Χρειάζονται Παππά...δες και στην EuroLeague

Χρειάζονται Παππά...δες και στην EuroLeague

Χρειάζονται Παππά...δες και στην EuroLeague

Ο Γιώργος Κούβαρης γράφει για τη δεύτερη νίκη του Παναθηναϊκού ΟΠΑΠ απέναντι στον Ολυμπιακό, στέκεται στην εμφάνιση του Νίκου Παππά την οποία είχε ανάγκη τόσο ο ίδιος όσο και συνολικά η ομάδα και υπογραμμίζει ότι τα δύο ματς με Μπαρτσελόνα και Μπασκόνια είναι ακόμη πιο κομβικά σε σχέση με το ντέρμπι.

Κακά τα ψέμματα. Το να κερδίζει ο ένας αιώνιος τον άλλον δύο φορές σε διάστημα 10 ημερών και επτά στα 10 τελευταία ματς των δύο ομάδων, σίγουρα δεν είναι τυχαίο. Και ούτε φυσικά περνάει απαρατήρητο. Ο Παναθηναϊκός είχε πάρει τον αέρα του Ολυμπιακού την τελευταία διετία και φαίνεται πώς ξεκίνησε να τον παίρνει και φέτος.

Τουλάχιστον στο ΟΑΚΑ όπου διεξήχθησαν τα δύο παιχνίδια για την EuroLeague και την Basket League. Για το ΣΕΦ, θα δούμε. Έχουμε πολύ καιρό ακόμα μέχρι τότε και ενδεχομένως να έχουν αλλάξει πολλά μέχρι να ανταμωθούν οι «αιώνιοι» στο Φάληρο. Στεκόμαστε στο παρόν. Οι «πράσινοι» φαίνεται να έχουν και φέτος τον... τρόπο για να κερδίζουν τον μεγάλο τους αντίπαλο και μάλιστα με διαφορετικούς τρόπους. Και με διαφορετικούς πρωταγωνιστές.

Την περασμένη Παρασκευή (9/11) ήταν ο Λεκαβίτσιους. Τώρα ήταν ο Παππάς. Ο 28χρονος γκαρντ ήταν ο game changer του ντέρμπι και δη σε μια στιγμή που ο Παναθηναϊκός έψαχνε απεγνωσμένα το μακρινό σουτ προκειμένου να «ανοίξει» την άμυνα των Πειραιωτών. Άλλωστε ο Μπλατ εφάρμοσε και πάλι την ίδια τακτική στην άμυνα, αφού «έδωσε» το ελεύθερο τρίποντο στους «πράσινους» και εν μέρει έμοιαζε να δικαιώνεται. Ο Παναθηναϊκός ξεκίνησε το παιχνίδι με 0/10 σουτ έξω από τα 6.75 μέτρα και αν δεν υπήρχε ο Νίκος Παππάς η ιστορία του ντέρμπι ίσως να ήταν διαφορετική.

Ήταν εκείνος που βρήκε για πρώτη φορά στόχο, ενώ μετά και το δεύτερο εύστοχο τρίποντο ανάγκασε τον Αμερικανοισραηλινό προπονητή να αντιμετωπίσει αλλιώς την επίθεση του Παναθηναϊκού. Το -6 (20-26) έγινε +5 (32-27) με τον Παππά να έχει πετύχει τους 9 από τους 12 πόντους της «πράσινης» επιστροφής. Άλλωστε είναι παίκτης ψυχολογίας. Και από τη στιγμή που «ένιωσε» ότι υπολογίζεται ως βασικός παράγοντας του ντέρμπι, τα πάντα έγιναν πιο εύκολα. Τόσο για εκείνον, όσο και συνολικά για τον Παναθηναϊκό που έχει ανάγκη τον καλό Παππά. Τον Παππά για τον οποίο έγινε ο ντόρος το περασμένο καλοκαίρι, τον Παππά που μπορεί να πάρει την κατάσταση στα χέρια του και να αλλάξει ένα ολόκληρο παιχνίδι. Φέτος περίμενε την ευκαιρία του. Και όταν του δόθηκε φρόντισε να την αρπάξει από τα μαλλιά!

