Σούμποτιτς: «Ο Άρης δεν πεθαίνει, ο Γιαννάκης έχει στόφα νικητή»!

Σούμποτιτς: «Ο Άρης δεν πεθαίνει, ο Γιαννάκης έχει στόφα νικητή»!

Ο Λευτέρης Σούμποτιτς μίλησε για την «αξεπέραστη αγάπη» του, τον Άρη, εξέφρασε την ελπίδα πως η ομάδα θα βρει το δρόμο της κι έπλεξε το εγκώμιο του Παναγιώτη Γιαννάκη.

Σούμποτιτς: «Ο Άρης δεν πεθαίνει, ο Γιαννάκης έχει στόφα νικητή»!

Ο πρώην παίκτης και προπονητής του Άρη, Λευτέρης Σούμποτιτς, μίλησε στον ραδιοφωνικό σταθμό «Yellow Radio 92.8» για τη φετινή ομάδα των Θεσσαλονικέων και για τον Παναγιώτη Γιαννάκη, για τον οποίο είπε τα καλύτερα.

Αναλυτικά είπε για:

Την θητεία του στον Άρη και πως ήρθε: «Παρακολουθώ τον Άρη και έχω περάσει από πολλές ομάδες σαν προπονητής, αλλά από δύο έχω περάσει σαν παίκτης, η μία είναι η Ολύμπια Λιουμπλιάνα και η άλλη είναι ο Άρης. Με τον Άρη γνώρισα μεγαλύτερες επιτυχίες στην καριέρα μου και γενικά δεν θα μπορέσω να ξεχάσω αυτά τα παιχνίδια και αυτούς τους τίτλους και φυσικά τον κόσμο, οπότε ό,τι και να γίνει, και όσες ομάδες και αν έχω προπονήσει, δεν ξεχνιούνται αυτά και δεν μπορεί να τα σβήσει κανείς. Ο Λάζαρος Λέσιτς και ο Τίτος Κομνηνός, οι οποίοι έμαθαν για μένα, και ότι η μητέρα μου είναι Ελληνίδα, ήρθαν στην Λιουμπλιάνα, έκαναν την πρώτη επαφή με την μητέρα μου και μετά με εμένα. 'Ετσι ήρθαμε στην Ελλάδα, είδαμε τον τελικό κυπέλλου στο στάδιο Ειρήνης και Φιλίας ανάμεσα στον Παναθηναϊκό και στον Άρη. Και την επόμενη χρονιά ήρθα στην ομάδα».

Την Γάνδη: «Ήταν πολύ δύσκολα τα Final 4 ειδικά για εμάς που ήμασταν πρώτη φορά στην διοργάνωση, αντιμετωπίσαμε τις μεγαλύτερες ομάδες στην Ευρώπη, προκριθήκαμε στην Γάνδη και εκεί με 6.000 Αρειανούς στην κερκίδα να φωνάζουνε αρκετές ώρες πριν το τζάμπολ και στον μικρό τελικό που παίξαμε με την Παρτιζάν, ο κόσμος ήταν εκεί και μάς αποθέωσε παρόλο που δεν πήραμε το κύπελλο».

Το όταν άκουσε συνθήματα από τις μεγάλες βραδιές της Αυτοκρατορίας: «Είναι μεγάλη συγκίνηση για εμένα να ακούω μετά από τόσα χρόνια τα συνθήματα του Άρη και μου ξυπνάνε ευχάριστες αναμνήσεις, θα ήθελα να είμαι στο επόμενο παιχνίδι στο Παλε ντε σπορ και να ακούω πάλι τον κόσμο να φωνάζει έτσι, η ομάδα τότε ήταν όλων των Ελλήνων νομίζω και εμείς φέραμε το μπάσκετ στα σπίτια του κόσμου και έπειτα πολλά παιδιά συνέχισαν με τον ίδιο ρυθμό και γνώρισε η Ελλάδα επιτυχίες».

Το μυστικό της επιτυχίας: «Κανένας μας δεν πίστευε ότι θα πηγαίναμε στο Final four και θα ήμασταν μέσα στις 4 καλύτερες ομάδες, αφήσαμε πίσω πολύ μεγαλύτερα ονόματα ομάδων, αλλά εμείς ήμασταν μια γροθιά, αυτό που τονίζω και εγώ σαν προπονητής πολλές φορές. Είχαμε φοβερή χημεία και ήμασταν μεταξύ μας δεμένοι και αγαπημένοι, ήμασταν παιδιά που δεν μας άρεσε να χάνουμε. Εύχομαι στον Άρη να βρει αυτή την χημεία γιατί πιστεύω ότι το μυστικό της επιτυχίας είναι αυτό».

