Κάποτε έτρεμαν τις ανατροπές του, αυτό πλέον έχει χαθεί

Ο Κωνσταντίνος Μελάγιες προσπαθεί να εξηγήσει το ανεξήγητο και σχολιάζει το κύτταρο της «μαχητικότητας» το οποίο έχει χαθεί από τον Ολυμπιακό. 

Κάποτε έτρεμαν τις ανατροπές του, αυτό πλέον έχει χαθεί

Συμβόλαιο με τη νίκη δεν έχει καμία ομάδα. Συμβόλαιο όμως με την προσπάθεια και τη μαχητικότητα πρέπει να έχει κάθε άνθρωπος του Ολυμπιακού είτε παίκτης είτε προπονητής.

Ένα στοιχείο το οποίο εξέλιξε σε ευρωπαϊκό «μύθο» αυτή την εβδομάδα από το 2010 κι έπειτα ήταν η μαχητικότητα της. Το πάθος της να κυνηγά κάθε ματς ανεξαρτήτου διαφοράς, χωρίς απαραίτητα να το γυρίζει.

Μέχρι πριν λίγα χρόνια ο αντίπαλος βρισκόταν στο +10 κι ήθελε 5 λεπτά να λήξει και διέκρινες τον φόβο στα μάτια του.

Πλέον διακρίνεις την απόλαυση που έχουν στο να σε διαλύουν.

Κάποτε οι ανατροπές ήταν συνήθεια. Πλέον οι βαριές ήττες έρχονται με συχνότητα και σίγουρα το κύτταρο της «μαχητικότητας» έχει χαθεί στον Ολυμπιακό.

Να είστε σίγουροι πως θα αντιδράσει και θα νικήσει την άλλη εβδομάδα στο Βελιγράδι, αλλά δε γίνεται να το πηγαίνουν «μία μία».

Δε γίνεται να παίζεις στον Ολυμπιακό και να χάνεις με κατεβασμένα τα χέρια.

Η Χίμκι έκανε πάρτι με τον Μπαρτζώκα μάλιστα να σέβεται την αγαπημένη του ομάδα. Αν ήταν άλλος, το κοντέρ θα σταματούσε στους 40 πόντους.

Στις ήττες φταίνε όλοι. Τεράστια ευθύνη κι ο Σφαιρόπουλος, τεράστια κι οι παίκτες.

Δε γίνεται μέσα σε μία εβδομάδα να εμφανίζεις αυτή την εικόνα σε δύο ματς.

Δε γίνεται να έχεις τη χειρότερη επίθεση στην Euroleague.

Δε γίνεται να είσαι στις τελευταίες θέσεις στη στατιστική των ασίστ.

Δε γίνεται να κάνουν τη Χίμκι να μοιάζει με τους Ουόριορς. Ρε στο πρώτο δεκάλεπτο κι εγώ αν έπαιζα στη Χίμκι, ένα τρίποντο θα το έβαζα... Μην πω δύο.

Δε γίνεται να δέχεσαι 28 πόντους στην πρώτη περίοδο.

Δε γίνεται να δέχεσαι 82 πόντους με 5 βολές μόνο ο αντίπαλος.

Τεράστια διαφορά ενέργειας, ταχύτητας, εκρηκτικότητας.

Όποιος αντίπαλος ήθελε σκόραρε.

Κάποτε με κορόιδευε ο Μιχάλης για τις βουτιές που έγραφα. Πείτε από πότε έχει να βουτήξει παίκτης του Ολυμπιακού στο παρκέ να σώσει μία μπάλα; Από πότε; Μία του Σπανούλη θυμάμαι με τη Ρεάλ. Πριν ένα μήνα δηλαδή.

