Το «ξύλο» θα τον πάει στον... παράδεισο

Ο Γιώργος Κούβαρης γράφει για τη νίκη του Παναθηναϊκού ΟΠΑΠ κόντρα στην Μπαρτσελόνα και στέκεται στην «σκληράδα» που έδειξαν οι παίκτες του Τσάβι Πασκουάλ, την ενέργεια που έβγαλαν και την άμυνα για την οποία «φτιάχτηκε» να παίζει η συγκεκριμένη ομάδα.

Το «ξύλο» θα τον πάει στον... παράδεισο

Πώς το έλεγαν αυτό οι Αμερικανοί; «Η επίθεση κόβει τα εισιτήρια, αλλά η άμυνα κερδίζει τα πρωταθλήματα...» Ναι ξέρω, κλισέ φράση. Κλισέ μεν, πέρα για πέρα αληθινή δε. Για να είμαι ειλικρινής χρειάστηκε (πιο παλιά γιατί τώρα το έχω μάθει) να γκουγκλάρω ποιος είπε τη συγκεκριμένη φράση. Πολ Ουίλιαμ «Μπέαρ» Μπράιαντ, θρυλικός προπονητής του American Football στο κολεγιακό πρωτάθλημα. Μια ματιά στο βιογραφικό του και θα δει κάποιος... έξι εθνικά πρωταθλήματα. Ε, όλο και κάτι θα ήξερε!

Η άμυνα ήταν μέχρι σήμερα και το μεγάλο ζητούμενο για τον Παναθηναϊκό. Για την ακρίβεια η άμυνα που μπορούσε να παίξει και η άμυνα για την οποία γινόταν όλος ο λόγος το περασμένο καλοκαίρι και η οποία βάδιζε παράλληλα με την στελέχωση του φετινού ρόστερ. Όπερ και σημαίνει περισσότερη ενέργεια, μεγαλύτερη σκληράδα και στιβαρότητα ανάλογη των παικτών που υπάρχουν στην φετινή ομάδα. Στο τουρνουά «Παύλος Γιαννακόπουλος» άρχισε να το δείχνει και να αφήνει πολλές υποσχέσεις για το μέλλον, αλλά μόλις ξεκίνησαν τα επίσημα άπαντες «ψάχνονταν» μεταξύ τους.

Η αλήθεια είναι ότι από την άμυνα πλήρωσε τις άσχημες εμφανίσεις απέναντι σε Μπάγερν, Ζάλγκιρις και Εφές με αποτέλεσμα να βρεθεί στο 5-3 και να μην έχει καλύτερο ρεκόρ τη δεδομένη χρονική στιγμή. Όμως έχουμε πει πολλές φορές ότι ακόμα είναι αρχή και ότι ακόμα οι παίκτες προσπαθούν να εμφυσήσουν κάποια πράγματα μέσα από τις προπονήσεις προκειμένου να τα βγάλουν στο παρκέ. Άλλοτε το καταφέρνουν και άλλοτε όχι. Απέναντι στην Μπαρτσελόνα ο Παναθηναϊκός πραγματοποίησε το καλύτερό του παιχνίδι την φετινή σεζόν. Και θα εξηγήσω τι θέλω να πω.

Μπορεί να μην εντυπωσίασε, μπορεί να μην «έβγαλε» τις γνωστές φάσεις ή τις συνεργασίες Καλάθη-Γκιστ σε pick n roll καταστάσεις, μπορεί να μην είδαμε τα φοβερά καρφώματα του Θανάση, αλλά ο Παναθηναϊκός πραγματοποίησε την πιο μεστή, την πιο «γεμάτη» και την πιο «win mentality» εμφάνιση της φετινής σεζόν. Κάτι που φάνηκε από την αρχή μέχρι το τέλος, αφού οι «πράσινοι» είχαν διάρκεια από το ξεκίνημα του ματς, δεν έχασαν ποτέ το προβάδισμα και ουδέποτε χρειάστηκε να «κυνηγήσουν» το σκορ.

