Το ντέρμπι του «απόλυτου» κέρδους!

Ο Αντώνης Καλκαβούρας έφυγε από το ΟΑΚΑ χορτασμένος από την μπασκετική πανδαισία που πρόσφεραν οι «αιώνιοι» σε ολόκληρη την Ευρώπη, εξαίρει την επιθετική μεταμόρφωση του Παναθηναϊκού, δεν βρίσκει λόγια για τον Σπανούλη και τον Ράϊς και στέκεται στο καθοριστικό λάθος του εξαιρετικού Κεμζούρα.  

Το ντέρμπι του «απόλυτου» κέρδους!

Ήταν από τις λίγες φορές, τα τελευταία χρόνια, που έπιασα τον εαυτό μου να φεύγει – περασμένα μεσάνυχτα – από «αιώνιο» ντέρμπι εν πλήρη μπασκετική ευφορία και χωρίς την παραμικρή «κούραση» από εξωαγωνιστικές εξελίξεις, που συνήθως μονοπωλούσαν τους αγώνες ανάμεσα στις δύο μεγαλύτερες ομάδες της Ελλάδας.

Η αλήθεια είναι ότι μετά τα μύρια όσα έχει περάσει το μπασκετάκι στην χώρα μας, τον τελευταίο χρόνο, τη χρειαζόμαστε αυτή την διαφήμιση του αθλήματος που μας χάρισαν ο Παναθηναϊκός και ο Ολυμπιακός, σε ένα ματς που καθήλωσε όχι μόνο τη φίλαθλη ελληνική κοινή γνώμη, αλλά ενθουσίασε όλο το μπασκετικό κοινό του ευρωπαϊκού μπάσκετ.

Ο Παναθηναϊκός ήταν στο μεγαλύτερο διάστημα του αγώνα καλύτερος και με το «ραβδί» του Ρικ Πιτίνο, δείχνει να έχει αντιληφθεί τις επιθετικές αρετές του ρόστερ του και γι' αυτό κερδίζει για 4ο σερί παιχνίδι (και έκτο στα τελευταία επτά), αποδεικνύοντας ότι ξέρει πλέον να αξιοποιεί την ξεχωριστή ικανότητά του να σκοράρει. Αυτά που έκανε ο Ταϊρίς Ράις (41π. με 8/16 τριπ.), στα 24 χρόνια που καλύπτω αυτή την «αιώνια» αντιπαλότητα, δεν θυμάμαι να τα έχει κάνει ποτέ κανείς σε τόσο υψηλό επιπέδου και τεράστιας πίεσης, παιχνίδι!

Αλλά δεν ήταν μόνο ο MVP του Final 4 του Μιλάνου (2014), που πήρε από τον χέρι τους πρωταθλητές και τους βοήθησε να υπερκεράσουν το εμπόδιο ενός απρόσμενα καλού Ολυμπιακού. Είναι – γιατί χθες το παράκανε με τα τρίποντα και είχε 0/9 – ο Νικ Καλάθης (14π., 10ρ. & 6ασ.), που δεν έχει αντίπαλο όταν αποφασίζει να πάει μέχρι μέσα, αλλά και όταν «βλέπει» κι αξιοποιεί όλες τις «ευκαιρίες» των συμπαικτών του (βλ. το καλάθι της ισοφάρισης του Παπαγιάννη απέναντι στον Μπόλντουιν).

Είναι ο Παπαπέτρου (11π.) και ο Τόμας (13π. & 6ρ.) που συνδέονται με το καλάθι από κοντά και από μακριά. Φυσικά είναι και ο Φριντέτ (7π. με 1/8 σουτ), που όπως είπε και ο προπονητής του πρέπει να μάθει ξεμαρκάρεται στην Ευρώπη, καθώς επίσης και ο Παππάς, που δεν του πήγε το ματς και έπαιξε λίγο. Σκεφτείτε τι θα γινόταν αν ένας από τους δύο τελευταίους έβρισκαν ρυθμό… 

Οι «πράσινοι» μπορεί να ήταν άστοχοι έξω από τα 6,75 (10/33 τριπ.), ισορρόπησαν όμως, πλήρως τα ριμπάουντ (37-38), έβαλαν τις βολές (82,1% με 19/22) και το κυριότερο είναι ότι ουσιαστικά δεν έκαναν λάθη. Κάθε φορά που τελειώνεις ένα ντέρμπι με μονοψήφιο αριθμό λαθών, είναι σαν να φεύγεις από το γήπεδο… αλάνθαστος! Πολλώ δε μάλλον όταν έχει υποπέσει μόλις σε πέντε…

Το μεγάλο κέρδος για την ομάδα του «τριφυλλιού», όμως, είναι το ότι δεν πανικοβλήθηκε ότι όταν το ματς άρχισε να φεύγει από τα «πράσινα» χέρια. Ναι σύμφωνοι, βγήκαν κάποιες καθοριστικές άμυνες, αλλά το 4/4 (και 6/7) ήρθε μέσα από την επίθεση κι αυτό δείχνει μεγάλα αποθέματα αυτοπεποίθησης, που σίγουρα είναι έργο Πιτίνο.

