Η Ευρωλίγκα είναι ο καθρέφτης!

Η Ευρωλίγκα είναι ο καθρέφτης!

Η Ευρωλίγκα είναι ο καθρέφτης!

O Mιχάλης Λεάνης γράφει για το Παναθηναϊκός-ΑΕΚ και την μεγάλη διαφορά δυναμικότητας που υπάρχει μεταξύ Ευρωλίγκας και ελληνικού πρωταθλήματος.

Με το  PulseBet*, νιώθεις  το παλμό του  Live  στοιχήματος όπως ποτέ ξανά– Ισχύουν Όροι & Προϋποθέσεις

Να ήταν η ΑΕΚ δυο φορές και η Ευρωλίγκα μια!!!

Και μάλιστα μια κάθε τόσο ώστε να υπάρχει χρόνος για ανασυγκρότηση.

Έλα όμως που δεν είναι έτσι. Επί του πρακτέου συμβαίνει το αντίστροφο!

Στην Ευρωλίγκα ο Παναθηναϊκός καλείται να αποδείξει σε πιο βαθμό παραμένει ανταγωνιστικός και όχι στο ελληνικό πρωτάθλημα.

Στις εγχώριες διοργανώσεις με βάση τα δεδομένα είναι αδύνατον να μην πρωταγωνιστεί. Η διαφορά δυναμικότητας είναι μεγάλη. Παναθηναϊκός και Ολυμπιακός απέχουν έτη φωτός από τις υπόλοιπες ομάδες.

Δεν αρνούμαι ότι οι πράσινοι στο παιχνίδι με την Ένωση έβγαλαν αντίδραση ήταν σοβαροί και σωστά προσανατολισμένοι.

Αλλά αν θέλουμε να είμαστε ρεαλιστές, ισχύει αυτό που λέμε, ότι βρήκαν και τα έκαναν.

Όταν η ΑΕΚ πιστεύει ότι επειδή ο Παναθηναϊκός βρίσκεται σε κακό φεγγάρι και μόνο η παρουσία της στο τερέν φτάνει και περισσεύει για να του κάνει την ζημία, τότε τρώει μια σφαλιάρα 36 πόντων στην πρώτη περίοδο και μέχρι να καταλάβει από που πέφτουν οι γρήγορες, έχει δεχθεί μια εκατοστάρα να της κάνει συντροφιά τις μέρες των Χριστουγέννων.

Κι αυτό γιατί η ΑΕΚ αλλά και καμία ΑΕΚ στο ελληνικό πρωτάθλημα ούτε γνωρίζει πως να αντιδράσει σ’ αυτή την περίπτωση λόγω παραστάσεων, αλλά ακόμα περισσότερο δεν είναι σε θέση να αντιπαραθέσει ποιότητα όταν μια ομάδα επιπέδου Ευρωλίγκας της επιτίθεται με το μάτι της να γυαλίζει επικίνδυνα!

Το ζήτημα είναι τι θα κάνει ο Παναθηναϊκός όταν απέναντι του δεν θα είναι η τρομαγμένη και αμαθής σε ανάλογες καταστάσεις ΑΕΚ, αλλά μια ομάδα Ευρωλίγκας έτοιμη να απαντήσει ή να βρει λύσεις.

Εκεί είναι το ζήτημα.

Γιατί στα δικά μας, ακόμα και σ’ αυτή την κατάσταση, πίεσης, έντασης και αμφισβήτησης στην οποία βρίσκονται αυτή την περίοδο οι πράσινοι, φτάνει ένας Καλάθης μόνος του -και μάλιστα όχι σε ιδιαίτερα κέφια- για να κερδίσει μια ομάδα του ελληνικού πρωταθλήματος.

 Όσο κι αν αυτό μοιάζει υποτιμητικό για κάθε εγχώριο αντίπαλο, αυτή είναι η πραγματικότητα.

Και συγχρόνως μοιάζει αλλά και είναι προβληματικό για τους πράσινους το γεγονός ότι χρειάζεται πάντα ο Νικ να καθαρίζει την μπουγάδα.

Σίγουρα πολλοί παίκτες του Παναθηναϊκού έβγαλαν αυτοπεποίθηση, εγωισμό, έβγαλαν αντίδραση.

Αλλά δεν υστερούσαν σε κάτι από αυτά οι παίκτες του στο ελληνικό πρωτάθλημα.

Στην Ευρωλίγκα είναι το πρόβλημα. Εκεί χρειάζεται να τα συνδυάσεις όλα. Ποιότητα, αυτοπεποίθηση, χαρακτήρα, εμπειρία, αποτελεσματικότητα, καθαρό μυαλό, ενέργεια, τα πάντα.

Ο Παναθηναϊκός στο ελληνικό πρωτάθλημα έχει ποσοστό πάνω από 40% στα τρίποντα. Στην Ευρώπη μετρά το αποκαρδιωτικό 29,6%.

