Σε 45' έχασε, όσα είχε κερδίσει σε 26 παιχνίδια

Ο Κωνσταντίνος Μελάγιες σχολιάζει τη νίκη της Ζαλγκίρις στο ΣΕΦ, τον τρόπο που αγωνίστηκε ο Ολυμπιακός και την έλλειψη λύσεων από τους ξένους παίκτες του.

Σε 45' έχασε, όσα είχε κερδίσει σε 26 παιχνίδια

Ο Ολυμπιακός μέσα σε 45 αγωνιστικά λεπτά φρόντισε να απολέσει αυτό το οποίο είχε κατακτήσει πανάξια σε 26 αγωνιστικές. Το πλεονέκτημα έδρας είναι σημαντικό, η Ζαλγκίρις το πήρε στο Κάουνας και οι Πειραιώτες πρέπει να βρουν τρόπο να επαναλάβουν αυτό που πέτυχαν πέρυσι κόντρα στην Αναντολού Εφές.

Το πρόβλημα είναι πως η Ζαλγκίρις είναι καλύτερη ομάδα από τους περσινούς Τούρκους.

Αλήθεια 1η: Το μπάσκετ είναι δίκαιο άθλημα.

Αλήθεια 2η: Σε σειρά πέντε αγώνων η καλύτερη ομάδα κατακτά τις τρεις νίκες.

Αλήθεια 3η: Για να σε νικά μία ομάδα τρεις σερί φορές σε 6 μήνες σημαίνει πώς κάτι κάνει καλά.

Ο Ολυμπιακός ηττήθηκε γιατί είχε ενάμιση παίκτη καλό σε κάθε ημίχρονο. Και αυτό δεν είναι αρκετό σε αυτό το επίπεδο.

Στο πρώτο ημίχρονο υπήρχε ο Σπανούλης και ο Μιλουτίνοφ μέχρι που χτύπησε εξ ου και το «μισός».

Στο δεύτερο υπήρχε ο Σπανούλης και ο Μάντζαρης ο οποίος κάποια στιγμή ήταν έτοιμος να λιποθυμήσει από την κούραση.

Πολλοί αναρωτιούνται πως το 23-8 έγινε 32-32 μέσε σε μία περίοδο. Εύκολα… Η ταυτόχρονη απουσία από το παρκέ των Σπανούλη και Μιλουτίνοφ, των δύο «πυλώνων» μέχρι εκείνη τη στιγμή της ομάδας στοίχισε στο ρυθμό.

Οι παίκτες που ήρθαν από τον πάγκο έδωσαν το απόλυτο μηδενικό. Οι ξένοι, αλλού για αλλού. Ο Μάντζαρης έκανε λάθος την πρώτη πάσα του συστήματος κι ο Πρίντεζης ήταν φανερά επηρεασμένος και χωρίς ρυθμό από τον τραυματισμό του.

Από την άλλη έβλεπα μία ομάδα πιστή στο πλάνο της παρά το -15 της διαφοράς, μία ομάδα με ενέργεια και με πολύ καλές επιθετικέ κινήσεις στο σετ παιχνίδι.

Με ακόμη πιο απλά λόγια. Αν Σπανούλης δεν έμοιαζε με τον Τζόρνταν, ο Ολυμπιακός θα έχανε 10 πόντους το ματς κι εύκολα.

Το είδα και στον τελικό με την ΑΕΚ, το παρατήρησα και χθες. Ο άνθρωπος που έχει κατακτήσει τα πάντα και θα μπορούσε να είναι χορτασμένος, είναι πιο έτοιμος πνευματικά και πιο… πεινασμένος από οποιονδήποτε άλλον.

ΤΟ ΣΧΗΜΑ ΜΕ ΔΥΟ ΚΟΝΤΟΥΣ ΑΛΛΑΞΕ ΤΟ ΜΑΤΣ

Ο Σαρούνας Γιασικεβίτσιους είναι ένας εκπληκτικός προπονητής με πολύ ωραίες ιδέες στην επίθεση. Στο δεύτερο ημίχρονο έπαιξε το 80% του αγώνα με ταυτόχρονη παρουσία δύο γκαρντ.

Μίσιτς και Πάνγκος έπαιξαν κομβικό ρόλο στην εξέλιξη του αγώνα.

Με τον Σέρβο στο παρκέ η Ζαλγκίρις κέρδισε δημιουργία (και σκορ μία φορά) από το low post, ο Πάνγκος είχε ανάσες αφού ο Μίσιτς είχε επωμιστεί το ρόλο του παίκτη που κατέβαζε τη μπάλα κι έτσι ο Καναδός είχε καλύτερες προϋποθέσεις να σκοράρει.

Ο Σφαιρόπουλος από την άλλη βρήκε λύσεις από τον Μάντζαρη ο οποίος έπαιξε καλή προσωπική άμυνα στον Καναδό μέχρι να κουραστεί, έδωσε καλό ρυθμό στην επίθεση και βρήκε σημαντικά σουτ από τα 6.75.

Κι ο Παπαπέτρου με τον Πρίντεζη πρόσφεραν, αλλά όχι με συνέπεια.

Όπως είπα και παραπάνω όμως, με ενάμιση παίκτη δεν πας πουθενά.

Όσο κυλούσε ο αγώνας η μία ομάδα έδειχνε ξεζουμισμένη κι η άλλη αποκτούσε νέους πρωταγωνιστές στην επίθεσή της (Μιλάκνις, Ντέιβις, Ουλάνοβας).