Ο «Γολγοθάς» που ακολουθεί στις επόμενες 33 μέρες, θα κρίνει αν ο Παναθηναϊκός είναι ομάδα που θα παλέψει για τα playoffs ή έχει τα φόντα να διεκδικήσει το κάτι παραπάνω. Τα πιο πρόσφατα δείγματα γέρνουν προς το δεύτερο σενάριο… 

Πάμε στον Ολυμπιακό, που δεν θα κρύψω ότι με εντυπωσίασε και σε μεγάλο βαθμό, αυτό είναι έργο Κεμζούρα αλλά και της ηρεμίας που εξασφάλισε η διοίκηση μετά τα πρώτα αρνητικά αποτελέσματα που ακολούθησαν την απομάκρυνση του Μπλατ. Ο Λιθουανός τεχνικός επαναπροσδιόρισε τους ρόλους των παικτών, «ξεφορτώθηκε» αυτούς που έκρινε ότι δεν θα προσφέρουν τίποτε (Κουζμίνσκας και Χαπ) και ενσωμάτωσε τις δύο συμπληρωματικές προσθήκες (Ριντ και Ρότσεστι), βάζοντας πλέον τις δικές του πινελιές στον τρόπο παιχνιδιού της ομάδας.

Σιγά-σιγά ήρθαν οι νίκες, οι παίκτες απελευθερώθηκαν και δούλεψαν και η εμφάνιση του ΟΑΚΑ, έδειξε ότι οι Πειραιώτες όχι μόνο δεν είναι «τελειωμένοι» για την σεζόν, αλλά ότι πιστεύουν και θα παλέψουν πολύ σκληρά για την 8άδα. Τουλάχιστον αυτό φάνηκε στο «Νίκος Γκάλης», όπου οι «ερυθρόλευκοι» πήγαν πολύ καλά προετοιμασμένοι, ανέτρεψαν δύο φορές – και μάλιστα με ανορθόδοξα σχήματα – διψήφιες διαφορές (από το -13 και το -11) και απείλησαν τον Παναθηναϊκό με ήττα (ήταν μπροστά με 86-84 πριν ο Παπαγιάννης με hook, στείλει το ματς στην παράταση)!

Κι όλα αυτά χωρίς τον Πρίντεζη και τον Παπανικολάου σε καλή βραδιά (μαζί είχαν 12π. με 4/13 σουτ), αλλά με τον 37χρονο Σπανούλη (18π. & 5ασ.) να «φρεσκάρει» τη μνήμη της μπασκετικής Ευρώπης για το τι παίκτης είναι και να παρασύρει μαζί του τέσσερις Αμερικανούς συμπαίκτες του (κατά σειρά Πολ, Μπόλντουιν, Τσέρι και Ριντ), που έπαιξαν για πρώτη φορά σε «αιώνιο» ντέρμπι!

Ο “Kill-Bill” ήταν τέτοιο χάρμα ιδέσθαι, που με τα τόσο δύσκολα καλάθια που πέτυχε, δεν «γοήτευσε» ακόμη και τον ίδιο τον Πιτίνο, αλλά σχεδόν ξύπνησε τους «εφιάλτες» που προκάλεσε στους τελικούς του 2016!  Δεν ήταν λίγοι οι οπαδοί του Παναθηναϊκού που κρατούσαν το κεφάλι τους, βλέποντας τον “V-Span” να επιστρέφει στο παρκέ στα 3,6 τελευταία δευτερόλεπτα που είχε από το πλάϊ ο Ολυμπιακός για την τελευταία επίθεση στην κανονική διάρκεια.

Εκεί έγινε και το μεγάλο λάθος του Κεστούτις Κεμζούρα! Έχεις τον οσονούπω κορυφαίο σκόρερ στην ιστορία της Euroleague σε εξαιρετική βραδιά και σου «γυρίζει» τούμπα το ματς (μαζί με τον Πολ) με αριστερό lay-up μέσα στους ψηλούς και με πολύ δύσκολο τρίποντο στην 4η περίοδο…

Κι ενώ έχεις το momentum του αγώνα, όχι μόνο τον βγάζεις στις κρίσιμες κατοχές του τελευταίου λεπτού, αλλά παίζεις με πεντάδα χωρίς κανέναν από τους υπόλοιπους παίκτες (Πρίντεζη και Παπανικολάου) που έχουν «φάει» με το κουτάλι αυτά τα ντέρμπι; Έγκλημα και τιμωρία και για την ακρίβεια δις εξαμαρτείν (το ίδιο έγινε και στο Μόναχο με την Μπάγερν)…

Σαν συμπέρασμα κρατάω ότι η χθεσινή βραδιά σε συνδυασμό και με την ευχάριστη είδηση της μείωσης της φορολογίας (που θα έχει εφαρμογή στην επόμενη σεζόν), μας έκανε να αισιοδοξούμε λίγο περισσότερο για τις ομάδες μας και το μέλλον τους στην κορυφαία διασυλλογική διοργάνωση. Έτσι για να γουστάρουμε ολοένα και περισσότερο…

Υγ.: Μία ματιά στα χθεσινά αποτελέσματα είναι αρκετή για να καταλάβει κανείς πόσο υψηλό είναι το επίπεδο της εφετινής Euroleague, που αποτελεί το καλύτερο μπασκετικό προϊόν μετά τον «άλλον πλανήτη» του αθλήματος. Τέσσερα στα εννιά ματς είχαν "κατοστάρες", ενώ το κερασάκι στην τούρτα του υπερθεάματος του διημέρου, έβαλαν ο Παναθηναϊκός και ο Ολυμπιακός, που λίγο έλειψε να μας προσφέρουν σκορ επιπέδου NBA!