Nέα, ωραία, άβγαλτη ενζενύ στον χορό

H καινούρια Εθνική έχει δύο εβδομάδες διορία για να τελειοποιήσει τη συνταγή

Nέα, ωραία, άβγαλτη ενζενύ στον χορό

Ο Νίκος Παπαδογιάννης σχολιάζει τα πρώτα δείγματα γραφής της ανανεωμένης, γρήγορης και αθλητικής Εθνικής Ανδρών.

Nέα, ωραία, άβγαλτη ενζενύ στον χορό

Το πρώτο δείγμα γραφής της ανανεωμένης Εθνικής Ανδρών δεν ήταν απλώς καλό. Ήταν πολύ καλό. Απέναντι σε μία Τουρκία κάπως ατάλαντη αλλά καλοπροπονημένη και συσπειρωμένη, η «Εθνική Ελπίδων» όπως κάποιος κακοήθης την ονόμασε από την κερκίδα κέρδισε με 26 πόντους διαφορά.

Η ελάχιστα αθλητική και μάλλον αργόστροφη Τουρκία μοιάζει αρκετά με την Κροατία, αλλά διόλου με την Ιταλία. Αλλά ας μη κοιτάζουμε τόσο μακριά. Δεν ωφελεί να ρίχνουμε από τώρα ματιές στην ξένη κλειδαρότρυπα.

Το πρώτο ζητούμενο είναι να γίνει ομάδα η δική μας Εθνική, μέσα στις 11 μέρες που απέμειναν μέχρι το τζάμπολ του Προολυμπιακού τουρνουά και στις 15 που μας χωρίζουν από τους νοκ-άουτ αγώνες. Εάν το κατορθώσει ο Φώτης Κατσικάρης, θα μιλήσουμε για άθλο.

Στο αποψινό φιλικό με τους Τούρκους, έκαναν το (σχεδόν) επίσημο ντεμπούτο τους 4 παίκτες, ενώ άλλοι 3 έχουν στο παλμαρέ τους από μία χούφτα συμμετοχές. Ούτε ο Λαβουαζιέ δεν τα έπαιρνε τόσο γρήγορα τα γράμματα στο μάθημα της χημείας…

Υπήρξαν, όμως, ενθαρρυντικά σημάδια για το άμεσο μέλλον της «επίσημης αγαπημένης», με ανάγλυφη τη σφραγίδα του προπονητή και εξίσου εμφανή την επιρροή του υπέρλαμπρου αστέρα της.

Ειδικά στο πρώτο ημίχρονο, τους λυπήθηκα τους φουκαράδες που πάσχιζαν να σταματήσουν τον Γιάννη (ή έστω να τον στείλουν στις βολές) και γίνονταν πόστερ ο ένας μετά τον άλλον.

Στις κερκίδες του ΟΑΚΑ, τα μπλουζάκια με το επώνυμο-γλωσσοδέτη «Αntetokounmpo» στην πλάτη εξελίχθηκαν σε επίσημο ένδυμα της βραδιάς. Βοήθησε και το αλα-ΛεΜπρόν κάρφωμα του Θανάση.

Δεν θυμάμαι άλλη Εθνική Ελλάδας τόσο γρήγορη, αθλητική και νεανική. Από τους πρώτους 62 πόντους της (πριν αποσυρθούν στον πάγκο οι «βασικοί»), οι 17 σημειώθηκαν στον αιφνιδιασμό, όπου ουδείς μπορεί να προλάβει τον σίφουνα με το νούμερο 34.

Ο απολογισμός των ριμπάουντ έβγαλε +9, παρά την προφανή κόπωση του Μπουρούση. Η άμυνα που απλώθηκε στα 3/4 του γηπέδου έκανε τη ζωή των Τούρκων δύσκολη, αφού οι χερούκλες των δύο Αντετοκούνμπο, του Αγραβάνη και του Παπαπέτρου έκρυβαν το μισό γήπεδο.

Η πανύψηλη πεντάδα που ξεκίνησε το β’ ημίχρονο, με τον Γιάννη στο «2» δίπλα στους Καλάθη, Παπαπέτρου, Αγραβάνη, Μπουρούση (και αργότερα Κουφό), έβγαλε σκορ 15-2.

Τα αθλητικά προσόντα των Ελλήνων διεθνών φαίνεται ότι θα είναι το φαρμακερό βέλος στη φαρέτρα του Κατσικάρη, αφού δρομολογούν υψηλές επιδόσεις στα λεγόμενα «hustle stats»: 10 κλεψίματα, 5 τάπες, αρκετές αλλοιώσεις, 5 επιθετικά ριμπάουντ.