Στο τέλος ο Σφαιρόπουλος άλλαζε το σχήμα της πεντάδας από την άμυνα στην επίθεση όποτε σταματούσε ο χρόνος κι είχε δικαίωμα αλλαγής. Στην επίθεση έπαιζε με τρεις κοντούς και τον Παπαπέτρου στο 4 και στην άμυνα έπαιζε με τον Παπαπέτρου στο 3 και δύο ψηλούς.

Λειτούργησε, αλλά προσωρινά.

ΔΕ ΒΟΗΘΟΥΝ ΟΙ ΞΕΝΟΙ

Σε ένα ακόμη παιχνίδι ο Ολυμπιακός δεν πήρε βοήθεια από τους μη Ευρωπαίους ξένους του. Ο Τόμπσον έπαιξε 4:35, ο Μπράουν 4:41, ο Ρόμπερτς 13:27 (φορτώθηκε με φάουλ), ο Ουίλτζερ είδε το ματς από τον πάγκο και ο ΜακΛιν σε 21:43 πρόσφερε ελάχιστα.

Για το γεγονός ότι δεν προσφέρουν αυτοί οι παίκτες δεν είναι μόνο δικό τους λάθος, αλλά κάπου ευθύνεται κι ο κόουτς που τους έχει… χάσει.

Σίγουρα δε γίνεται μέσα σε ένα τετράλεπτο να βρεις ρυθμό και ειδικά αυτό ισχύει για τα γκαρντ από τα οποία περιμένεις σκορ. Από την άλλη όμως δε γίνεται και να περπατάς στο γήπεδο. Θυμάμαι δύο φάσεις που ο Μπράουν πήγε από το ένα τρίποντο στο άλλο περπατώντας.

ΔΙΑΙΤΗΣΙΑ

ΤΣΣΚΑ, Φενέρ, Ολυμπιακός και Παναθηναϊκός έχουν διαιτητική εύνοια σε βάθος πολλών ετών. Το έχουν κατακτήσει στο παρκέ αυτό.

Φυσικά και έχουν δικαίωμα να διαμαρτύρονται για τη διαιτησία είτε στέλνοντας dvd, είτε κάνοντας δηλώσεις, είτε με όποιον τρόπο επιθυμούν.

Η διαιτησία στο ΣΕΦ ήταν από τις χειρότερες που έχουν υπάρξει τα τελευταία 3-4 χρόνια (στην Ευρώπη γιατί για τα ελληνικά δεδομένα ήταν νορμάλ), αλλά αυτό δε μπορεί να αποτελεί άλλοθι και δικαιολογία για το αποτέλεσμα. Απλά χθες έλιωσε η καραμέλα αρκετών…

Κάτι σημαντικό. Οι διαιτητές δεν έκαναν λάθη, απλά σφύριζαν με διαφορετικά κριτήρια στις δύο πλευρές.

Ο Ολυμπιακός δε θα πρέπει να σταθεί στη διαιτησία και είναι προτιμότερο να ψάξει να βρει τρόπους να επικρατήσει της Ζαλγκίρις.

Η ΣΕΙΡΑ ΕΧΕΙ ΜΕΛΛΟΝ

Ο Ολυμπιακός βρίσκεται σε δύσκολη θέση, αλλά το έχω αναφέρει και στο παρελθόν… αν κάποιος μπορεί να το αλλάξει όλο αυτό το σκηνικό είναι αυτή η ομάδα.

Βήμα βήμα. Να ισοφαρίσει σε 1-1 και μετά θα δούμε τι απίδια πιάνει ο σάκος των παικτών του Γιασικεβίτσιους. Γιατί να θυμάστε κάτι για τα ματς στο Κάουνας… Αουτσάιντερ στη σειρά είναι η Ζαλγκίρις, αλλά όταν φτάσει ένα βήμα μακριά από την πηγή θέλει «κάκαλα» για να πιεις νερό αν δεν το έχεις ξανακάνει.

Βέβαια να δούμε και ποιοι παίκτες θα παίξουν στη συνέχεια της σειράς…

ΥΓ: Το χειρότερο με τους παίκτες που αγωνίστηκαν προερχόμενοι από τραυματισμό είναι η έλλειψη ρυθμού κάτι που φάνηκε και στους τρεις (Πρίντεζης, Τιλί, Στρέλνιεκς).

ΥΓ 2: Δεύτερη περίοδος. Τρία ομαδικά φάουλ. Τέσσερις βολές οι αντίπαλοι.

ΥΓ 3: Η άμυνα δέχτηκε δύο φορές το ίδιο καλάθι. Drive του Πάνγκος στην baseline, back σκριν στον Μιλάκνις και 2/2 ανενόχλητα τρίποντα από τη γωνία. Ακριβώς ίδιο καλάθι με το νικητήριο του Στρέλνιεκς όταν ήταν κάποτε παίκτης της Μπάμπεργκ.

ΥΓ 4: Έντονες οι επιρροές του Γιασικεβίτσιους από τους Ομπράντοβιτς και Ιτούδη.

ΥΓ 5: Το τρίλεπτο 27’ με 30’ το γήπεδο κόχλαζε θυμίζοντας το ματς με την Μπαρτσελόνα με τη χαμένη βολή του Ναβάρο. Έτσι πρέπει να είναι για 40’ στο δεύτερο παιχνίδι.

ΥΓ 6: Η Ζαλγκίρις νίκησε στα τρία από τα τέσσερα δεκάλεπτα.

ΥΓ 7: Η ανοησία του ΜακΛιν να κάνει αντιαθλητικό φάουλ σε άσχετο σημείο και χωρίς λόγο, είναι ο καθρέφτης της παρουσίας του το τελευταίο τρίμηνο με εξαίρεση 1-2 ματς