Δεν έφταιγε το 17ο λάθος, αλλά τα... 16 που προηγήθηκαν!

Ο Γιώργος Κούβαρης γράφει για την ήττα του Παναθηναϊκού ΟΠΑΠ από την Μπάγερν, εξηγεί τους λόγους που οι «πράσινοι» δεν άξιζαν τη νίκη στο Μόναχο ενώ υπερασπίζεται τον Τζέιμς Γκιστ.

Δεν έφταιγε το 17ο λάθος, αλλά τα... 16 που προηγήθηκαν!

Αυτό έλειπε τώρα. Να ρίξουμε το φταίξιμο στον Τζέιμς Γκιστ επειδή έκανε τη λάθος πάσα στο τέλος. Ναι, μπορεί να στέρησε από τον Παναθηναϊκό το δικαίωμα να εκδηλώσει μια επίθεση με πέντε δευτερόλεπτα να απομένουν για το τέλος του αγώνα αλλά σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να τον ρίχνουμε στο... πυρ το εξώτερον! Αν και η τελευταία «γεύση» είναι αυτή που μένει, ο Αμερικανός απλά έβαλε το κερασάκι στην τούρτα που είχε η εικόνα του Παναθηναϊκού στο ματς.

Καμία συγκέντρωση, λάθη επί λαθών, αδικαιολόγητη χαλαρότητα με αποτέλεσμα να υπάρχουν στιγμές που οι ίδιοι οι παίκτες έδειχναν και λίγο «μπλαζέ» απέναντι στους... τίμιους και μαχητικούς συναδέλφους τους. Πώς λοιπόν να μην δώσουν το δικαίωμα στον αντίπαλο να πιστέψει ότι... μπορεί να διεκδικήσει τη νίκη στο συγκεκριμένο ματς; Καλά, όχι ότι η γερμανική ομάδα είναι κάτι το (πολύ) ιδιαίτερο ή ότι θα μπορέσει να διεκδικήσει την οκτάδα. Το θεωρώ από δύσκολο έως και αδύνατον και αν ακολουθήσει τέτοια τροχιά, σίγουρα θα αποτελέσει τεράστια έκπληξη.

Απλά η Μπάγερν ίσως να κάνει ζημιές σε ομάδες που έχουν υψηλότερους στόχους όπως ο Παναθηναϊκός ΟΠΑΠ. Ίσως και όχι. Οι «πράσινοι» την... πάτησαν. Για να «ρεφάρουν» δεν πρέπει μόνο να σημειώσουν κάποιο μεγάλο «διπλό» σε έδρα από την... πρώτη ταχύτητα της EuroLeague, αλλά να στραβοπατήσει και άλλη ομάδα που θα έχει ανάλογες βλέψεις με αυτην του Τσάβι Πασκουάλ. Γι' αυτό και στην κριτική του ματς έγραψα ότι αυτή η ήττα ίσως και να αποδειχθεί οδυνηρή στη συνέχεια. Γιατί... κακά τα ψέματα. Σε αυτές τις έδρες, με αυτές τις ομάδες, υπάρχει το ΠΡΕΠΕΙ. Και ας βρισκόμαστε ακόμα στην δεύτερη αγωνιστική της διοργάνωσης. Όχι ότι δεν μπορεί να γυρίσει το «τσιπάκι» (άλλωστε πώς το κάνει ΚΑΘΕ χρόνο ο Παναθηναϊκός και φορτσάρει στο τέλος κερδίζοντας εντός και εκτός έδρας ανεξαρτήτων αντιπάλων;), αλλά θα μπορούσε στην παρούσα φάση να «βγάλει» ένα πρόγραμμα βατό (και μέχρι το ντέρμπι με τον Ολυμπιακό) χωρίς να έχει απώλειες.

Όσον αφορά τα του παιχνιδιού, ο Παναθηναϊκός έκανε πολλά λάθη. Σαν να συνεχιζόταν το ματς στο «Αλεξάνδρειο» που είχε... χάσει το μυαλό του. Αβίαστα, βιαστικά, παιδαριώδη λάθη τα οποία έδειχναν -κυρίως- έλλειψη συγκέντρωσης. Τόσο στην επίθεση, όσο στην άμυνα. Ειδικά στην άμυνα! Γιατί ΔΕΝ γίνεται να πρέπει να κάνεις ΜΙΑ δουλειά σωστά και να βγάλεις ΜΙΑ άμυνα ώστε να αποκτήσεις το δικαίωμα να διεκδικήσεις τη νίκη. Μια... απλή κίνηση του Λούτσιτς χωρίς τη μπάλα, έφτανε και περίσσευε για να βρεθεί μόνος του και να ευστοχήσει για το 80-77 με εννέα δευτερόλεπτα για το τέλος. Ο Θανάσης ευθύνεται για αυτήν την φάση που αποδείχθηκε κομβική (ίσως και πιο κομβική από την λάθος πάσα του Γκιστ γιατί θα υπήρχαν 9 γεμάτα δευτερόλεπτα για επίθεση με το σκορ στο 78-77) αλλά σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να παραγνωρίσει κάποιος την υπερπροσπάθεια που έκανε συνολικά «βγάζοντας» ο ίδιος καλές άμυνες και «τελειώνοντας» φάσεις σε σημεία του αγώνα που «έκοβε» τη φόρα τη Μπάγερν.