Το κύπελλο Κόρατς σαν προπονητής: «Μέχρι τον τελικό δεν είχαμε πλεονέκτημα έδρας, όλα τα παιχνίδια τα παίξαμε πρώτα Θεσσαλονίκη και μετά εκτός, εμένα μου έμεινε στην μνήμη αυτό το παιχνίδι που παίξαμε μέσα στη Τρεβίζο, που κερδίζαμε μόνο δύο πόντους και όλοι έλεγαν ότι είναι δύσκολο να προκριθούμε και πήγαμε παράταση και καταφέραμε και προκριθήκαμε γιατί είχαμε παίκτες με πείσμα».

Τον τελικό με την Τόφας Μπούρσα: «Πολλές φορές παρακολουθώ τον τελικό από το ίντερνετ, και βλέπω στιγμιότυπα και την αποδοχή της ομάδας στο αεροδρόμιο και ήταν μια νίκη που λίγοι την πιστεύανε και με τον τρόπο που έγινε με το πρόβλημα το ελληνοτουρκικό, αλλά υπάρχει ένα όνομα που λέγεται Άρης και ότι και να γίνει και με όποιον και να παίζει και να έχει 10 φορές μεγαλύτερο μπάτζετ αυτό το σήμα που έχεις στο στήθος σου, σου δίνει ώθηση και δύναμη για να κερδίσεις».

Τον Παναγιώτη Γιαννάκη: «Ο Παναγιώτης ήρθε σε μια δύσκολη στιγμή στην ομάδα, αλλά έχει αυτό που είπα προηγουμένως, έχει την στόφα του νικητή, είναι πολεμιστής και θα παλέψει σίγουρα γιατί οι πράξεις του μέχρι στιγμής και η καριέρα του, δείχνουν ότι αγωνίζεται σκληρά δεν αφήνει τίποτα στην τύχη και είμαι σίγουρος ότι θα πετύχει».

Τον φετινό Άρη: «Ο Άρης δεν πεθαίνει ποτέ, είναι δύσκολα τα πράγματα αλλά είμαι σίγουρος ότι θα βρει τον δρόμο του και στα διοικητικά και στα αγωνιστικά, η ομάδα έχει κάποια σκαμπανεβάσματα αλλά είναι αρχή, είναι καινούρια ομάδα με καινούριο προπονητή χρειάζεται υπομονή και στήριξη από τον κόσμο. Χρωστάμε κάτι στον Άρη και έχω πει ότι το μεγάλο μου όνειρο είναι να ξανά βρεθούμε όλοι μαζί στο Παλέ ντε σπορ και αυτό πρέπει να γίνει. Αυτή η ομάδα ΄το δικαιούται, είναι υποχρέωση της να βρεθεί ξανά στο γήπεδο της, να βάλουμε τις φανέλες μας σε ένα παιχνίδι και να βγούμε στο παρκέ να χαιρετήσουμε τον κόσμο. Η ομάδα χρειάζεται τους παλιούς της παίκτες που ίδρωσαν με αυτήν την φανέλα και όπως είπε και ο μεγάλος δάσκαλος Νίκολιτς "όποιος δεν έχει μυρίσει την κάλτσα στα αποδυτήρια, δεν μπορεί να είναι δίπλα στην ομάδα" και έτσι πιστεύω και εγώ».

Τέλος ανέφερε με μία λέξη για:

Τη Θεσσαλονίκη: Μεγάλη μου αγάπη.

Το Αλεξάνδρειο: Το δεύτερο σπίτι μου.

Την Προύσα: Μεγάλη δικαίωση, αξέχαστη βραδιά.

Τον Λάζαρο Λέσιτς: Έχουμε ακόμη επαφές και συγκεκριμένα μιλήσαμε σήμερα και παρακολουθεί τον Άρη.

Τον Γιάννη Ιωαννίδη: Μεγάλος μαέστρος και πολύ καλός προπονητής.

Τον Παναγιώτη Γιαννάκη: Ψυχή, δεν υπήρχε χαμένη μπαλιά για τον Παναγιώτη.

Τον Νίκο Γκάλη: Δεν χρειάζεται να μιλήσω, τα λέει ο κόσμος, και αυτό που έγινε στο Ηall of Fame τα λέει όλα, από τους κορυφαίους παίκτες στην Ευρώπη όλων των εποχών.

Τον Άρη: Μεγάλη, αξέχαστη και αξεπέραστη αγάπη, όσα χρόνια και αν ζω. Και μαζί με εμένα και ο γιος μου που παρακολουθεί τον Άρη και με ενημερώνει καμία φορά για τα αποτελέσματα των παιχνιδιών. Ήταν μικρός βέβαια στο Παλέ ντε σπορ και δεν θυμάται πολλά πράγματα. Αλλά θυμάται τον τίτλο της Προύσας και είναι ακόμα ζωντανά στην μνήμη του.

Best of internet