Άλλωστε «ζει και αναπνέει» γι' αυτά τα ματς, κάτι το οποίο είχε πει και στη συνέντευξη που είχε παραχωρήσει στο gazzetta.gr τον περασμένο Αύγουστο. Βέβαια ο Παναθηναϊκός τον έχει ανάγκη να παίζει έτσι (ή σχεδόν έτσι μιας και κάθε παιχνίδι είναι διαφορετικό) όσο το δυνατόν περισσότερο. Ειδικά στην EuroLeague και πιο πολύστα ματς μακριά από το ΟΑΚΑ. Το σίγουρο είναι ότι «γέμισε» με ψυχολογία και αυτοπεποίθηση. Μένει να την δούμε να «βγαίνει» και στο παρκέ των επόμενων αναμετρήσεων της ομάδας. Γιατί ικανότητες έχει. Και μάλιστα ηγετικές.

Συνολικά ωστόσο ο Παναθηναϊκός έβγαλε και πάλι προβλήματα. Μπορεί η διαφορά στα ριμπάουντ να μειώθηκε στο τέλος, αλλά οι παίκτες του Πασκουάλ δεινοπαθούσαν μέχρι να κρατήσουν τη μπάλα σταθερά στα χέρια τους. Φυσικά καλείται άμεσα να βρεθεί λύση και όσον αφορά τα μακρινά σουτ, αφού οι «πράσινοι» ξεκίνησαν όπως είπαμε με 0/10 τρίποντα. Κάλλιστα θα μπορούσε να τους στοιχίσει. Όπως θα μπορούσαν να στοιχίσουν και οι 12 χαμένες βολές. Όμως και ο Ολυμπιακός από τη πλευρά του ήταν τραγικός στο συγκεκριμένο κομμάτι και λίγο-πολύ δεν φάνηκε (σε αυτό το ματς) η συγκεκριμένη αδυναμία. Στην άμυνα ο Πασκουάλ δεν άλλαξε σε μεγάλο βαθμό την (πετυχημένη) του συνταγή.

Ο Θανάσης «χάλασε» και πάλι το μυαλό του Σπανούλη για δεύτερο σερί ματς, ενώ έπαιξε τον Πρίντεζη συνέχεια με βοήθειες με αποτέλεσμα να μην πραγματοποιήσει την ίδια εξαιρετική εμφάνιση όπως στο ματς της EuroLeague και κατάφερε να κρατήσει «χαμηλά» τον Μιλουτίνοφ με τον Τζέιμς Γκιστ να βοηθάει πολύ και να δείχνει ότι ολοένα και ανεβάζει στροφές. Από τη στιγμή που οι τρεις «πυλώνες» είχαν συνολικά 9/25 εντός παιδιάς και 6/16 βολές, ο Ολυμπιακός απλά... δεν μπορούσε να νικήσει. Όπως δεν νίκησε την περασμένη Παρασκευή έχοντας καλύτερο παίκτη τον Τίμα, έτσι ακριβώς δεν μπορούσε να νικήσει με καλύτερο παίκτη τον Λεντέι. Ο Παναθηναϊκός ήταν πιο «σκληρός» από τον Ολυμπιακό, οι παίκτες έβαζαν πιο δυνατά τα σώματά τους παίζοντας στα όρια του φάουλ και μέσα από την καλή του άμυνα μπορούσε να παίρνει ψυχολογία και στην επίθεση. Και αυτή ίσως να ήταν και η μεγαλύτερη διαφορά του σε σχέση  με τον «αιώνιο» αντίπαλό του. 

Εκτός του Παππά και ο Κιθ Λάνγκφορντ είχε θετικό πρόσημο στο μεγαλύτερο διάστημα που βρέθηκε στο παρκέ με αποτέλεσμα τα δύο «δυάρια» του Παναθηναϊκού να δίνουν 35 πόντους με 8/13 δίποντα, 5/10 τρίποντα, 4/8 βολές, 8 ριμπάουντ, 3 ασίστ και... μηδέν λάθη! Κι όλα αυτά τη στιγμή που στο ματς της Πόλης είχαν μόλις 3 πόντους συνολικά με 1/6 σουτ και 1/1 βολή. Πώς λοιπόν να μην ανέβει επίπεδο ο Παναθηναϊκός όταν έχει σε καλή μέρα τους δύο σκόρερ του; Αμφότεροι μπορούν να ανεβάσουν επίπεδο την ομάδα και να συνυπάρξουν αρμονικά στην ομάδα, συμπληρώνοντας ο ένας τον άλλον.

