ΔΕΙΤΕ ΤΑ LIVE

Ο γαύρος και το αλεπουδάκι!

Στον επίλογο της τέταρτης διαβολοβδομάδας o Μπαρτζώκας φιλοξενεί τον Ολυμπιακό, ο Παναθηναϊκός υποδέχεται τον Ιτούδη και ο Βασίλης Σκουντής ανακατεύει σε αυτή τη διπλή συγκυρία τους Πυξ Λαξ, τον Τσέχοφ και την κάθε λογής πανίδα!

Ο γαύρος και το αλεπουδάκι!

Η Μάρω Βαμβουνάκη έγραψε το 1990 το μυθιστόρημα που είχε τίτλο «Οι παλιές αγάπες στον Παράδεισο», έξι χρόνια αργότερα το έκαναν τραγούδι οι Πυξ Λαξ και να που το νόημα του ταιριάζει στο ελληνικό σενάριο της 19ης αγωνιστικής της Euroleague.

Ταιριάζει και με ακρίβεια, χωρίς να πειραχθεί ούτε μια κεραία ή ένα ιώτα, αλλά ταιριάζει κιόλας με μια μικρή γεωγραφική παράλλαξη...

Οι δικές μας παλιές αγάπες εκτός από τον Παράδεισο πάνε και στη Μόσχα ή έρχονται από εκεί σε ένα ταξίδι 24 ωρών που εκτός από το μητροπολιτικό κέντρο της Μόσχας πιάνει και τα περίχωρα της!

Παρεμπιπτόντως αυτό το πήγαινε-έλα έχει τρία σκέλη: απόψε ανταμώνουν πάλι ο Ολυμπιακός με τον Γιώργο Μπαρτζώκα, αύριο ο Δημήτρης Ιτούδης ξαναπέφτει στην αγκαλιά του Παναθηναϊκού, ενώ μετά τους δυο Ελληνες προπονητές οι οποίοι έχουν απογειωθεί στον έβδομο ουρανό της Euroleague (ο μεν με τον Ολυμπιακό το 2012, ο δε με την ΤΣΣΚΑ Μόσχας το 2016) στο τρίτο μέρος της τριλογίας θα εμφανιστούν στη σκηνή ο Θοδωρής Παπαλουκάς και ο Φραγκίσκος Αλβέρτης!

Οι δυο τους θα ταξιδέψουν στη Μόσχα για να συμμετάσχουν στον αγώνα και στις εκδηλώσεις που διοργανώνει η ΤΣΣΚΑ το Σάββατο για να τιμήσει τα ενενήντα χρόνια από τη γέννηση τη «Αλεξάντερ Γκομέλσκι. Ο «πατερούλης» του σοβιετικού μπάσκετ γεννήθηκε στις 18 Ιανουαρίου του 1928, έφυγε από τη ζωή στις 16 Αυγούστου του 2005 και οι Μοσχοβίτες εξακολουθούν να τον τιμούν και να κρατούν άσβεστη τη μνήμη του με κάθε τρόπο: και με το ενιαύσιο Τουρνουά «Gomelsky Cup» που διεξάγεται από το 2008 (με εννέα συμμετοχές του Παναθηναϊκού και μία του Ολυμπιακού) και με την ονοματοδοσία του Μουσείου της ΤΣΣΚΑ και με τον αυριανό επετειακό αγώνα...

Εμείς να τα βλέπουμε και να τρώμε στη μάπα όλα αυτά, που ξεχνάμε τόσο εύκολα και χρειαζόταν να φάει τη φλασιά ο Μάκης Αγγελόπουλος και να βρεθεί (για να δώσει σάρκα και οστά στο όραμα του) ο Τάσος Μπουλμέτης ώστε να μην πάει άκλαυτο το Ιωβηλαίο της ΑΕΚ...

Κλείνω εδώ αυτή την παρένθεση για τον Γκομέλσκι, που ωστόσο έρχεται να κολλήσει σαν ουρά στη διπλή ελληνορωσική μάχη κινούμενη στο μήκος κύματος της Μάρως Βαμβουνάκη και των Πυξ Λαξ.

