ΔΕΙΤΕ ΤΑ LIVE

Ντέιβιντ Μπλατ, ένας χαρισματικός άνθρωπος

Ο Κωνσταντίνος Μελάγιες γράφει για τον προπονητή του Ολυμπιακού και την γενναιότητα που επέδειξε στο θέμα της υγείας του. 

Ντέιβιντ Μπλατ, ένας χαρισματικός άνθρωπος

Σκέφτομαι από χθες όσα διάβασα στην επιστολή του Ντέιβιντ Μπλατ με την οποία γνωστοποίησε το πρόβλημα υγείας που έχει και η αλήθεια είναι πως στο μυαλό μου υπάρχει ένα κουβάρι.

Ενα κουβάρι ξεκάθαρο εκτός από την αφετηρία του. Δεν μπορώ να κατασταλάξω από που πρέπει να ξεκινήσω κι είμαι ήδη στην δεύτερη παράγραφο.

Χαρισματικός άνθρωπος δεν είναι μόνο αυτός που διαπρέπει στην επιστήμη του, δεν είναι ο σωστός επαγγελματίας ή σωστός άνθρωπος.

Χαρισματικός είναι αυτός που μπορεί να εμπνεύσει κόσμο. Και ο Ντέιβιντ Μπλατ είναι ένας χαρισματικός άνθρωπος.

Το γεγονός ότι ο Μπλατ διέθετε πριν καν έρθει στα μέρη μας, τεράστια προσωπικότητα δεν είναι κάτι κρυφό. Ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζει το μπάσκετ ως φιλοσοφία είναι ιδιαίτερος.

Για άλλους είναι καλός προπονητής, για άλλους κακός. Για άλλους κάνει σωστές επιλογές, για άλλους κάνει λανθασμένες.

Η φιλοσοφία του όμως γύρω από το παιχνίδι είναι αναμφισβήτητα η ιδανικότερη.

Η πρώτη μεγάλη νίκη του Μπλατ δεν ήταν η γνωστοποίηση του προβλήματος υγείας του.

Η πρώτη μεγάλη νίκη ήταν το γεγονός ότι αρκετοί (όχι 2-3) δημοσιογράφοι γνώριζαν το πρόβλημα και ουδείς ανέφερε οτιδήποτε. Απαντες το αντιμετώπισαν με σεβασμό ως όφειλαν, κάτι το οποίο εμείς (α' πληθυντικό) σπάνια κάνουμε.

Με εξαίρεση έναν ηλίθιο που θέλησε να το παίξει έξυπνος και φυσικά γνώρισε την κατακραυγή.

Η δεύτερη μεγάλη νίκη του Μπλατ ήταν πως δεν χρησιμοποίησε την ασθένεια ως άλλοθι για την αγωνιστική εικόνα του Ολυμπιακού. Θα μπορούσε εύκολα να το κάνει και δεν θα του έλεγε και κανείς τίποτα.

Η τρίτη και ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΟΛΩΝ νίκη του Μπλατ είναι ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζει την όλη κατάσταση.

Η λέξη «γενναίος» αντικατοπτρίζει πλήρως την εικόνα. Δεν μεμψιμοιρεί, δεν μιζεριάζει, δεν παραδίνεται και απλά συνεχίζει τη ζωή του κανονικότατα.

Η τέταρτη μεγάλη νίκη του Μπλατ είναι η επιθυμία του να τον κρίνουμε για όσα θα βλέπουμε στο παρκέ σαν να μην υπάρχει πρόβλημα υγείας.

Πολλοί στη θέση του, θα το χρησιμοποιούσαν σαν «μαξιλαράκι». Ο Μπλατ όμως είναι διαφορετικός.

Για αυτό τον λόγο εγώ προσωπικά επιλέγω να του συμπεριφέρομαι όπως εκείνος ζήτησε.

Θα κρίνεται για όσα (δεν) θα βλέπω στο παρκέ. Θα είμαι αυστηρός μαζί του, θα είμαι όμως και δίκαιος μαζί του.

ΥΓ: Ο αντίκτυπος της επιστολής ήταν τεράστιος από άκρη σε άκρη. Περίμενα η αλήθεια είναι κι ένα tweet από τον Παναθηναϊκό, αλλά δεν το είδα. Είμαι σίγουρος πως ο κόσμος των «πράσινων» στο ματς της 6ης Δεκεμβρίου θα τον υποδεχτεί με ένα παρατεταμένο χειροκρότημα.

ΥΓ2: Αφού πέρασαν λίγες ώρες μίλησα μαζί του. Φυσιολογικά. Όπως πάντα. Για μπάσκετ. Όταν έφτασε η κουβέντα στην επιστολή μού είπε «και έναν άνθρωπο να βοηθήσω μέσα από τη δική μου περιπέτεια, θα είναι μεγάλο κέρδος για μένα». Αυτός είναι ο Μπλατ, ένας χαρισματικός άνθρωπος.