Ο Παναθηναϊκός κυριάρχησε όταν επιστράτευσε τον αυτόματο πιλότο του πρώτου τετραμήνου

Μέρες του Ιανουαρίου

O Νίκος Παπαδογιάννης πιστεύει ότι ο κύβος ερρίφθη όταν ο Πασκουάλ κατέφυγε σε δοκιμασμένες συνταγές.

Μέρες του Ιανουαρίου

Aπό το ναδίρ του εναρκτήριου εικοσαλέπτου, ο διπρόσωπος Παναθηναϊκός της Ανδαλουσίας έφτασε με στεγνά πόδια στο ζενίθ της δ’ περιόδου, όπου έπαιξε ολοκληρωτικό μπάσκετ και εξαφάνισε την Ουνικάχα.

Τι μεσολάβησε, για να παραμείνουν τα πόδια του στεγνά; Η φανέλα του, πάντως, έπαψε να είναι η στεγνή του πρώτου ημιχρόνου.

Η πρόχειρη ανάγνωση θα επισημάνει το τρέξιμο στο ανοιχτό γήπεδο και τους αιφνιδιασμούς που τούμπαραν το ματς μετά το 48-34, αλλά τη σπίθα την άναψε ο ιδρώτας στα μετόπισθεν. 

Με την «άμυνα» που έπαιξε στο πρώτο μισό του αγώνα, ο Παναθηναϊκός θα χρειαζόταν προσευχές για να κρατήσει τους Ισπανούς κάτω από τους 90 πόντους.

Άλλο, όμως, είναι το στοιχείο, που θα πρέπει να τονιστεί ιδιαίτερα, στη «μεγάλη εικόνα» του παιχνιδιού.

Οι «πράσινοι» πήραν τα ηνία του αγώνα και εδραίωσαν την ποιοτική υπεροχή τους όταν αποφάσισαν να παραμερίσουν τους νεωτερισμούς και τα άγαρμπα πειράματα της νέας εποχής.

Ο Τσάβι Πασκουάλ πήρε τη μεγάλη (και τολμηρή) απόφαση γύρω στο 24ο λεπτό, αδιαφορώντας για τις αποχρώσεις ενδείξεις που θα μπορούσαν να ξεγελάσουν τον αδαή θεατή.

Ο Μάικ Τζέιμς αποσύρθηκε μόλις πέτυχε τα δύο απανωτά καλάθια που ξεκίνησαν την αντεπίθεση του Παναθηναϊκού. Κάποιοι απόρησαν, όταν τον είδαν να κατευθύνεται στον πάγκο.  

Η είσοδος του …αδικημένου από τη φύση, αλλά εξαιρετικού σε μαεστρία και νοικοκυροσύνη Λεκάβιτσιους επανέφερε τη χημεία της ομάδας στα προ Μαρτίου δεδομένα και έκανε τη μηχανή λειτουργική.

Το στιγμαίο τρικ με τους τρεις ψηλούς (Γκέιμπριελ, Γκιστ, Σίνγκλετον) έφερε μαζί του κάποιες δυσλειτουργίες, παράλληλα όμως θωράκισε τη ρακέτα και πολλαπλασίασε τη δύναμη πυρός στις ρακέτες.

Όταν οι Καλάθης, Ρίβερς ξαναβρήκαν τον ζωτικό τους χώρο απαλλαγμένοι από τη σβούρα που δημιουργούσε αναστάτωση παρά ανακούφιση, ο Παναθηναϊκός ξανάγινε Παναθηναϊκός.

Στα τελευταία 12 λεπτά του αγώνα, μετά το κύκνειο +8 των Ισπανών, οι πρωταθλητές Ελλάδας πέτυχαν 38 πόντους και δέχθηκαν ακριβώς τους μισούς!

Aπέναντι σε έναν Παναθηναϊκό που πλέον έτρεχε με υπερηχητικές ταχύτητες, η πελαγωμένη Μάλαγα δεν πρόφτασε να κάνει ούτε ένα φάουλ στην δ’ περίοδο.

Στο ίδιο διάστημα, η ελληνική στατιστική έγραψε 7/8 δίποντα και 6/9 τρίποντα: 32 πόντοι, στην οικονομική συσκευασία των 17 σουτ. Για να μη κουράζονται και οι διαιτητές…

Ο Κέι Σι Ρίβερς ξαναβρήκε τη ρέντα του με 6/10 τρίποντα, αλλά το έμπειρο μάτι θα σταθεί στα 5 κλεψίματα του Αμερικανού, αυτά που έδωσαν πνοή στον ημιθανή Παναθηναϊκό του α’ ημιχρόνου.

Ο Σίνγκλετον σημαδεύτηκε ανηλεώς στο ξεκίνημα, αλλά έδωσε απαντήσεις στο τελευταίο κομμάτι του αγώνα, όταν έπαιξε με ασυνήθιστο πάθος.

Ωστόσο, είναι ο άξονας Καλάθη-Γκιστ αυτός που δρομολογεί το two-way παιχνίδι του Παναθηναϊκού και τον κάνει ανταγωνιστικό σε επίπεδο κορυφής.

Όταν ο Νικ αγγίζει το τριπλ-νταμπλ με 12+8+11 και ο διόσκουρός του τελειώνει 7 φάσεις μέσα από την αντίπαλη ρακέτα, το ροζ φύλλο παίρνει πράσινη απόχρωση.

Η σκέψη του Πασκουάλ να προβιβάσει τον Όγκαστ στην αρχική πεντάδα αντί του Γκιστ δίπλα σε Θανάση και Τζέιμς παρ’ ολίγον να αποδειχθεί καταστροφική, σε μία βραδιά μάλιστα όπου η ομάδα εμφανίστηκε κουτσουρεμένη στην περιφερειακή γραμμή της.

Όταν ο Καταλανός βρήκε το θάρρος να εξοστρακίσει στον πάγκο τον Τζέιμς, ο «Λέκα» έγινε το φίλτρο που άλλαξε τον ρυθμό και τη ροή του αγώνα.   

Το μπάσκετ της Ουνικάχα μοιάζει με κακόγουστο αστείο, αλλά αυτό δεν θα το γράψει η βαθμολογία. Ο Παναθηναϊκός έχει χάσει και από χειρότερους αντιπάλους.

Η ουσία είναι ότι, με την αποψινή νίκη, κράτησε αποστάσεις από τη γραμμή της 9ης θέσης και απέκτησε ξανά την πολυτέλεια των υπολογισμών.

Καλώς ή κακώς, τα λογικά προγνωστικά τον φέρνουν πλέον πιο κοντά στην 5η παρά στην 7η. Δεν ξέρω αν είναι δώρο ή άδωρο το συναπάντημα με τη Ρεάλ που προκύπτει από αυτή τη διάταξη. 

Υπάρχει, βεβαίως, και ο ψυχολογικός παράγοντας. Μετά από 5 σερί ήττες εκτός Ελλάδας, το διπλό στην Ισπανία ήταν μία ευπρόσδεκτη ένεση ηθικού, από τη στιγμή  που το αβαντάζ έδρας για τα πλέι-οφ πάει περίπατο.

Ο Παναθηναϊκός θυμήθηκε μετά από καιρό τη γεύση της εκτός έδρας νίκης. Εάν την αξιοποιήσει στο Τελ Αβίβ και στο Μιλάνο, θα φτάσει στα προημιτελικά με τη φόρα της ομάδας που δεν φοβάται τα ταξίδια.

Μπροστά στα ναρκοπέδια που θα τον περιμένουν τον Απρίλιο, αυτή η αισιοδοξία θα είναι πολύτιμο εφόδιο.