Κινείται επίσης όλο αυτό το αλισβερίσι και στο πνεύμα του Αντον Τσέχοφ όπως το εκφράζει στο περίφημο θεατρικό δράμα του και το μόνο που απομένει είναι να ξαναβγούν στη σκηνή οι η Μάσσα, η Ολγα και η Ιρίνα και να φωνάζουν η μία στην άλλη...

Στη Μόσχα αδερφές μου στη Μόσχα1

Ως γνωστόν οι τρεις αδερφές Πραζόρωφ δεν κατάφεραν να πάνε ποτέ στη Μόσχα, αλλά θαρρώ πως –μολονότι ακόμη είναι πολύ νωρίς για προβλέψεις- οι εν Χριστώ (κόκκινοι και πράσινοι) αδελφοί του ελληνικού μπάσκετ έχουν περισσότερες πιθανότητες να πάνε στο Βελιγράδι!

Για τη Μόσχα δεν το συζητώ: τόσες φορές που ταξιδεύουν εκεί πια, το ‘χουν κάνει σαν δρομολόγιο Παγκράτι- Κολιάτσου ένα πράγμα!

Ο Μπαρτζώκας κόντρα στον Ολυμπιακό (του), ο Ιτούδης απέναντι στον Παναθηναϊκό (του), τι κρίμα να μην παίζουν η ΑΕΚ ή ο Αρης στο Eurocup για να πέσουν στην αγκαλιά του Δημήτρη Πρίφτη ή να μην ανταμώσουν σε κάποια διοργάνωση ο ΠΑΟΚ με τον Κώστα Φλεβαράκη, που ωστόσο έφυγε πριν από μια εβδομάδα από την Αστανά...

Σε λίγες ώρες από τώρα στη Mytishchi Arena που βρίσκεται στα περίχωρα της Μόσχας, ο Ολυμπιακός θα επιδιώξει την απόλυτη εφαρμογή της άπταιστης προπαίδειας: θα σημαδέψει δηλαδή την όγδοη νίκη του σε ισάριθμα ματς των τεσσάρων διαβολοβδομάδων της εφετινής σεζόν και θα αφήσει κάβα για το άριστα 10 το τελευταίο ζευγάρι στις 21 και στις 23 Μαρτίου με αντιπάλους την ΤΣΣΚΑ στη Μόσχα και την Αναντολού Εφές στο Νέο Φάληρο.

Οι φιναλίστ της περυσινής Euroleague θα ξαναβρεθούν απέναντι στον άνθρωπο που (πήρε τη σκυτάλη από τον Ντούντα) και στο καπάκι τους οδήγησε στο repeat. Επί των ημερών του «Μr Bean» όπως τον αποκάλεσε ο Πέρο Αντιτς, αλλά (έχοντας αίσθηση του χιούμορ) αυτοσαρκαζόταν και ο ίδιος ο Μπαρτζώκας-και μάλιστα στο Λονδίνο αγόρασε ένα μπλουζάκι στο οποίο εικονιζόταν η φάτσα του Ρόουαν Ατκινσον- ο Σουλτάνος της Πόλης αναγορεύθηκε Λονδρέζος Σερ και παρά την υπόλοιπη αστοχία του και τη σκαιά απομάκρυνση του θα φωλιάζει πάντοτε στις καρδιές των κόκκινων ομοϊδεατών του.

Ο Μπαρτζώκας που –σε αντίθεση με ό,τι ενδεχομένως ορίζει ο επαγγελματικός καθωσπρεπισμός- δεν έκρυψε ποτέ το γεγονός ότι είναι «φόλα γαύρος», έμεινε στον πάγκο του Ολυμπιακού δυο σεζόν και ένα βράδυ: εκείνο το μοιραίο βράδυ της 9ης Οκτωβρίου του 2014, όταν το κάρφωμα του Εστεμπάν Μπατίστα στον αιφνιδιασμό έδωσε στον μεν Παναθηναϊκό το νέκταρ της in extremis νίκης (77-76) και της πρόκρισης στους ημιτελικούς του Κυπέλλου, στον δε Μπαρτζώκα το πικρό και θανατηφόρο κώνειο της αποχώρησης.

