Η... βραδιά της Μαρμότας

Ο Γιώργος Κούβαρης γράφει για την ήττα του Παναθηναϊκού ΟΠΑΠ στη Λυών από τη Βιλερμπάν και αναρωτιέται, μεταξύ άλλων, αν υπάρχει και άλλος τρόπος για να χάσουν οι «πράσινοι» κάποιο ματς μακριά από το ΟΑΚΑ.

Η... βραδιά της Μαρμότας

Και πάνω που λες «τα έχω δει όλα από τον Παναθηναϊκό εκτός έδρας» έρχεται ένα ακόμα ματς για να σου υπενθυμίσει ότι... υπάρχουν πολλά ακόμα που ΔΕΝ έχεις δει.

Ναι, περίμενα ότι δεν θα ήταν εύκολο το παιχνίδι στο «Astroballe» για τους «πράσινους» αλλά έτσι όπως κύλησε η αναμέτρηση με αποκορύφωμα το +13 του 30', ομολογώ ότι είχα αρχίσει να γράφω το παιχνίδι για το site και ήμουν πιο σίγουρος από ποτέ ότι δεν υπήρχε περίπτωση να στραβώσει! Ε, είχε δεχθεί μόλις 10 πόντους σε ένα ολόκληρο δεκάλεπτο παίζοντας εξαιρετική άμυνα. Με αλληλοκαλύψεις, με βοήθειες, με ενέργεια, με ένα σωρό πράγματα. Πώς θα μπορούσε να έχανε ο Παναθηναϊκός αυτό το ματς;

Πώς; Τι είπατε; Πάνω που άρχισα να πιστεύω ότι «επιτέλους πέταξε από πάνω του την... κατάρα των εκτός έδρας αγώνων και δη απέναντι σε ομάδες με μικρότερο budget όπου η νίκη είναι προαπαιτούμενο» ήρθε ένα δεκάλεπτο για να ζήσουμε τη μέρα (για την ακρίβεια την βραδιά) της Μαρμότας. Δεν ξέρω εάν και εφόσον ήταν μια κακή παρένθεση η πρεμιέρα στην φετινή EuroLeague για τους «πράσινους» αλλά η συγκεκριμένη ήττα, από την συγκεκριμένη ομάδα και στην συγκεκριμένη έδρα, ίσως και να παίξει τον ρόλο της στο τέλος της σεζόν.

Μπορεί και όχι. Αυτό θα φανεί τον Απρίλιο. Όμως όπως είναι δομημένη η EuroLeague φέτος, με τις περισσότερες ομάδες και τα περισσότερα παιχνίδια, κάθε, μα κάθε, ματς πρέπει να αντιμετωπίζεται σαν τελικός από τον Παναθηναϊκό αν θέλει να βρεθεί στα playoffs. Αν χάνει σε έδρες όπως αυτής της Βιλερμπάν (απ' όπου θεωρώ θα περάσουν οι περισσότερες ομάδες -αν όχι όλες- που θα «παίξουν» γερά για την οκτάδα) θα χρειαστούν πολλές υπερβάσεις κατά τη διάρκεια της σεζόν και μεγάλες νίκες σε πρωτοκλασάτες έδρες.

Μέχρι στιγμής μένουμε στην αναμέτρηση του «Astroballe», όπου ο Αργύρης Πεδουλάκης και οι παίκτες του, έβαλαν τα χέρια τους και έβγαλαν τα μάτια τους. Απλά ΔΕΝ γινόταν να χαθεί αυτό το ματς. ΔΕΝ γινόταν. Όμως από τη στιγμή που το «τριφύλλι» εμφάνισε και πάλι τα ίδια συμπτώματα της περσινής (και προπέρσινης και... πολλών ακόμα χρόνων πίσω) ασθένειας, κατάφερε να... γυρίσει στα παλιά και να ζήσει από την αρχή όλα όσα ζούσε τις τελευταίες σεζόν κάθε φορά που... ξεμύτιζε από το ΟΑΚΑ.

