Για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά, ο Παναθηναϊκός παίζει τη χημεία του κορώνα-γράμματα

Ο κίνδυνος του δις εξαμαρτείν

O Nίκος Παπαδογιάννης πιστεύει ότι η επάνοδος του Μάικ Τζέιμς αποσυντόνισε τον Παναθηναϊκό σε μία από τις κρισιμότερες καμπές της σεζόν.

Ο κίνδυνος του δις εξαμαρτείν

Ο παίκτης που μου ερχόταν στο μυαλό όσο παρακολουθούσα το Βατερλώ του Παναθηναϊκού στη Ρωσία δεν ήταν ούτε ο Καλάθης ούτε ο Σίνγκλετον ούτε ο Ρίβερς ούτε ο Γκιστ. Ήταν ο Αλεσάντρο Τζεντίλε.

Ναι, ο Τζεντίλε. Εάν καταλάβατε τι εννοώ, δεν χρειάζεται να διαβάσετε παρακάτω. Ειδάλλως, κοπιάστε για το παρασύνθημα.

Για δεύτερη σερί χρονιά, ο Παναθηναϊκός φορτώνει τη μηχανή του με έναν παίκτη τον οποίο δεν πολυχρειάζεται, σε μία από τις πιο κρίσιμες καμπές της σεζόν.

Μπερδεύει έτσι όλους τους υπόλοιπους και ναρκοθετεί την ήδη εύθραυστη χημεία, μίας ομάδας που είχε βρει ρυθμό και χρειαζόταν μάλλον διορθωτικές πράξεις (όπως η απαραίτητη προσθήκη ενός εφεδρικού ψηλού) παρά ριζικές ανακατατάξεις.

Ακόμα και αν καταφέρει να εντάξει τον νεοσύλλεκτο στον λόχο, πράγμα περίπου βέβαιο όταν ο λεγάμενος είναι ο περπατημένος στα κατατόπια Μάικ Τζέιμς, κινδυνεύει να χάσει στο μεταξύ πολύτιμο έδαφος.

Μπορεί οι φανατικοί να έχουν σημαδέψει από καιρό με πράσινο μαρκαδόρο το ευρωελληνικό ντέρμπι της ερχόμενης Παρασκευής με τον Ολυμπιακό, αλλά η αναμέτρηση με την -ισόβαθμη πλέον- Χίμκι ήταν εξίσου, αν όχι περισσότερο, σημαντική.

Δεν προσφερόταν για πειραματισμούς και παράτολμες κινήσεις αυτό το απόγευμα. Εάν ο Παναθηναϊκός ξεμείνει εκτός τετράδας στην τελική κατάταξη της κανονικής περιόδου, αυτή η ήττα θα τον πονάει σαν αγκάθι.

Το τέλος της σημερινής ημέρας θα τον φέρει μάλλον σε μπουρδουκλωμένη τετραπλή ισοβαθμία για τις θέσεις 4-7, δύο σκαλοπάτια πίσω από την 2η-3η θέση. Τον Ολυμπιακό πλέον δεν τον προφταίνει με μία μόνο νίκη.

Στις συζητήσεις στο γραφείο πριν το τζάμπολ, η πρόβλεψή μου ήταν ότι ο Τζέιμς θα έπαιζε γύρω στα 10-15 λεπτά στο ντεμπούτο του. Ίσως ως ρεζέρβα του Καλάθη. 

Ο Πασκουάλ ξάφνιασε τους πάντες όταν πρόσφερε στον Αμερικανό χρίσμα για την αρχική πεντάδα, παραμερίζοντας παίκτες κομβικούς για το παιχνίδι της ομάδας, απέναντι μάλιστα σε μία άμυνα που έκλεινε σαν γροθιά και έδινε το τρίποντο.

Ο Γιώργος Μπαρτζώκας φρόντισε να μπλοκάρει τους διαδρόμους, ματαιώνοντας τις συνηθισμένες συνεργασίες μεταξύ Καλάθη-Γκιστ και προσφέροντας απλόχερα το σουτ, στους άσφαιρους από τα 6μ75 «πλάγιους» του Παναθηναϊκού.

Ο Ντένμον κατέφτασε πολύ αργά από την άκρη του πάγκου, ενώ ο Ρίβερς ήταν σαν να μην έπαιξε. Ο Λοτζέσκι παρακολουθούσε από την τηλεόραση και αναρωτιόταν αν υπάρχει χώρος για τον ίδιο στην ομάδα. 