Είναι και εκείνη η (κωδικοποιημένη πλέον με την ετικέτα» «υπόθεση στο πάρκινγκ του ΣΕΦ», που κατέστησε το αντίο επιτακτικό και αναπόδραστο, με αποτέλεσμα να χωρίσουν οι δρόμοι τους, να διαγάγει μια περίοδο αγρανάπαυσης ο Μπαρτζώκας, να επιστρατευθεί προσωρινά στον πάγκο του Ολυμπιακού ο Μίλαν Τόμιτς και να πιάσει δουλειά στις 3 Νοεμβρίου ο Γιάννης Σφαιρόπουλος.

Την επόμενη σεζόν, που ο Μπαρτζώκας καθόταν στον πάγκο της Λοκομοτίβ Κουμπάν και την οδήγησε στο (ερήμην των ελληνικών ομάδων, αλλά βρίθον Ελλήνων παικτών και προπονητών) Final 4 του Βερολίνου, δεν διασταυρώθηκαν οι δρόμοι του με τον Ολυμπιακό. Αντιθέτως έφαγε στη μάπα τον Παναθηναϊκό που τον αντιμετώπισε σε τέσσερις αγώνες, μάλιστα σε κάποιους από αυτούς φορούσε –όπως το απαιτούσε η αμπιγέ εμφάνιση της ρωσικής ομάδας- πράσινη γραβάτα!

Πέρυσι ως προπονητής της Μπαρτσελόνα ο Μπαρτζώκας γνώρισε δυο ήττες από τον Ολυμπιακό (59-52 στο ΣΕΦ και 69-67 στο Palau Blaugrana), στις 26 του περασμένου Οκτωβρίου η Χίμκι έφυγε με την ουρά στα σκέλια από τον Πειραιά (92-75) και απόψε ο «δεν είμαι εγώ ο Γιώργος σου που μου ‘λεγες τον πόνο σου» στέκεται πάλι απέναντι στην ομάδα της καρδιάς του!

Εάν οι παλιές αγάπες του Ολυμπιακού με τον Μπαρτζώκα φωλιάζουν στον παράδεισο των περιχώρων της Μόσχας, εκείνες του Παναθηναϊκού με τον Ιτούδη παρεπιδημούν αύριο στην παλιά φωλίτσα τους!

Εκεί στο ΟΑΚΑ, στο οποίο- είτε ως μειράκιον, είτε ως εκκολαπτόμενος μεγάλος προπονητής- το επί δέκα τρία συναπτά έτη alter ego του Ομπράντοβιτς έζησε συγκλονιστικές στιγμές που μένουν κλειδωμένες στην Κιβωτό της πράσινης συλλογικής μνήμης.

Σε αντίθεση με τον Μπαρτζώκα, του Ιτούδη δεν του έλαχε ο κλήρος να κάνει σόλο καριέρα στον Παναθηναϊκό, καθώς μετά την ομαδική αποχώρηση το καλοκαίρι του 2012, οι δικοί του δρόμοι τράβηξαν κατά Πάνορμο μεριά (Μπάνβιτ), προτού πάρει το καραβάκι για να μοστράρει την αφεντομουτσουνάρα του μπροστά στο Κρεμλίνο!

Οι συμπτώσεις είναι όντως σατανικές και εκτείνονται σε πολλά επίπεδα....

Μέσα σε ένα τριήμερο οι πρεσβευτές του ελληνικού μπάσκετ και μαζί τους το φιλοθεάμον κοινό βλέπουν την προηγούμενη -ενδεχομένως και ένα trailer από την επόμενη- ζωή τους σε φωτογραφικά κλικ: χθες το βράδυ ο Παναθηναϊκός έπαιξε κόντρα στον Ομπράντοβιτς και στον Σλούκα, που ήθελε να τον κάνει δικό του, απόψε ο Ολυμπιακός βρίσκεται ενώπιος ενωπίω με τον Μπαρτζώκα και αύριο οι Πράσινοι στρώνουν το κόκκινο χαλί (που δεν το γουστάρουν, αλλά το απαιτεί η εθιμοτυπία) για να καλωσορίσουν το... αλεπουδάκι και τη ρώσικη αρκούδα η οποία συνδέεται άρρηκτα με τρία από τα έξι ευρωπαϊκά γαλόνια τους, χώρια το υπόλοιπο νταλαβέρι τους!