Ένα-ένα αν βάλει κάποιος τα παιχνίδια κάτω, θα δει ότι ο Παναθηναϊκός έχει χάσει με όλους τους πιθανούς και απίθανους τρόπους. Ε, αυτό που έγινε στη Λυών δεν το είχαμε ξαναδεί. Ας προστεθεί στην... μακρά, αν μη τι άλλο, λίστα. Το θέμα είναι, αυτή τη φορά τουλάχιστον, το πάθημα να γίνει πραγματικό μάθημα για όλους και να μην εμφανίσουν ξανά τα ίδια συμπτώματα.

Το να δέχεται μια ομάδα 29 πόντους σε μια περίοδο, ενώ είχε δεχθεί μόλις 10 στην αμέσως προηγούμενη σημαίνει πέντε πράγματα: 1) Είχαν επαναπαυτεί στο +13 και πίστεψαν όλοι στον Παναθηναϊκό ότι το ματς είχε τελειώσει. 2) Κάκιστη επικοινωνία στην άμυνα. Για την ακρίβεια «μηδέν» άμυνα απ' όλους, μηδενός εξαιρουμένου. 3) Έλλειψη συγκέντρωσης όταν η Βιλερμπάν άρχισε να γυρίζει το ματς. 4) Το κακό ποσοστό στις βολές. 5) Καμία βοήθεια από τον πάγκο.

Ε, δεν θέλει και πολύ να γυρίσει το ματς μια ομάδα που παίζει στην έδρα της και η οποία άρχισε να βάζει στην εξίσωση και το... κοιμισμένο -μέχρι εκείνο το σημείο- κοινό της. Ειδικά αν το πιστέψει. Και ο Παναθηναϊκός έκανε την Βιλερμπάν να πιστέψει ότι μπορεί να τα καταφέρει, ειδικά από τη στιγμή που η «ρακέτα» ήταν... αφύλακτη διάβαση γι' άλλη μια φορά. Ο Τζεκιρί είχε μετατραπεί σε... Ιμπάκα, οι «πράσινοι» έχαναν και πάλι το ένα ριμπάουντ μετά το άλλο και από τη στιγμή που το ποσοστό στις βολές ήταν κάκιστο (μα, 51,9% με 13 χαμένες;;;) ήρθαν και τα τελευταία 1:15 όπου έκαναν τα πάντα λάθος για να μπει και το κερασάκι στην... γαλλική τούρτα που σέρβιραν στο «Astroballe».

Χωρίς να θέλω να υποτιμήσω την μαχητική Βιλερμπάν, άλλες 10 φορές να έπαιζαν στο ίδιο γήπεδο, ο Παναθηναϊκός δεν θα έχανε. Όμως με τα «αν» δεν γράφεται ιστορία και θα αναγκαστεί να «κουβαλήσει» αυτή την ήττα μέχρι το τέλος της σεζόν. Το θέμα είναι να μην επηρεάσει βαθμολογικά την ομάδα στην τελική «σούμα» της regular season. Με μια πρώτη ματιά φαντάζει δύσκολο. Ίδωμεν, όμως. Ακόμα είναι η αρχή της σεζόν...

Τώρα, όσον αφορά την τελευταία φάση. Ισχύουν δύο τινά. Το πρώτο αυτό που ακολούθησαν οι παίκτες του Παναθηναϊκού. Η μπάλα στον Καλάθη, καλοί σουτέρ δίπλα του στο παρκέ ώστε να τραβήξουν εκτός ρακέτας τους αμυντικούς και drive του αρχηγού στο αντίπαλο καλάθι. Κάτι ανάλογο (όχι ίδιο, σε καμία περίπτωση) δεν είχε κάνει πριν από δύο χρόνια απέναντι στη Ζάλγκιρις και σκόραρε με το coast to coast; Απλούστατα τώρα είχε έναν πολύ καλό αμυντικό στο «ένας εναντίον ενός» και δεν τον άφησε να φτάσει στο layup.

