Η ΕuroLeague ασφαλές κριτήριο, όχι το πρωτάθλημα

Ο Γιάννης Ντεντόπουλος , λίγες ώρες πριν την εκκίνηση των επίσημων υποχρεώσεων σε Ελλάδα και Ευρώπη οριοθετεί το μέτρο που  κρίνει την πραγματική ποιότητα  των δυο «αιωνίων».    

Η ΕuroLeague ασφαλές κριτήριο, όχι το πρωτάθλημα

Τώρα που πλησιάζει η εκκίνηση της αγωνιστικής σεζόν για τις ελληνικές ομάδες, καλό είναι να συμφωνήσουμε κάτι για να μην το αλλάζουμε μετά, κατά πως μας βολεύει.

Έτσι όπως έχει εξελιχθεί το πρωτάθλημα Ελλάδας τα τελευταία δέκα χρόνια, το κριτήριο για την πραγματική δυναμικότητα των δυο «αιωνίων»  είναι η πορεία τους στην EuroLeague.

Εκεί φαίνεται η πραγματική ποιότητα και ο χαρακτήρας τους, οι αντοχές τους, το βάθος τους, οι δυνατότητες και τα όριά τους. Απλούστατα γιατί εκεί δοκιμάζονται κάθε εβδομάδα, παίζοντας με ομάδες υψηλού επιπέδου που αναδεικνύουν τόσο τα θετικά όσο και τα αρνητικά τους σημεία, τα οποία στην ελληνική λίγκα είναι εύκολο να τα μακιγιάρουν.

Στην Ελλάδα, είναι δεδομένο ότι Ολυμπιακός και Παναθηναϊκός θα απασχοληθούν ουσιαστικά  μόνο στα μεταξύ τους ντέρμπι της κανονικής περιόδου που θα κρίνουν την πρώτη θέση και το πλεονέκτημα έδρας.Άντε και να δοκιμαστούν σε μια -δυο δύσκολες έδρες και αν... Ουσιαστικά όμως είναι σα να κλείνουν ένα ραντεβού για τον Μάιο για να ξεκαθαρίσουν τους λογαριασμούς τους στην σειρά του τελικού. Και μάλιστα, ειδικά την τελευταία τετραετία που έχουμε αρχίσει να συνηθίζουμε τα break, μη πούμε ότι ακόμη και η πρώτη θέση της κανονικής περιόδου δεν παίζει τόσο μεγάλο ρόλο, όσο την προηγούμενη δεκαετία. Περισσότερο θα έλεγε κανείς ότι παίζουν ρόλο οι συγκυρίες και η κατάσταση που θα βρεθούν εκείνη τη στιγμή, η οποία περισσότερο επηρεάζεται από όσα θα έχουν προηγηθεί στην EuroLeague.

Για παράδειγμα, το 2013, ο Ολυμπιακός έκανε ένα επιβλητικό back2 back στο Λονδίνο και επέστρεψε στην Ελλάδα άδειος από ενέργεια ,με άρρωστο τον πολύτιμο Λο, για να αντιμετωπίσει έναν Παναθηναϊκό που ετοιμαζόταν ένα μήνα γι αυτά τα ματς. Το ίδιο είχε πάθει και ο Παναθηναϊκός το 2002 μετά τον θρίαμβο της Μπολόνια.Το 2015 ο Παναθηναϊκός παρατάθηκε με υπηρεσιακό προπονητή (Μανωλόπουλο) χωρίς τρία βασικά του στελέχη, τον Γκιστ, τον Παππά και τον Μπατίστα που πρόλαβε να παίξει μόνο στο τρίτο και τελευταίο παιχνίδι. Πέρυσι τον τίτλο τον έκρινε ο Σπανούλης που τον πήγε με το έτσι θέλω στον Πειραιά, με δυο σουτ στη λήξη. Δεν είναι τυχαίο ότι οι «πράσινοι», την τελευταία τετραετία που απουσιάζουν από τα φάιναλ φορ έχουν απομακρύνει τρεις προπονητές μετά το τέλος της ευρωπαϊκής τους πορείας, γεγονός που μαρτυρά ότι αυτός είναι ο μεγάλος στόχος της διοίκησης του Δημήτρη Γιαννακόπουλου. Το 2014  λύθηκε η συνεργασία με τον Πεδουλάκη , το 2015 με  τον  Ιβάνοβιτς και το 2016 ο Τζόρτζεβιτς, μόλις οριστικοποιήθηκε ο αποκλεισμός από την ΕuroLeague.