Και τρέξιμο, πολύ τρέξιμο. Αυτή η ομάδα που δεν πολυψάχνει το τρίποντο και δεν το πολυέχει (5/13 απόψε) θα ψάχνει το ανοιχτό γήπεδο σε κάθε ευκαιρία, με αφετηρία την πίεση πάνω στη μπάλα. Ο Ούκιτς και ο Μπογκντάνοβιτς θα υποφέρουν, αλλά η Ιταλία έχει ικανούς χειριστές στα μετόπισθεν.

Ο Παπαπέτρου και ο Αγραβάνης, ο ένας καλύτερος από τον άλλον στην αναμέτρηση με τους παινεμένους φόργουορντ της Τουρκίας (Οσμάν, Κορκμάζ) μοιράστηκαν σε αυτή την πρεμιέρα τη θέση «4», αλλά έπαιξαν και μαζί. Ο άγουρος αλλά χρήσιμος Θανάσης μάλλον προορίζεται για ρεζέρβα του αδελφού του, ώστε να μείνει ψηλά ο πήχυς της αλτικότητας και της σβελτάδας.

Ο Γιάννης παίζει δεύτερος πλέι-μέικερ στην επίθεση και λίμπερο στην άμυνα, όπου τα πλοκάμια του φρακάρουν όλους τους διαδρόμους. Ο Κουφός (17 πόντοι σε 15 λεπτά) τελειώνει τις φάσεις καλύτερα από κάθε άλλον μέσα στη ρακέτα.

Οι δύο βασικοί πόιντ-γκαρντ τελείωσαν το ματς με 7 ασίστ, 3 κλεψίματα, 4 ριμπάουντ και καλές προσωπικές άμυνες. Απ’ό,τι φαίνεται εκ πρώτης όψεως, ο Αθηναίου είναι πιο μπροστά από τον Ντόρσεϊ, ενώ οι Μπόγρης-Καββαδάς περιμένουν κάποιο απρόοπτο για να διεκδικήσουν θέση στο αεροπλάνο για το Τορίνο.

Η επιστροφή του Περπέρογλου και του Σλούκα μπορεί να ανακατέψει τα δεδομένα, αλλά η αγωνιστική τους ετοιμότητα παραμένει ερωτηματικό.

Πάντως η αποψινή «εθνική Ελπίδων» άφησε ελπίδες. Έχει μπροστά της ανηφορικό δρόμο, αλλά τα γρήγορα και γυμνασμένα ποδάρια της μπορούν να την κρατήσουν όρθια.

Ποιος περίμενε πέρυσι τέτοιες μέρες να δει πεντάδα Εθνικής Ανδρών με Αθηναίου, Ντόρσεϊ, Παπαπέτρου, Καββαδά, Μπόγρη; Καλύτερα να μην αραδιάσω την ιδανική πεντάδα (αν όχι δωδεκάδα) των απόντων, γιατί θα γίνω πάλι κακός.    

Την ώρα της ανάκρουσης του τουρκικού εθνικού ύμνου, μια χούφτα πατριδοκάπηλοι λεβέντες έκαναν φιλότιμη προσπάθεια να αμαυρώσουν την ωραία βραδιά. Άπλωσαν στο «πέταλο» μία γιγαντιαία κυανόλευκη σημαία με σταυρό, δικέφαλους αετούς, στέμματα και τη χρονολογία 1914. Το κρυμμένο μήνυμα ήταν μάλλον «λευτεριά στη Βόρειο Ήπειρο», αλλά το φτωχό μυαλό μου δεν μπορεί να συντονιστεί με αυτό των φαιοχιτώνων.

Η ΕΟΚ μπορεί να κοιμάται ύπνο βαθύ σε όλα τα υπόλοιπα, αλλά διατηρεί τις πατροπαράδοτες δημοκρατικές της ευαισθησίες. Το λάβαρο κατέβηκε μέσα σε λίγα λεπτά, με συνοπτικές διαδικασίες και χωρίς παρατράγουδα.

Τι τα θέλουμε αλήθεια τα φιλικά με τους Τούρκους; Ας παίζαμε καλύτερα με καμιά (Ελλάς-) Γαλλία (-Συμμαχία), που δεν έχουμε να χωρίσουμε και τίποτε μαζί της. 

Best of internet