έγραφε κάποτε ο Ελύτης. Εδώ όμως μιλάμε για τα ρω των ριμπάουντ, άνευ των οποίων στα ραντεβού με τις νίκες πέφτει χυλόπιτα!