ΘΑ ΕΧΕΙ ΣΙΓΟΥΡΑ ΠΛΕΟΝΕΚΤΗΜΑ

Σας το υπογράφω ο Ολυμπιακός θα παίξει στα playoffs με πλεονέκτημα έδρας. Δεν ξέρω με ποιον αντίπαλο, αλλά αν χρειαστεί Game 5 αυτό θα διεξαχθεί στο ΣΕΦ (άσχετο, αλλά το ένστικτό μου με στέλνει στο Κάουνας).

Η δεύτερη θέση μετά από 19 αγωνιστικές δεν είναι καθόλου τυχαία και είναι πανάξια. Η ίδια ομάδα νίκησε στη Φενέρ, επικράτησε των Ρεάλ και ΤΣΣΚΑ με απουσίες.

Ειρωνεία... και τώρα παίζει πλήρης και διασύρεται.

Το χειρότερο που μπορούν να κάνουν είναι να τον αμφισβητήσουν. Γνωρίζοντάς τους θεωρώ πως η αμφισβήτηση είναι κάποιες φορές το «οξυγόνο» τους, αλλά αυτό δεν είναι αρκετό.

Στην επίθεση υπάρχει σοβαρό πρόβλημα και οι ξένοι δε βοηθούν. Πρέπει άμεσα να ανεβάσει την απόδοσή του ο Ρόμπερτς και ο Τόμπσον (όταν βέβαια πατάει παρκέ για τόσο λίγο είναι δύσκολο).

Κι οι Έλληνες όμως... Πρέπει να βοηθήσουν περισσότερο. Ο Μάντζαρης, ο Παπανικολάου, ο Σπανούλης, ο Πρίντεζης. Όλοι.

Η σεζόν μπαίνει σε κρίσιμη καμπή και τώρα είναι που χρειάζεται μεγαλύτερη προσπάθεια. Από όλους.

Κι όταν λέω «όλους» δεν εννοώ μόνο τους παίκτες και τους προπονητές, αλλά και τον κόσμο της ομάδας. Να απλώσει το χέρι του και να βοηθήσει την ομάδα να σταθεί γερά στα πόδια της.

ΥΓ: Μετά από 9 λεπτά στην τρίτη περίοδο ο Ολυμπιακός που έχανε 27 πόντους είχε κάνει μόλις ένα φάουλ. ΑΔΙΑΝΟΗΤΟ!

ΥΓ 2: Σπάνια σε επίθεση του Ολυμπιακού είδαμε περισσότερες από τρεις πάσες.

ΥΓ 3: Η καλοσύνη των Αγγελόπουλων μπορεί εύκολα να μετατραπεί σε οργή.

ΥΓ 4: Κουίζ: Πότε νίκησε τελευταία φορά ο Ολυμπιακός σε παιχνίδι που βρέθηκε να χάνει με διψήφια διαφορά πόντων κατά τη διάρκειά του; Δε θυμάμαι.

ΥΓ 5: Κάποιοι τον κορόιδευαν τον Αγραβάνη, αλλά εγώ ξέρω πως λείπει η σκληράδα του στην άμυνα. Δυνατό φάουλ (όχι αντιεπαγγελματικό σαν του Παπανικολάου στον Σίνγκλετον πέρυσι) έχουμε να δούμε από τότε που χτύπησε αυτός.

ΥΓ 6: Κάποιες φορές μία δυσάρεστη συναισθηματικά απόφαση μπορεί να κρίνει ευχάριστα το μέλλον μίας ομάδας.

Δεν είμαι ο Σφαιρόπουλος, Δεν βάζω χρήματα όπως οι Αγγελόπουλοι. Δεν αποφασίζω για τίποτα.

Αν με ένα μαγικό τρόπο μου δινόταν μία απόφαση σε σχέση με τον Ολυμπιακό, θα ευχαριστούσα τον Ρόμπερτς για την προσπάθειά του, θα έπαιρνα τον Λάνγκφορντ και θα έβαζα στον «άσο» τον Σπανούλη. Και μη μου αναφέρετε την άμυνα γιατί και τον Ρόμπερτς δεν τον λες ογκόλιθο.