Η τρέλα του Ουέμπερ να γίνει μεταδοτική

Η τρέλα του Ουέμπερ να γίνει μεταδοτική

Η τρέλα του Ουέμπερ να γίνει μεταδοτική

Ο Κωνσταντίνος Μελάγιες γράφει για τον τελικό με την Ζαλγκίρις αφού το ματς με τον Πανιώνιο δεν επιδέχεται ανάλυσης και θέλει να δει στους «ερυθρόλευκους» την τρέλα του Ουέμπερ.

Ο Ολυμπιακός νίκησε με τεράστια διαφορά τον Πανιώνιο την ώρα που η Γκραν Κανάρια δεχόταν νέα συντριβή από την Ανδόρα. Δε μπορώ να το χωνέψω κι ας έχουν περάσει μέρες. 'Οχι, την ήττα, αλλά την εικόνα που παρουσίασαν.

Το σταματώ εδώ γιατί θα γράψω... χοντράδες.

Το παιχνίδι με τον Πανιώνιο δεν χρίζει ανάλυσης. Οι «κυανέρυθροι» έπαιξαν ρισκάροντας το μακρινό σουτ των παικτών του Μπλατ, αυτοί τα έβαλαν και έκαναν τα πάντα πιο εύκολα.

Με την Ζαλγκίρις να τους δούμε όμως. Με αυτή να τα βάλουν, όχι μόνο με τους Νεοσμυρνιώτες.

Στα ευχάριστα του αγώνα ήταν η συμμετοχή των δύο πιτσιρικάδων. Ο Κολοβέρος με τον Ζευγαρά πραγματοποίησαν ντεμπούτο και γεύτηκαν τους καρπούς της δουλειάς τους.

Ο Μπλατ τους αντάμειψε, λόγω απουσίων τους πήρε στην 12άδα και τους έδωσε και χρόνο συμμετοχής.

Αφενός τους πρόσφερε μία πολύ όμορφη εμπειρία και αφετέρου τους έδωσε ακόμη περισσότερα κίνητρα να συνεχίσουν τη δουλειά που κάνουν.

Ο ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ ΕΧΕΙ ΑΝΑΓΚΗ ΤΗΝ ΤΡΕΛΑ ΤΟΥ ΟΥΕΜΠΕΡ

Επίσης σε ένα ακόμη ματς μου άρεσε η νοοτροπία του Μπριάντε Ουέμπερ.

Δε με ενδιαφέρουν ούτε τα μαλλιά του, ούτε οι μουσικές του τοποθετήσεις στο instagram. Με νοιάζει να παίζει με την ίδια διάθεση, να διασκεδάζει το παιχνίδι, να δείχνει τον ίδιο ζήλο είτε κόντρα στον Παναθηναϊκό είτε στον Πανιώνιο.

Μαγκιά του και μπράβο του για τη νοοτροπία που έχει. Γουστάρει κάθε φορά που πατάει στο παρκέ, γουστάρει που είναι μέλος αυτού του συνόλου και γουστάρει να δίνει το 100% σε κάθε παιχνίδι.

Ακόμη κι η πάσα με τη βοήθεια του ταμπλό που κάνει επιβεβαιώνει την όμορφη τρέλα που διαθέτει και την οποία μακάρι να δω και στους συμπαίκτες του.

ΤΑ ΚΡΙΣΙΜΑ ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ

Ξεκάθαρα σε 3-4 μέρες δεν υπάρχει ομάδα που να μπορεί να βελτιώσει αγωνιστικά στοιχεία. Αυτό είναι το διάστημα που έχει μπροστά του ο Ολυμπιακός για να προετοιμάσει τον τελικό με την Ζαλγκίρις.

Εχω την εντύπωση με όσα αφουγκράζομαι πως το μεγαλύτερο μέρος της προετοιμασίας πρέπει να πέσει στην πνευματική κατάσταση των παικτών.

Ξεκάθαρα είναι στεναχωρημένοι με αυτό που παρουσιάζουν, ξεκάθαρα τους απασχολεί, ξεκάθαρα θέλουν να το αλλάξουν και ξεκάθαρα έχουν αγχωθεί.

Είναι λάθος να πιστεύουμε πως δεν τους ενδιαφέρει...

ΥΓ: Οι οπαδοί του Ολυμπιακού έχουν στηρίξει σε τεράστιο ποσοστό τη φετινή προσπάθεια της ομάδας στην Euroleague. Θυμάμαι να τραγουδούν μισή ώρα μετά την ήττα από την ΤΣΣΚΑ, θυμάμαι να χειροκροτούν μετά από άσχημα αποτελέσματα, να μην αποδοκιμάζουν, θυμάμαι να είναι πάντα εκεί με εξαίρεση το παιχνίδι με τη Μπάγερν.

Λογική η απογοήτευσή τους από την εικόνα της ομάδας, αλλά την Παρασκευή τους έχει ανάγκη περισσότερο από ποτέ. Για ένα βράδυ να ξεχάσουν την πίκρα του διμήνου. Δεν έχουν να αποδείξουν τίποτα και σε κανέναν, αλλά πρέπει το ΣΕΦ να γεμίσει σε αυτό το ματς. 

Για να σπρώξουν την ομάδα τους στη νίκη, όπως πάντα προσπαθούν...

Best of internet