Υπενθυμίζω ότι για να παρασημοφορηθεί ο Παναθηναϊκός το 2007 και το 2009 νίκησε τον κόκκινο στρατό στα πεδία των μαχών του ΟΑΚΑ και της Ο2 Arena του Βερολίνου. Πριν από αυτούς τους δυο τελικούς υπάρχει ο ημιτελικός του 1996 στο Παρίσι, για να ακολουθήσουν η κοινή παρουσία στο Final 4 του 2001 πάλι στο Bercy και ο μικρός τελικός το 2005 στη Μόσχα.

Αμ το άλλο; Οι Μοσχοβίτες πήραν το αίμα τους πίσω και έφραξαν τον δρόμο του Παναθηναϊκού δυο φορές στα πέντε «πέτρινα χρόνια» που πέρασαν από την τελευταία παρουσία του σε Final 4 (Κωνσταντινούπολη, 2012): στις σειρές των play offs του 2014 με 3-2 και του 2015 με 3-1, αλλά τζίφος!

Το γράφω αυτό διότι και τις δυο φορές η ΤΣΣΚΑ δεν κατάφερε να διανύσει όλο τον δρόμο προς τον θρόνο: το μεν 2014 στον ημιτελικό του Μιλάνου είδε σοκαρισμένη τη Μακάμπι να επιστρέφει από το 55-40 και ένιωσε το μαχαίρι να μπήγεται στην καρδιά της από το λέι απ του Ταϊρίς Ράις στην εκπνοή (67-68), το δε 2015 στον ημιτελικό της Μαδρίτης βίωσε το δραματικό déjà vu με δήμιο τον Βασίλη Σπανούλη που μετά από έντεκα απανωτά άστοχα σουτ έβαλε τα τελευταία τέσσερα και οδήγησε (μαζί με τον Σλούκα) τον Ολυμπιακό από το έρεβος του 52-61 στη φωτολουσιά του 70-68.

Χθες λοιπόν ο Παναθηναϊκός συναντήθηκε με την αλεπού (Ομπράντοβιτς) και αύριο του ‘ρχεται το αλεπουδάκι, για να επιβεβαιωθεί κιόλας κατ’ απόλυτο τρόπο η ελληνική θυμοσοφία: το πνεύμα της παροιμίας «η αλεπού εκατό χρονών και το αλεπουδάκι εκατόν δέκα γίνεται;» εννοώ, αλλά η απάντηση στο συγκεκριμένο ερώτημα ξενίζει...

Ναι, σε πείσμα των νόμων της φύσης, γίνεται και παραγίνεται διότι χθες το βράδυ και προτού ανέβουν στο αεροπλάνο για το ταξίδι στην Αθήνα οι Μοσχοβίτες έριξε 110 πόντους στην Αναντολού Εφές, δίκην ζηλωτών της έντονης κλίσης και της εθιστικής συμπεριφοράς του αυριανού αντιπάλου της από τη μεγάλη άρκτο: η ΤΣΣΚΑ έβαλε 18 στα 27 τρίποντα, ισοφαρίζοντας την επίδοση του Παναθηναϊκού με τα 18/37 κόντρα στη Λαμποράλ Κούτσα στις 25 Οκτωβρίου 2013 στη Λευκωσία και μένοντας ένα μακριά από το ρεκόρ της Σιένα με τα 19/32 επί της Πρόκομ στις 9 Νοεμβρίου του 2012.

Μετά από αυτό το φεστιβάλ της ΤΣΣΚΑ και δεδομένης της έφεσης του Παναθηναϊκού από τη γραμμή των 6μ.75, παίζει γερά ενόψει του αυριανού αγώνα στο ΟΑΚΑ η ατάκα που έλεγε ο Καραγκιόζης στον μπερντέ του...

Ε ρε (τρίποντα) γλέντια!