Και όλα αυτά χάρη στην άμυνά τους. Μακράν το καλύτερο αμυντικό παιχνίδι του με αποτέλεσμα να «αφοπλίζει» όλα όσα δοκίμαζε ο Σβέτισλαβ Πέσιτς στο παρκέ. Με εξαίρεση 3-4 περιπτώσεις με Σεραφέν και Τόμιτς, ο Παναθηναϊκός δεν «έτρωγε» εύκολο καλάθι. Η Μπαρτσελόνα έπρεπε να «φτύσει αίμα» για να σκοράρει και αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι οι παίκτες του Τσάβι Πασκουάλ αύξησαν την ένταση στην άμυνα, έβαζαν δυνατά τα κορμιά τους, χρησιμοποίησαν τη δύναμή τους και δεν έδιναν κανένα δικαίωμα στην ισπανική ομάδα να διεκδικήσει τη νίκη. Χρησιμοποίησαν σωστά τα φάουλ και μάλιστα σε τέτοιο βαθμό που... έκοβαν από την αρχή τον αέρα της Μπαρτσελόνα.

Ουσιαστικά αυτή η σκληράδα έλειπε. Και την έβγαλαν όλοι οι παίκτες. Ο Στεφάν Λάσμε θύμισε τον Λάσμε της προηγούμενης θητείας του. Τόσο στην άμυνα και στα ριμπάουντ που δεν άφηνε ούτε μία μπάλα να πάει χαμένη, όσο και στην επίθεση που ήταν πραγματική... εγγύηση! Ο Μήτογλου δεν «μάσησε» ούτε από τον Σίνγκλετον (παρεμπιπτόντως φοβερή η τάπα του στον Αμερικανό), ούτε από τον Τόμιτς που τον αντιμετώπισε σε κάποιες ειδικές καταστάσεις. Μέχρι και ο πιο soft ΝτεΣόν Τόμας «κόλλησε» φορές το κορμί του στον Σίνγκλετον με αποτέλεσμα να τον κρατήσει εκτός ρακέτας και να τον αναγκάσει σε «σκοτωμένα» fade away σουτ από τα 5 και τα 6 μέτρα. Όσο για την επίθεση; Όλοι ξέρουν ότι αποτελεί το δυνατό του σημείο και ήταν εκείνος που διατηρούσε το προβάδισμα για τον Παναθηναϊκό καθ' όλη τη διάρκεια του πρώτου ημιχρόνου. Το πιο περίεργο απ' όλα ήταν το πάθος και η ενέργεια που έβγαλε και ο Ματ Λοτζέσκι. Ένας καθαρόαιμος σουτέρ, ο οποίος πήγαινε σε όλα τα hustle plays, ενώ δεν δίστασε να μπει ανάμεσα στα «θηρία» για ένα καθοριστικό επιθετικό ριμπάουντ δύο λεπτά πριν από το τέλος του αγώνα. Ο Παπαπέτρου, ήταν ο γνωστός Παπαπέτρου. Τρομερή ενέργεια και πάλι. Λίγο περισσότερη αυτοπεποίθηση στο σουτ (γιατί το... έχει φέτος και επιμένω σε αυτό) και όλα θα πάρουν τον δρόμο τους.

Ειδική αναφορά στον Νικ Καλάθη. Αν και ήταν και πάλι πολύ άστοχος με 1/9 σουτ εντός παιδιάς και 0/2 βολές, ήταν ο παίκτης... ορχήστρα του Παναθηναϊκού. Μπορεί να είχε κάποιο «κενό» διάστημα στο πρώτο ημίχρονο, αλλά όταν αποφάσισε να «μοιράσει» το παιχνίδι και να βοηθήσει σε όλους τους τομείς του παιχνιδιού, μέτρησε 12 ασίστ και 9 ριμπάουντ. Που να... σκοράρει κιόλας. Άλλωστε επιβάλλεται και πρέπει να σκοράρει.