Μια άλλη ιδιαιτερότητα που έχει παρατηρηθεί στην Ελλάδα, είναι ότι ο διεκδικητής, πρώτα καταφέρνει να κατακτήσει την κορυφή της Ευρώπης και μετά τον τίτλο στην Α1. Γιατί άραγε; (ρητορική ερώτηση). Είναι τυχαίο  ότι ο Παναθηναϊκός , πρώτα πήρε Ευρωπαϊκό του 1996 στο Παρίσι και μετά από δυο χρόνια αξιώθηκε να πάρει τον τίτλο εντός των συνόρων. Το ίδιο και ο Ολυμπιακός το 2012. Μάλιστα εκείνη τη χρονιά  κατέκτησε το πρωτάθλημα  αμέσως μετά την ΕuroLeague γιατί στο Final 4 της Πόλης ήταν και ο Παναθηναϊκός. Οπότε οι δυο τους μπήκαν στους τελικούς, πέντε μέρες μετά,  με την ίδια σωματική επιβάρυνση , αλλά με την διαφορά ότι οι μεν «ερυθρόλευκοι» είχαν ανεβάσει την αυτοπεποίθησή τους στα ύψη με τον άθλο επί της ΤΣΣΚΑ, οι δε  «πράσινοι» έχοντας δει με τα μάτια τους  τον μεγάλο αντίπαλο να φεύγει θριαμβευτής από το «Σιναν Ερντεν». Κάτι ανάλογο με το Βερολίνο του 2009.

Από την άλλη, αυτό  είναι  το μεγάλο πλεονέκτημα του Ολυμπιακού και του Παναθηναϊκού , σε σχέση με άλλες ομάδες στην Ευρώπη, ειδικά τώρα που ξεκινάει μια σεζόν μαμούθ, με κανονική περίοδο 30 αγωνιστικών. Και οι δυο έχουν το περιθώριο να κάνουν focus στην Εuroleague, αφού τα περισσότερα ματς της Α1 τα κερδίζουν και με σβηστές μηχανές, την ίδια ώρα που οι Ισπανικές και οι Τουρκικές ομάδες , που είναι βασικοί ανταγωνιστές, τραβάνε των παθών τους τον τάραχο, παίζοντας ντέρμπι κάθε εβδομάδα.

Από εκεί και πέρα, κανείς δεν έχει κάνει συμβόλαιο με την πρόκριση στα Final 4. Μετράει όμως ο τρόπος που θα εμφανιστούν και φυσικά ο τρόπος που θα αποκλειστούν. Πέρυσι ο Παναθηναϊκός έφτασε (όπως έφτασε) στους οκτώ , πέτυχε τον minimum στόχο του, αλλά το 3-0 από την Λαμποράλ των 7 παικτών και η εικόνα της ομάδας του Τζόρτζεβιτς δεν έπεισε. Ο Ολυμπιακός μπορεί να πήρε το πρωτάθλημα, αλλά έκανε την χειρότερη ευρωπαϊκή πορεία του την τελευταία 11ετία, με ασυνήθιστα βαριές ήττες και αδυναμία μακριά από την έδρα του και αυτό δεν ήταν  μόνο θέμα τραυματισμών.

Αλλά όπως έλεγε κάποτε ο Φασούλας, πέρα από την κατάκτηση ενός σημαντικού τίτλου, ειδικά στο πνεύμα του μεταξύ τους ανταγωνισμού, η κατάκτηση του  πρωταθλήματος, είναι η τελευταία γεύση που μένει και αυτή που επιτρέπει στους μισούς να κάνουν πιο ήσυχοι και πιο χαρούμενοι διακοπές, από τους άλλους μισούς.  

Τελευταία Νέα