Τι γίνεται από εδώ και στο εξής: Το αν η δεύτερη νίκη απέναντι στον «αιώνιο» αντίπαλο λειτουργήσει ευεργετικά, τόσο αγωνιστικά, όσο και ψυχολογικά θα φανεί τις επόμενες πέντε ημέρες. Μπαρτσελόνα εντός και Μπασκόνια εκτός. Δύο ματς όπου ο Παναθηναϊκός καλείται να κάνει το 2/2 για να αποδείξει ότι οι νίκες απέναντι στον Ολυμπιακό αποτελούν την βάση για το ξέσπασμα και στην EuroLeague. Εύκολο δεν θα είναι. Το αντίθετο. Παρόλα αυτά έχει το momentum και το «βάθος» για να τα καταφέρει. Απλούστατα θα χρειαστεί διαφορετική προσέγγιση, κυρίως όσον αφορά την προετοιμασία των δύο αγώνων και πολύ περισσότερο του αγώνα με την Μπασκόνια στην Βιτόρια... Αν μη τι άλλο θα χρειαστεί «Παππά-δες» και πιο συγκεκριμένα και άλλους παίκτες που πρέπει να βγουν μπροστά και να παίξουν καλά.

Σε περίπτωση που ο Παναθηναϊκός χάσει ένα από τα δύο ματς (πολλώ δε μάλλον και τα δύο) θα ήταν σαν να μην κέρδισε ποτέ στο ντέρμπι. Τουλάχιστον όσον αφορά το άμεσο μέλλον γιατί όσον αφορά τον αντικειμενικό του στόχο, τον πέτυχε. Έκανα το πρώτο βήμα για το πλεονέκτημα της έδρας στα playoffs. 

ΥΓ1: Μόνο 4 λάθη ο Παναθηναϊκός στο ντέρμπι. Απίστευτο νούμερο για παιχνίδι των «αιωνίων». Δύσκολα να έχανε με τέτοιο στατιστικό. Και ας είχε αστοχήσει σε 12 βολές.

ΥΓ2: «Είμαστε προβληματισμένοι με την απόδοσή μας στα ματς της EuroLeague αλλά πιστεύω όλα θα διορθωθούν και θα φτάσουμε στους στόχους μας. Το υλικό είναι εξαιρετικό, το ζήτησε ο προπονητής και οφείλει να βρει τις λύσεις για να παίζουμε καλύτερα» δήλωσε ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος μετά το τέλος. Αν μη τι άλλο το «καμπανάκι» ήχησε στα αυτιά του Τσάβι Πασκουάλ...

ΥΓ3: Ο Θανάσης Αντετοκούνμπο ήταν και πάλι ο x-factor του Παναθηναϊκού. Ο τρόπος με τον οποίο επηρεάζει το παιχνίδι και οι βοήθειες που δίνει, οι οποίες δεν φαίνονται στο φύλλο της στατιστικής είναι φοβερές. 

ΥΓ4: Το +9 θα μπορούσε κάλλιστα να ήταν μεγαλύτερο και να έδινε περισσότερη ασφάλεια για το αβαντάζ της έδρας ενόψει του αγώνα του β' γύρου στο ΣΕΦ. Όμως λίγο ο ενθουσιασμός (με την αποτυχημένη προσπάθεια για ένα εντυπωσιακό alley oop κάρφωμα του Θανάση με το σκορ στο +13 το οποίο έφερε στη συνέχεια τρίποντο του Ολυμπιακού με αποτέλεσμα αντί για... +15 να γίνει +10) και λίγο η αφηρημάδα (με το... χωρίς πίεση λέι απ του Γκος στα τελευταία δευτερόλεπτα, το οποίο διαμόρφωσε το τελικό σκορ) «έριξαν» την διαφορά στα όρια του διψήφιου αριθμού.   

Best of internet