Είναι εύκολο να λησμονήσουν όσοι ξέμειναν στους πανηγυρισμούς των ελληνικών τελικών, ότι ο Τζέιμς ήταν περισσότερο πρόβλημα παρά λύση, για τον περυσινό Παναθηναϊκό της Ευρώπης. Ιδίως όταν όλη η ομάδα αποφάσιζε να κολυμπήσει στα νερά του. 

Η όψιμη επανεμφάνισή του έβγαλε μονομιάς τον Καλάθη εκτός ρυθμού και έριξε τα ποσοστά του σε άβυσσο (1/9 σουτ).

Ο Νικ αισθάνεται πιο άνετα όταν έχει δίπλα του έναν off guard που ακροβολίζεται και όχι έναν δεύτερο PG, που θέλει μπάλα και μπλέκεται μέσα στα πόδια του.

Ακόμα χειρότερη, όμως, ήταν η εικόνα στα μετόπισθεν, όπου χάθηκαν όλοι οι αυτοματισμοί και δημιουργήθηκαν κραυγαλέα κενά ασυνεννοησίας.

Ο Σβεντ έβαλε τη συνηθισμένη 20άρα του χωρίς να ενοχληθεί στο ελάχιστο από την ελληνική άμυνα, αλλά υπήρξαν και πολλοί άλλοι παίκτες που προκάλεσαν ζημιά.

Η Χίμκι σκόραρε 46 εύκολους πόντους στο α’ ημίχρονο με ποσοστό πάνω από 50% (16/30 σουτ), την ίδια ώρα που ο πελαγωμένος Παναθηναϊκός βολόδερνε στο 30% (9/28) και αχρήστευε και τα φάουλ που κέρδιζε.

Μετά την ανάπαυλα, η διαφορά ουδέποτε έπεσε κάτω από τους 14 πόντους. Ευτυχώς, το 93-65 του ΟΑΚΑ θωράκισε τη, διόλου απίθανη, ισοβαθμία. 

Ακόμα και όταν οι «πράσινοι» βρήκαν μία ευκαιρία να τη μειώσουν κοντά στα μονοψήφια νούμερα, σούταραν 0/2 βολές με τον Μήτογλου και έφαγαν τρίποντο από τη σέντρα, σε επίθεση 4 δευτερολέπτων (63-46).

Ο μοναδικός παίκτης που δικαιούται να ισχυριστεί ότι έφερε σε πέρας την αποστολή του είναι ο Ίαν Βουγιούκας. Το ντεμπούτο του Πέιν ήταν μάλλον αποθαρρυντικό, αλλά αυτός έχει το άλλοθι της απειρίας και άλλωστε προορίζεται για επικουρικό ρόλο.

Ο τελευταίος που ευθύνεται για τα προβλήματα που έκαναν τον Παναθηναϊκό να θυμίζει ομάδα του Οκτώβρη είναι ο ίδιος ο γεννημένος Τζέιμς.

Γεννημένος άλλωστε για να γίνεται Σχέδιο Β, ο Αμερικανός άναψε μία κάποια σπίθα με τρία προσωπικά καλάθια, όταν παρέλαβε από τον Καλάθη τα κλειδιά της ομάδας (στο 55-35).

Θα χρειαστεί όμως αρκετή και ταχύρρυθμη δουλειά, για να ξαναμπούν στον θερμοθάλαμο τα κεκτημένα τεσσάρων μηνών και να ολοκληρωθεί με θετικό πρόσημο η κανονική περίοδος.

Το πρόγραμμα του Παναθηναϊκού, στις 7 αγωνιστικές που υπολείπονται, δεν είναι καθόλου εύκολο: Μαδρίτη, Μάλαγα, Τελ Αβίβ, Μιλάνο και μόνο τρεις αγώνες στο ΟΑΚΑ, με Ολυμπιακό, Ερυθρό Αστέρα, Βαλένθια.

Το δείγμα γραφής των εκτός Ελλάδας αγώνων του, μόλις 2 νίκες και 8 ήττες, δεν επιτρέπει ιδιαίτερη αισιοδοξία, εφ' όσον χαθεί το πλεονέκτημα έδρας για τα πλέι-οφ.

Η δε απόσταση με τους μέχρι χθες διώκτες εκμηδενίστηκε, υποχρεώνοντας τον Πασκουάλ και τους παίκτες του να κοιτάζουν όχι προς τα πάνω, αλλά προς τα πίσω.