Η 18η φορά του «Ζοτς» και ο «άπειρος» Αταμάν

Οι προπονητές γράφουν τη δική τους ιστορία και η Euroleague Greece στέκεται στο γεγονός ότι για τους τρεις από τους τέσσερις τεχνικούς τα Final Four είναι… ψωμοτύρι, ενώ ο Εργκίν Αταμάν είναι μια κατηγορία μόνος του καθώς θα βρεθεί μόλις για δεύτερη φορά στην τελική φάση της διοργάνωσης.

Η 18η φορά του «Ζοτς» και ο «άπειρος» Αταμάν

Στην περίπτωση του Ζέλικο Ομπράντοβιτς ταιριάζει το άσμα… «τα λόγια είναι περιττά» καθώς οι εννιά κατακτήσεις και οι συνολικά 17 συμμετοχές σε Final 4 Euroleague είναι στοιχεία τα οποία καταδεικνύουν γιατί είναι ο καλύτερος αλλά και πιο πετυχημένος προπονητής στην ιστορία του ευρωπαϊκού μπάσκετ. Συνήθως, ο «Ζοτς» κατακτά τον τίτλο ανά δύο χρόνια (2007, 2009, 2011) και η τελευταία φορά που πάτησε στην κορυφή ήταν προ διετίας (2017). Η καριέρα του έχει καταγράψει και τέσσερις χαμένους τελικούς με αφετηρία αυτόν του 2001 όταν ήταν στον Παναθηναϊκό.

Ο Δημήτρης Ιτούδης θα βρεθεί για 5η συνεχή χρονιά στο Final Four της διοργάνωσης. Στις υπόλοιπες τέσσερις, μια φορά κατέκτησε το τρόπαιο (2016). Δύο φορές (2015, 2017) είδε τον Ολυμπιακό να του φράζει τον δρόμο για τον τελικό. Πέρυσι η ομάδα του υπέκυψε στην ευστοχία αλλά και στο φανταστικό μπάσκετ που απέδωσε η Ρεάλ Μαδρίτης. Φέτος, η ΤΣΣΚΑ Μόσχας έχει την ευκαιρία της εκδίκησης για τον περσινό αποκλεισμό της από τον τελικό.

Με εξαίρεση την περίοδο 2016-17, όταν ο Πάμπλο Λάσο πηγαίνει στο Final 4, βρίσκεται και στον τελικό. Δύο φορές (2015, 2018) κατέκτησε το τρόπαιο, το 2013 ο Ολυμπιακός του στέρησε τον τίτλο κι έναν χρόνο αργότερα είδε την Μακάμπι Τελ Αβίβ να «κατατροπώνει» την ομάδα του στην παράταση.

Η δεύτερη φορά του Αταμάν

Για τους προπονητές των άλλων τριών ομάδων, το Final 4 είναι… καθημερινότητα. Για τον Εργκίν Αταμάν όμως, καθότι είναι μόλις το 2ο στην πολυετή προπονητική καριέρα του, μάλλον ισοδυναμεί με θαύμα. Ο Τούρκος προπονητής είχε οδηγήσει και τη Σιένα στο Final 4 της Βαρκελώνης (2003). Η τρομερή ομοιότητα με το σήμερα είναι ότι και τότε, στον ημιτελικό συμμετείχε σε «εμφύλιο» πόλεμο καθώς η Σιένα αντιμετώπισε την Μπενετόν Τρεβίζο και ο Αταμάν είδε τον Μάσιμο Μπουλέρι να «εκτελεί» την ομάδα του στο τελευταίο λεπτό. Τελικώς, περιορίστηκε στην 3η θέση.