Εν κατακλείδι. Ο Παναθηναϊκός έπαιξε μπασκετικό «ξύλο» όπως πρέπει να παίζει σε κάθε ματς της EuroLeague. Για να μην παρεξηγηθώ. Όταν λέω «ξύλο» εννοώ την δυνατή άμυνα, στα όρια του φάουλ, με την οποία να κόβει τον βήχα στον εκάστοτε αντίπαλό του. Σίγουρα δεν είναι εύκολο. Και ούτε μπορεί να το κάνει σε κάθε ματς. Γιατί υπάρχουν σκληρές ομάδες στην διοργάνωση οι οποίες μπορούν να παίξουν εξίσου «μπασκετικό ξύλο». Πάντως εάν και εφόσον καταφέρει να παίζει με τον ίδιο τρόπο, με την ίδια νοοτροπία και να «βγαίνουν» στο παρκέ όλα όσα δουλεύονται στις προπονήσεις, έχει τα φόντα και μπορεί να πετύχει τον στόχο του. Αρκεί να μην... μένει μόνο στο ΟΑΚΑ.

Το μεγάλο ερωτηματικό, ήταν και είναι τα εκτός έδρας παιχνίδια. Αυτή τη στιγμή ο Παναθηναϊκός φαίνεται πως βρίσκεται σε καλό φεγγάρι μετά τις νίκες στα δύο ντέρμπι με τον Ολυμπιακό και την (σε γενικές γραμμές) εύκολη (ή αν προτιμάτε 'χωρίς να κινδυνεύσει') νίκη απέναντι στην Μπαρτσελόνα. Μένει να αποδείξει αυτό που λένε και συζητούν και οι παίκτες μεταξύ τους. Το αν η ήττα στην Πόλη ήταν απλά μια «κακή παρένθεση» από την οποία «έπαθαν και έμαθαν». Ο Παναθηναϊκός έχει ανάγκη από ένα μεγάλο «διπλό» το οποίο θα του αλλάξει τελείως και την ψυχολογία κάθε φορά που ξεμακραίνει από το ΟΑΚΑ. Η Μπασκόνια είναι δύσκολη ομάδα, όπως δύσκολη είναι και η έδρα της «Fernando Buesa Arena». Εκεί πρέπει να δείξει «πόσα απίδια πιάνει ο σάκος...»

ΥΓ1: Δεύτερη καλύτερη ομάδα ο Παναθηναϊκός στην EuroLeague στα επιθετικά ριμπάουντ φέτος με 12,2 σε κάθε ματς! Ούτε μια φάση χαμένη...

ΥΓ2: Τι σου είναι ένα τρίποντο, ε; Ο Μήτογλου μετρούσε 0/9 τρίποντα στην EuroLeague πριν ευστοχήσει στο πρώτο του στην τελευταία περίοδο. Αυτό ήταν. Πήρε ψυχολογία, σημείωσε μαζεμένους άλλους πέντε πόντους, έπαιξε δυνατή άμυνα και ήταν ο x-factor του αγώνα.

ΥΓ3: Σε τρεις περιπτώσεις που ο Παναθηναϊκός έπρεπε να κρατήσει τη μπάλα για να παίξει με τον χρόνο, ο Νίκος Παππάς λειτούργησε όπως ακριβώς έπρεπε. Αν και θα μπορούσε να πάει στο καλάθι προτίμησε να τραβήξει χειρόφρενο και να πάει σε ολόκληρες επιθέσεις.

ΥΓ4: Οι φίλαθλοι του Παναθηναϊκού που πάνε συστηματικά στο ΟΑΚΑ, είτε έχουν, είτε δεν έχουν διαρκείας, ξέρουν, μπορούν να αναγνωρίσουν και με τον τρόπο του να στηρίξουν. Γι' αυτό και χειροκρότησαν πιο θερμά από ποτέ άλλοτε τη φετινή σεζόν τον Τσάβι Πασκουάλ κατά την είσοδό του στο παρκέ...

ΥΓ5: Από σήμερα θα τα λέμε και από τη Βιτόρια, χάρη στο ΑΚΤΙΝΑ Travel Group. Θα σας μεταφέρουμε όλα τα νέα του Παναθηναϊκού από την πόλη των Βάσκων, όπως επίσης και όλα όσα θα συμβούν στο παιχνίδι με την Μπασκόνια το βράδυ της Παρασκευής.