Πότε η Εθνική Ελλάδος έγινε προαιρετική;

Πότε η Εθνική Ελλάδος έγινε προαιρετική;

Πριν το ξεκίνημα των δύσκολων υποχρεώσεων της Επίσημης Αγαπημένης, ο Χρήστος Κιούσης αναρωτιέται τι συνέβη ανάμεσα στην εποχή των 4 σωματοφυλάκων και στο σήμερα, που χρειάζεται προπονητής ισορροπιστής – αλχημιστής, για να φέρει αυτούς που θέλει στην ομάδα... 

Πότε η Εθνική Ελλάδος έγινε προαιρετική;

Ας υποθέσουμε ότι φέρναμε προπονητή εξωγήινο στην Εθνική Ομάδα και του λέγαμε: “Μπροστά μας έχουμε μια Ολυμπιάδα (δεν τις έχουμε χορτάσει δα) κι εσύ πρέπει να συγκροτήσεις την καλύτερη 12αδα για να κερδίσει την πρόκριση από το Προ-ολυμπιακό τουρνουά.” Αυτός λογικά θα ζητούσε να σκανάρει με την εξωγήινη ικανότητά του όλους μα όλους τους αγώνες της φετινής σεζόν, για να ζητήσει έπειτα από την ομοσπονδία να στείλει τις προσκλήσεις.

Υπήρχε λέτε ποτέ περίπτωση να δει τη σειρά των φετινών τελικών και να μην απαιτούσε κοντά του τον Σπανούλη; Ή βλέποντας την ίδια σειρά, αλλά και τη σειρά του Παναθηναικού με τη Λαμποράλ να μην απαιτούσε την παρουσία του Διαμαντίδη; Θα έβλεπε τους αγώνες της Μπάμπεργκ σε Ευρωλίγκα και γερμανικό πρωτάθλημα και δε θα καλούσε τον Ζήση;

Βέβαια όλα αυτά ο εξωγήινος κόουτς θα τα έκανε χωρίς να διαβάζει στις εφημερίδες τις συνεντεύξεις των Ελλήνων αθλητών και χωρίς να πίνει καφέ - εξωγήινος γαρ- με μάνατζερ Ελλήνων αθλητών. Υποθέτω δε, ότι θα έβγαζε το εξωγήινο συμπέρασμα, ότι όποιος δε θέλει να στελεχώσει την Εθνική, δε θέλει γενικά να ξαναπαίξει μπάσκετ, γιατί δε θα μπορούσε να πιστέψει, ότι μπορεί Ελληνας αθλητής να αρνείται την ομάδα, χάρη στην οποία υφίσταται το επάγγελμά του στη χώρα. Εξάλλου τίνος επίσημη αγαπημένη είναι η Εθνική Ελλάδος, αν όχι δική τους πρώτα απ' όλους;

Κακά τα ψέματα αν κάποτε ο Γκάλης δεν γούσταρε να φοράει το κοφτό γαλανόλευκο σορτσάκι, ο Γιαννάκης κι ο Φάνης δε φορούσαν επιγονατίδες και στα δυο τους γόνατα κι ο Φασούλας δεν έσερνε κάθε καλοκαίρι τις χερούκλες και την καμπούρα του ανά την υφήλιο, τότε ο Kill Bill, o 3D και οι λοιποί αγαπημένοι μας μπορεί να καραγούσταραν το μπάσκετ, αλλά μάλλον θα είχαν και μια πρωινή δουλειά για να ζήσουν. Όλα κι όλα, τα χάδια – χάδια, αλλά και οι αλήθειες, όσο σκληρές και νά 'ναι, πρέπει να ακούγονται. Δε θα πω μπράβο στον Μπουρούση που είναι παρών γιατί είναι ΤΟ ΑΥΤΟΝΟΗΤΟ και πρέπει να δικαιολογήσουμε την όποια κούρασή του, να τον ενθαρρύνουμε από την κερκίδα, αλλά όχι να τον αποθεώσουμε γιατί είναι παρών. Να τον αποθεώσουμε για την απόδοσή του.

Ο τελευταίος προπονητής που δούλεψε με τους καλύτερους -εν μπασκετική ζωή- που μπορούσε, ήταν ο Γιαννάκης. Θυμηθείτε απλά τι Σοφοκλή είχε ο Δράκος. Πως το κατάφερνε; Ιδέα δεν έχω αλλά μαγκιά του. Οι επόμενοί του δούλευαν με ό,τι τους έδιναν. Και μπράβο και για όσα κατάφεραν. Η ευθύνη για μένα βαραίνει σαφώς τα καμάρια μας που ειλικρινά αγαπάμε και θαυμάζουμε και την Ομοσπονδία που δεν διατυπώνει το σαφές: “Είσαι εν ενεργεία; Παίζεις Εθνική.”

Τώρα πάει ο Κατσικάρης να διεκδικήσει πρόκριση κόντρα σε εθελούσιες εθνικές εξόδους, τραυματισμούς και απέναντι σε πολύ σοβαρούς αντιπάλους. Αν μάλιστα οι Μπακς δεν είχαν δώσει την άδεια στον Αντετοκούμπο, που την έδωσαν γιατί ο Γιάννης την απαίτησε, το προσεχές Προ-ολυμπιακό θα ήταν μιας πρώτης τάξεως ευκαιρία να κάνουμε δοκιμές σε φουλ ανανεωμένα σχήματα. Αλλά δοκιμές και μεταβατικά σχήματα δοκιμάζονται σε φιλικά τουρνουά ρε γαμώτο κι όχι σε προκριματικά Ολυμπιάδας.

Ελπίζω να αφεθεί το άτι να καλπάσει παρέα με όσους μπορούν να τρέξουν το γήπεδο δίπλα του και να αφήσει ο Κατσικάρης τα ζυγίσματα λεπτών συμμετοχής και ρόλων. Ο νέος ηγέτης της Εθνικής κατάγεται από την Νιγηρία και είναι περήφανος που φοράει τα γαλανόλευκα. Το ίδιο και περισσότερο περήφανοι είμαστε κι εμείς γι αυτόν. Run Giannis run...

 

 

Best of internet