Οι ήττες και το πλάνο των αλλαγών στον Άρη

Οι ήττες και το πλάνο των αλλαγών στον Άρη

Οι ήττες και το πλάνο των αλλαγών στον Άρη

Το αποτέλεσμα μάλλον είναι ο πιο ασήμαντος λόγος προβληματισμού μπροστά στην αγωνιστική εικόνα του Άρη και τις κινήσεις για τη δραστική μείωση του μπάτζετ. 

Παίξε νόμιμα live στοίχημα με ακόμα καλύτερες αποδόσεις (21+)

Από το καλοκαίρι ήταν σαφές ότι η φετινή χρονιά χρειάζεται πολύ γερό στομάχι. Για να «χωνευτούν» οι αστοχίες, οι λανθασμένες επιλογές, το σχέδιο που (φαίνεται ότι) δεν οδηγεί πουθενά. Στο ίδιο διάστημα και βάσει του ύψους στο οποίο τοποθετήθηκε ο πήχης έγινε επίσης αντιληπτό ότι ελάχιστοι είχαν συναίσθηση της (πραγματικής) κατάστασης στον Άρη. Κι αυτό αποδεικνύεται τώρα όπου οι δραστικές κινήσεις για τη μείωση του αγωνιστικού προϋπολογισμού ουσιαστικά αποτελούν παραδοχή λάθους.

Για παράδειγμα, λογική εξήγηση δεν θα μπορούσε να δοθεί όταν δημιουργήθηκε ο εξωπραγματικός προϋπολογισμός των 800.000 ευρώ (δίχως μάλιστα να συμπεριλαμβάνεται η εφορία των αθλητών και οτιδήποτε άλλο προστίθεται στο συνολικό μπάτζετ μιας χρονιάς), δεδομένης της οικονομικής δυσπραγίας και της αδυναμίας ανταπόκρισης σ’ ένα ποσό άνω των 400-500 χιλιάδων ευρώ.

Σήμερα, άπαντες παραδέχονται το αυτονόητο και ουσιαστικά προσυπογράφουν τη δραστική μείωση του μπάτζετ. Προς αυτήν την κατεύθυνση, δύο συμβόλαια συνολικής αξίας 200.000 ευρώ (σ. σ. Βον, Πέτγουεϊ) φεύγουν από την καμπούρα του Άρη και δεν θα μου προκαλέσει εντύπωση αν φύγει κι ένα χαμηλό (κοντά στα 30.000 ευρώ) του Ντεμέτρις Μοράντ. Την ίδια στιγμή, είναι φανερή στην ατμόσφαιρα η αμφιβολία για το αν θα πρέπει να αντικατασταθούν από άλλους παίκτες. Το πιθανότερο είναι να γίνει με αθλητές χαμηλότερου κασέ, αλλά και μόνο η διεξαγωγή σχετικής συζήτησης δείχνει πολλά.

Η αφορμή για την παραδοχή της αλήθειας δεν είναι μόνο ο οικονομικός παράγοντας ή το ότι οι παίκτες (ζήτημα) αν έχουν πάρει ένα μηνιάτικο, αλλά το συμπέρασμα ότι… χαΐρι δεν βλέπουν με τα 800 χιλιάρικα, πόσο χειρότερα θα είναι η ομάδα αν το μειώσει (το μπάτζετ) στα 600; Αυτή ήταν η βάση των τελευταίων συζητήσεων που έγιναν στο ξενοδοχείο των Αθηνών μεταξύ ιδιοκτησίας, τεχνικού επιτελείου και παικτών. Γιατί, την ιδιοκτησία τη βαραίνει η ευθύνη του «δεν πληρώνεις», αλλά δεν έχει άδικο στον ισχυρισμό ότι μια ομάδα 800.000 ευρώ παίζει χειρότερο μπάσκετ και από τους ουραγούς του Πρωταθλήματος.

Κάπως έτσι μπαίνει στην εξίσωση και το αγωνιστικό κομμάτι. Η εικόνα είναι απογοητευτική.  Όταν μια ομάδα έχει αγωνιστική πυξίδα αλλά δεν έχει «τελειοποιήσει» κάποιες κινήσεις, μπορείς να πάρεις το ρίσκο και να πιστέψεις ότι θα έρθουν τα αποτελέσματα. Αυτό είναι το πρόβλημα στον Άρη. Βλέπεις και δεν μπορείς να καταλάβεις τι θέλει να κάνει, δεν σου καλλιεργεί την αίσθηση ότι είναι θέμα χρόνου ο ερχομός καλύτερων ημερών.

Και μετά, όταν το πράγμα δεν οδηγεί εκεί που θέλεις, τρελαίνεσαι κι αυτό μοιραία αποτυπώνεται στο παρκέ. Ο Άρης βγάζει πολύ τρέλα στο παρκέ, αλλά δεν είναι η εποικοδομητική. Είναι η τρέλα που οδηγεί στην τσαπατσουλιά, σε αγωνιστικές αυτοκτονίες και σε ήττες απέναντι σε εξαιρετικά μέτριες ομάδες όπως είναι αυτή της Οστάνδης.

Κανονικά, το πλάνο των αλλαγών θα έπρεπε να είχε εφαρμοστεί στο διάστημα της διακοπής των επίσημων υποχρεώσεων. Δεν έγινε. Και θα τρέξει σε αυτό των κρίσιμων και απαιτητικών αγώνων τόσο σε Ελλάδα όσο και σε Ευρώπη. Αυτό εμπεριέχει ρίσκο, φαίνεται ξεκάθαρα όμως ότι αποτελεί συνέπεια της όλης κατάστασης – αγωνιστικής, οικονομικής και διοικητικής – που υπάρχει στον Άρη.

Best of internet