Από εκεί και πέρα δεν νοείται να χάνονται τόσο κρίσιμα ριμπάουντ. Και δεν είναι έλλειψη ικανότητας, αλλά συγκέντρωσης. Τουλάχιστον στο κομμάτι των ριμπάουντ ο Παναθηναϊκός φαίνεται βελτιωμένος τη φετινή σεζόν, αλλά πρέπει να είναι καλός και όταν ΠΡΕΠΕΙ να τα πάρει! Φυσικά σημαντικό ρόλο στη νωθρή εικόνα του «τριφυλλιού» έπαιξε και πάλι ο Νικ Καλάθης. Μετά το «Αλεξάνδρειο» και τα όσα συνέβησαν, ο αρχηγός του Παναθηναϊκού παρουσιάστηκε και πάλι μακριά από τον καλό του εαυτό. Μπορεί να είχε 9 πόντους και 8 ασίστ, αλλά η συνολική του εικόνα δεν ήταν εικόνα... Καλάθη. Για παράδειγμα ο Λεκαβίτσιους που αγωνίστηκε στο δεύτερο δεκάλεπτο ήταν πολύ καλός προσδίδοντας εκ νέου ηρεμία, ενώ πήρε και σωστές αποφάσεις.

Σίγουρα έλειψε το σουτ του Λοτζέσκι, ο οποίος δεν χρησιμοποιήθηκε καθόλου στο δεύτερο ημίχρονο. Η αλήθεια είναι προκλήθηκαν πολλά ερωτηματικά την ώρα του αγώνα. Όμως μετά το τέλος αποδείχθηκε ότι ο Αμερικανός ένιωσε ενοχλήσεις στην γάμπα. Ο Πασκουάλ δεν είναι... χθεσινός ή άσχετος για να μην έβλεπε ότι η ομάδα του ήθελε μακρινό σουτ. Αν μπορούσε να τον χρησιμοποιήσει θα τον είχε χρησιμοποιήσει. Άλλωστε μιλάμε για τον πιο σταθερό παίκτη της ομάδας. Και φυσικά παρουσιάστηκε πρόβλημα στην άμυνα κοντά στο καλάθι για 3ο σερί ματς! Όπως με τη Μακάμπι, όπως με τον Άρη, έτσι και με την Μπάγερν οι «πράσινοι» δέχθηκαν πολλά καλάθια από το «ζωγραφιστό» και πιο συγκεκριμένα 13 στον αριθμό!

Ο Παναθηναϊκός έχασε μια ευκαιρία να βρεθεί στο 2-0 και να υποδεχθεί με άλλον αέρα την Γκραν Κανάρια την Πέμπτη το βράδυ (18/10) στο ΟΑΚΑ. Παρόλα αυτά είναι ακόμα νωρίς. Πολύ νωρίς. Υπάρχει χρόνος να διορθωθούν τα κακώς κείμενα και να παρουσιάσει η ομάδα το πρόσωπο που μπορεί να παρουσιάσει.

ΥΓ1: Να καταλάβουμε ότι ούτε ο Τζέιμς μπορούσε να μείνει, ούτε ο Σίνγκλετον, ούτε ο Ρίβερς! Και όσο πιο γρήγορα το κατανοήσουν πολλοί που τους αναπολούν στις ήττες, τόσο καλύτερο θα κάνουν στην ομάδα τους.

ΥΓ2: Ο Λάνγκφορντ είναι απόλαυση όταν έχει τη μπάλα στα χέρια του. 1.000+1 τρόποι να στείλει τη μπάλα στο καλάθι. Λάθος του Πασκουάλ που δεν τον κράτησε περισσότερο στο παρκέ.

ΥΓ3: Το σχήμα με Λεκαβίτσιους, Παππά, Λάνγκφορντ απέδωσε στο δεύτερο δεκάλεπτο. Ο Παππάς μπορεί να ήταν άστοχος αλλά έπαιξε εξαιρετική άμυνα όσο βρέθηκε στο παρκέ.

ΥΓ4: Ξαναλέω και δεν είναι υποτιμητικό. Ομάδες όπως η Μπάγερν πρέπει να τις νικάς και εκτός έδρας! Αλλιώς...

ΥΓ5: Ο Παπαπέτρου μπορεί να ένιωθε σίγουρος μετά το 2ο φάουλ που έκανε στο 3ο λεπτό και να έκανε νεύμα στον πάγκο να παραμείνει στο ματς, αλλά εκείνη την ώρα ο προπονητής όφειλε να τον αποσύρει στον πάγκο. Τόσο για το καλό της ομάδας, όσο και να προστατεύσει τον παίκτη από το 3ο φάουλ. Αποτέλεσμα; 3ο φάουλ στο 7' και ο Παπαπέτρου εκτός ματς. 

ΥΓ6: Η Μπαρτσελόνα που πήρε τον Σίνγκλετον (και Πάνγκος και Κούριτς και, και, και...) τι έκανε με την πρωτάρα Γκραν Κανάρια; Να τον βγάλουν άχρηστο τώρα επειδή είχε 2/12 σουτ;

ΥΓ7: Εντυπωσιακή η παρουσία 500 φίλων του Παναθηναϊκού στο Audi Dome.