ΜΠΑΡΤΣΕΛΟΝΑ

Ντόρσεϊ: «Ο Διαμαντίδης μας φέρνει πιο κοντά»

Ο Τζόι Ντόρσεϊ μίλησε στο gazzetta.gr για την τιμή στον Δημήτρη Διαμαντίδη, για το ποιος έχει σειρά στις αποσύρσεις φανέλας, για τον Βίκτορ Κλαβέρ και για την απόλαυση του να 'σαι φιλοξενούμενος στο ΟΑΚΑ.

Βρέθηκα έξω απ' τα αποδυτήρια της Μπαρτσελόνα με αρχικό πλάνο, δηλαδή μ' έτοιμες τις ερωτήσεις στο κεφάλι μου, να μιλήσω με τον Αλέξανδρο Βεζένκοφ. Αλλά ήταν η δεύτερη (και τελευταία) ημέρα του τουρνουά «Diamonds Are Forever» κι όπως μου εξήγησε κι ο εκπρόσωπος Τύπου της καταλανικής ομάδος «Όχι πάλι, έχει μιλήσει σ' όλους». Το πλάνο πήγε περίπατο, ο αυτοσχεδιασμός ήταν αναγκαίος, αλλά οι «Μπλαουγκράνα» δεν έλεγαν να βγουν, ο χρόνος περνούσε και δεν ήταν διόλου απίθανο η εκδήλωση για τον Δημήτρη Διαμαντίδη ν' αρχίσει μ' εμένα στους διαδρόμους των αποδυτηρίων του ΟΑΚΑ/«Νίκος Γκάλης» (διαλέγετε και παίρνετε).

Και ξάφνου ξεπροβάλλει ο Τζόι Ντόρσεϊ. Αλλά μέχρι να το πάρω απόφαση, τον είχε πλησιάσει άλλος συνάδελφος κι έλεγαν τα δικά τους. Μια, δυο, τρεις ματιές στο ρολόι, δεν πήγαινε άλλο, του ζήτησα ευγενικά να κάνει στην άκρη για να βγει το μεροκάματο, σεβάστηκε τον (κρύο) ιδρώτα μου, που 'χε αρχίσει να κυλά (NOT!), του είπε πως θα τα πουν την επόμενη φορά κι επιτέλους ήταν η σειρά μου.

Η επιβεβαίωση ήρθε στο «Ela malaka, speak!» του 33χρονου Αμερικανού πάουερ φόργουορντ/σέντερ. Στην αρχή απόρησα που με θυμόταν (get it?), αλλά δεν είχα χρόνο να σκεφτώ από πού, οπότε πάτησα το «rec» και...

-Γιατί όλοι θυμάστε τις κακές λέξεις;
Θυμάμαι πολλά πράγματα απ' την Ελλάδα, όχι μόνο αυτά. Γι' αυτό και χαίρομαι κάθε φορά που επιστρέφω. Είναι ωραία στην Ελλάδα. Πολλές ωραίες αναμνήσεις. Κι εδώ στο ΟΑΚΑ έχω πολλές ωραίες αναμνήσεις. Βέβαια, τώρα ο λόγος που είμαστε εδώ είναι ειδικός. Ήρθαμε να τιμήσουμε και να δούμε τον Διαμαντίδη να παίζει για τελευταία φορά. Πολύ ωραία στιγμή.

-Το λες γιατί δεν είσαι πια παίκτης του Ολυμπιακού, αλλιώς...
Αν λάβουμε υπ' όψιν την ελληνική νοοτροπία, παραμένω... φανατικά αντίπαλός του. Αλλά είναι ωραία στιγμή γι' αυτόν, να φύγει έτσι, με όλους μας εδώ γι' αυτόν, να του δείξουμε την αγάπη μας. Είναι κάτι που φέρνει κοντά πάρα πολύ κόσμο.

-Θυμάσαι κάτι συγκεκριμένο απ' όλες όσες φορές έχετε τεθεί αντιμέτωποι;
Δεν ξέρω τι να πρωτοθυμηθώ με αντίπαλο τον Δημήτρη. Αλλά δε θα ξεχάσω με τίποτα την πρώτη φορά, όχι προσωπικά με αυτόν, αλλά γενικά σε Ολυμπιακός-Παναθηναϊκός. Ήταν στον Πειραιά, πέταξαν μία φωτοβολίδα κι είπα στον Ίβκοβιτς "Τέλος, δεν παίζω". Αλλά, για να 'μαι ειλικρινής, λατρεύω την ελληνική νοοτροπία, το πάθος.

-Προφανώς δεν έχεις μιλήσεις με τον Κλαβέρ ακόμα...
Στην αρχή δεν καταλάβαινα τι γινόταν, γιατί τον γιούχαραν. Μετά μου είπαν. Έχει πλάκα, γιατί, όταν γιούχαραν εμένα, το απολάμβανα. Το απολάμβανα τόσο πολύ. Έβλεπα τον κόσμο να... τρελαίνεται στην εξέδρα και το απολάμβανα. Ερχόμουν στο ΟΑΚΑ και το απολάμβανα. Την επόμενη φορά πάλι...

-Την επόμενη φορά, οι φανέλες στην οροφή θα 'ναι δύο (#4 του Αλβέρτη & #13 του Διαμαντίδη). Σου 'ρχεται κάνας άλλος Ευρωπαίος που ν' αξίζει τέτοια τιμή;
Σίγουρα ο Σπανούλης. Όπως ο Διαμαντίδης, είναι απ' τα κορυφαία πόιντ γκαρντ στην Ευρώπη. Και, φυσικά, ο Ναβάρο. Θρύλος.

-Τώρα που είπες «Legend» («Θρύλος»), αν θυμάμαι καλά, είχες προλάβει και στον Ολυμπιακό τον κόουτς Μπαρτζώκα, αλλά όχι και να σηκώσετε μαζί το τρόπαιο της EuroLeague (2013). Ακόμη λίγο και θα το σήκωνε και πέρυσι (με τη Λοκομοτίβ Κουμπάν), έχοντας αποκλείσει εσένα πρώτα (Λοκομοτίβ Κουμπάν-Μπαρτσελόνα 3-2 στα playoffs)...
Αν δεν είχα τραυματιστεί, δε θα 'χε πάει στο Final 4. Αλλά αυτό είναι μία άλλη ιστορία (γέλια)...

-Τώρα, όμως, θα πάτε μαζί στο Final 4; Πώς το βλέπεις;
-Προς το παρόν είμαι σε φάση που προσπαθώ να προσαρμοστώ πάλι. Έλειπα 6 μήνες. Πρέπει να μάθω τις συνήθειες των συμπαικτών μου στο παρκέ, τι τους αρέσει και τι όχι. Ακόμη 1-2 εβδομάδες και θα 'μαι ΟΚ. Κι ομάδα θα 'ναι ΟΚ.

o54o55v.jpg

ΦΩΤΟ: instagram.com/almightydorsey

Best of internet