Το θέμα λοιπόν της αυτοπεποίθησης που ακούγεται πολύ τις τελευταίες μέρες έχει να κάνει με την ποιότητα. Ποιοι παίκτες κουβαλούν αυτήν την αυτοπεποίθηση, κάτω από ποιες συνθήκες μπορούν να ανταποκριθούν, σε ποιο βαθμό και τα συναφή.

Αυτοπεποίθηση από μόνη της δεν υπάρχει. Την σιγουριά και την βεβαιότητα οι μεγάλοι παίκτες την αντλούν από την ποιότητα τους.

Αν είναι να έχω σιγουριά και να σουτάρω με επιτυχία από τα 6,75 στο πρωτάθλημα και στην Ευρώπη με τα θηρία  που πρέπει να αναμετρηθώ και να ξεπεράσω σουτάρω και τα χάνω, γιατί οι αποστάσεις καλύπτονται εν ριπή οφθαλμού ή γιατί δεν αντέχω το ξύλο στα σκριν, τότε αν θέλουμε αν λέμε τα πράματα με το όνομα τους  η ποιότητα μου φτάνει μόνο για το πρωτάθλημα και για την Ευρώπη όταν και όποτε μου το επιτρέψει ο αντίπαλος.

Σταθερή αξία με διάρκεια και συνέπεια, ευρωπαϊκών προδιαγραφών στον Παναθηναϊκό είναι ο Καλάθης. Οι υπόλοιποι δοκιμάζονται και  αναζητούνται….

 Από το καλοκαίρι προσπαθούσα να καταλάβω από που προκύπτει το συμπέρασμα ότι οι πράσινοι ενισχύθηκαν. Με την έννοια ότι κάλυψαν τα κενά όσων αποχώρησαν.

Η ποιότητα ενός ρόστερ δεν κρίνεται με βάση  τις επιδόσεις του παρελθόντος και μάλιστα όχι και τόσο κοντινού( Λάνγκφορντ, Λάσμε) ούτε  μ’ αυτά που θα βγάλουν παίκτες στο μέλλον(Παπαγιάννης , Μήτογλου). Έχει να κάνει με το σήμερα με το τώρα!

Κρίνεται με βάση την εικόνα του συνόλου και τις επιδόσεις των παικτών. Όχι στην αναμέτρηση με την ΑΕΚ αλλά στην Ευρωλίγκα.

Στην Ευρωλίγκα λοιπόν που ο πρώτος γύρος  ολοκληρώνεται μέσα στην εβδομάδα οι πράσινοι δείχνουν να στερούνται ποιότητας σε όλες τις γραμμές.

Με τον Πασκουάλ ο Παναθηναϊκός δεν έπαιζε λάθος. Αυτά μπορούσαν οι παίκτες, αυτά έβγαλαν στο παρκέ.

Θα μπορούσε να παίξει με εκατό διαφορετικούς τρόπους αλλά το θέμα είναι με ποιους;  

Οπότε και μάγος να θεωρείται ο Ρικ Πιτίνο χωρίς ποιότητα στο ρόστερ τα μαγικά του δεν πρόκειται να βρουν εφαρμογή.

Δεν θα τρέξει το γήπεδο ο Ρίκ, ούτε θα καρφώσει, ούτε θα πάρει ριμπάουντ, ούτε θα βγάλει ενέργεια, ούτε θα σκοράρει από μακριά, ή στα μούτρα του αντιπάλου. Αυτά είναι δουλειές των παικτών!

ΥΓ: Το δίχως άλλο η επιλογή στο πρόσωπο του Ρικ Πιτίνο εμπεριέχει ένα ρίσκο. Μήπως θα ήταν πιο σοφό να αναλάβουν να τρέξουν την ομάδα μέχρι να ολοκληρωθεί η περίοδος  ο Γιώργος Βόβορας με τον Διαμαντή Παναγιωτόπουλο δυο σοβαροί και καταρτισμένοι κόουτς,  παιδιά που έχουν φάει την Ευρωλίγκα με τα κουταλομαχαιροπύρουνα και γνωρίζουν την ομάδα σε όλες της τις εκφράσεις και συνθήκες; Το καλοκαίρι σίγουρα  οι επιλογές θα είναι περισσότερες και πιο ασφαλείς.   

ΥΓ: Πως το έγραψε ο φίλος ο Μελάγιες; Ότι ο Μάνος είναι κακός διαιτητής; Διαφωνώ κάθετα μαζί του! Ο Μάνος είναι πολύ, μα πολύ κακός διαιτητής και η ΚΕΔ με την εμπιστοσύνη στο πρόσωπο του παίζει με την φωτιά. Ας σκεφτούν τουλάχιστον έξυπνα. Είναι πολλά τα μέτωπα που έχουν ανοίξει και περιπτώσεις σαν τον Μάνο δεν βοηθούν!!!

Best of internet