Το δεύτερο αφορά τους σουτέρ. Ναι, ο Καλάθης είναι ο ηγέτης και θα έχει την ευθύνη στα χέρια του. Όμως από τη στιγμή που στην πεντάδα υπάρχει ο Τζίμερ Φριντέτ, ένας πραγματικός «δολοφόνος» κάθε φορά που σουτάρει, οφείλει να βρει σύστημα και να πάρει το τελευταίο σουτ. Οι πιθανότητες να ευστοχήσει είναι πολύ περισσότερες από το να αστοχήσει. Και στην τελική, ας αστοχήσει στο τέλος. Όμως, να σουτάρει! Δεν είδατε τι έκανε η Ρεάλ απέναντι στη Μακάμπι; Με ένα απλό σύστημα, ο Κάρολ βγήκε από τα σκριν, σούταρε και... καληνύχτα σας.

Μιας και ανέφερα τον Φριντέτ: Κομβικότατος παίκτης για τον Παναθηναϊκό! Ξαναλέω. Κομβικότατος! Είτε βρεθεί σε πλεονεκτική θέση για να σουτάρει, είτε όταν χρειαστεί να δημιουργήσει. Παίζει πάντα με ψυχραιμία, με καθαρό μυαλό (ε, εντάξει μερικές φορές ίσως να το παρακάνει με τα drive απέναντι σε πολύ ψηλότερους αντιπάλους) και ΠΡΕΠΕΙ να έχει ΠΙΟ ενεργό ρόλο στην επίθεση. Σκόραρε 18 πόντους με 4/6 τρίποντα έχοντας αγωνιστεί 28 λεπτά. Μάλιστα ξαφνιάστηκα όταν είδα τη στατιστική όσον αφορά τον χρόνο συμμετοχής του. Έβαζα στοίχημα ότι με το ζόρι θα είχε βρεθεί 20 λεπτά στο παρκέ...

Και φυσικά Ντεσόν Τόμας! Με 20 πόντους μέσο όρο στα δύο πρώτα ματς έχοντας 54% στα δίποντα, 67% στα τρίποντα, 90% στις βολές, 8,5 ριμπάουντ, 2 ασίστ, 1,5 κλέψιμο! Δημιουργεί τρομερή αυτοπεποίθηση σε όλους και φυσικά ξεκινάει από τον ίδιο του τον εαυτό. Σπάνια συναντάς ΤΕΤΟΙΑ εξέλιξη σε παίκτη και μάλιστα σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα. Ο σταθερός Τόμας είναι ΥΠΕΡ-απαραίτητος για τον Παναθηναϊκό!

ΥΓ: Σε δύο ματς EuroLeague ο Παναθηναϊκός έχει χάσει 21 βολές!!! ΑΠΑΓΟΡΕΥΤΙΚΟΣ αριθμός!

ΥΓ2: Ο Παναθηναϊκός έμοιαζε να παίζει χωρίς τριάρι. Παπαπέτρου και Τζόνσον εκτός κλίματος αγώνα, γεγονός που στοίχισε. Αν είχαν παίξει έστω στο 30% και οι δύο οι «πράσινοι» θα είχαν φύγει με τη νίκη από τη Λυών.

ΥΓ3: Μπέντιλ, Μπράουν: Πολλά... ψωμιά ακόμα.

ΥΓ4: Πάλι έγινε λόγος για εύκολο πρόγραμμα του Παναθηναϊκού και πάλι μια από τα ίδια.

ΥΓ5: Έχει ευθύνη και ο Πεδουλάκης για την ήττα, αλλά μην τα ισοπεδώνουμε όλα από την δεύτερη αγωνιστική. Η πορεία θα δείξει...