Το… φοβερά συγκλονιστικό κείμενο του Τζέφερσον για το Game 6

ΤΑ… ΕΓΡΑΨΕ ΟΛΑ Ο ΠΟΛΥΠΕΙΡΟΣ ΦΟΡΓΟΥΟΡΝΤ

Το… φοβερά συγκλονιστικό κείμενο του Τζέφερσον για το Game 6

Ο Ρίτσαρντ Τζέφερσον περιέγραψε τα συναισθήματα του κι αποκάλυψε σημαντικές στιγμές από τη φετινή χρονιά, λίγο πριν από το Game 6 με τους Ουόριορς!

Το… φοβερά συγκλονιστικό κείμενο του Τζέφερσον για το Game 6

Ο Τζέφερσον ήταν έτοιμος για τον έκτο τελικό. Το τελευταίο παιχνίδι των Καβαλίερς στην Quicken Loans Arena και λίγες ώρες πριν πήρε την απόφαση να γράψει όλα όσα νιώθει στο «The Players’ Tribune»...

Ο βετεράνος άσος των Καβαλίερς αναφέρει μεταξύ άλλων: «Αυτή τη στιγμή κάθομαι στον υπολογιστή μου. Είμαι νευρικός. Είναι το βράδυ πριν το μεγαλύτερο παιχνίδι της καριέρας μου και πιθανότατα το μεγαλύτερο στην ιστορία των Καβαλίερς. Μου είναι δύσκολο να ηρεμήσω. Το μόνο που σκέφτομαι είναι ο ήχος της Q την Πέμπτη το βράδυ. Το τελευταίο παιχνίδι της σεζόν στο σπίτι μας...»

Ενώ συνεχίζει: «Ο καθένας που με γνωρίζει ξέρει πως δεν είμαι ο τύπος των social media. Είμαι ο παλιός. Δεν έχω twitter, ούτε instagram. Δεν τα έχω χρησιμοποιήσει ποτέ. Για εμένα -πράγμα ίσως παράξενο- είναι πολύ δύσκολο για έναν αθλητή να σας μεταφέρει τα πραγματικά του συναισθήματα μέσω των social media χωρίς να υπάρξει παρερμηνεία. Άλλοι είναι καλύτεροι στο να είναι πιο αυθεντικοί. Αλλά αυτό δεν έκανε για μένα...»

Πάντως, το βασικότερο σημείο του κειμένου είναι στη συνέχεια: «Η αλλαγή ξεκίνησε στο σπίτι του ΛεΜπρον πριν από τον πρώτο γύρο των playoffs. Καθόμασταν 15 άτομα γύρω από το τραπέζι. Στη μέση της βραδιάς ο Τζέιμς σηκώθηκε και αναφέρθηκε σε κάθε έναν ξεχωριστά. Ξεχώρισε κάτι που ο κάθε ένας από εμάς έδινε στην ομάδα και εξήγησε γιατί ήταν τόσο απαραίτητο αν θέλαμε να κερδίσουμε το πρωτάθλημα. Και έδωσε στον καθένα από εμάς ένα μικρό δώρο.

Δεν θα πω ακριβώς τι γιατί είναι κάτι που αφορά την ομάδα. Αλλά δεν ήταν κάτι μεγάλο. Νομίζω πως όλους εκείνη τη στιγμή μας διαπέρασε το ίδιο συναίσθημα. Καταλάβαμε πόσο ιδιαίτερη ήταν αυτή η κατάσταση.

Ο ΛεΜπρον μας είπε: “Μπορούμε να τα καταφέρουμε αν είμαστε μαζί. Μόνο αυτό έχει σημασία”. Έχει κερδίσει πρωταθλήματα πριν από αυτό. Όλοι μας θέλαμε να τον ακούσουμε.

Μετά τη... σκούπα στην Ατλάντα είχαμε πολύ χρόνο κι ήταν σημαντικό να μείνουμε μαζί, περιμένοντας την επόμενη σειρά. Έτσι, ο Κέβιν μας κάλεσε όλους για ένα δείπνο στο σπίτι του. Ο Τσάνινγκ κι εγώ φτάσαμε εκεί τρεις ώρες νωρίτερα. Παίξαμε βελάκια στο υπόγειο.

Ακολούθησε το δείπνο, ακριβώς όπως την προηγούμενη φορά. Πήγαμε στο δωμάτια και μιλήσαμε για το τι χρειάζεται να κάνουμε στην επόμενη σειρά για να τα καταφέρουμε. Αυτή τη στιγμή, είμαι πολύ περήφανος για τα παιδιά. Είναι μία μεγάλη σεζόν και περάσαμε πολλές δυσκολίες μέχρι να φτάσουμε σε αυτό το σημείο.

Υπάρχει ακόμα ένας λόγος που τα μοιράζομαι όλα αυτά μαζί σας τώρα που κανονικά θα έπρεπε να προσπαθώ να ηρεμήσω. Είναι ένας προσωπικός λόγος. Δεν είμαι πια ένας νεαρός παίκτης της λίγκας. Δεν είμαι 25 ή 30, δεν είμαι ο πρωταγωνιστής. Με κουβαλάει κάποιος άλλος στους ώμους του. Όταν ήρθα εδώ το περασμένο καλοκαίρι ήξερα τον ρόλο μου. Προσπαθώ απλά να βοηθήσω την ομάδα και να φέρω εις πέρας την αποστολή που μου αναλογεί. Ξέρω πόσο δύσκολο είναι να φτάσεις στους τελικούς. Να φτάσεις στο Game 6. Ξέρω πόσο τυχεροί είμαστε που αγωνιζόμαστε σπίτι μας.

Ο ΛεΜπρον με έκανε να το νιώσω μετά τη σειρά με τους Ράπτορς. Καθόμασταν διαγώνια στο αεροπλάνο μετά τη νίκη στο Game 6. Κοιτούσα από το παράθυρο και κουνούσα το κεφάλι μου. Δεν είχα προσέξει πως με παρακολουθεί.

Σηκώθηκε και κάθισε δίπλα μου.

“Ρίτσαρντ, καταλαβαίνω.”

Συνέχισα να κουνάω το κεφάλι μου.

“Ρίτσαρντ, καταλαβαίνω.”

Κουνούσα το κεφάλι μου. Δεν ήξερα τι να πω. Ήμουν συγκινημένος.

“Τέσσερα ακόμα”, μου είπε.

Δεν με ενδιαφέρει αν είσαι φαν του ΛεΜπρον, ή όχι, εγώ το έχω δει: Ο ΛεΜπρον έχει κάτι που δεν το είδα ποτέ ξανά σε κανέναν. Ο τρόπος που λέει “ακολούθησε με και θα σε οδηγήσω”, με πράξεις περισσότερο από λόγια, δεν μπορεί να συγκριθεί με κανέναν με τον οποίο έχω παίξει. Είναι το είδος του ηγέτη που σε κάνει να θες και εσύ να σηκώσεις το βάρος. Νιώθω ευγνώμον σε εκείνον. Όλοι μας...»

Για να καταλήξει λέγοντας: «Η μεγάλη ημέρα έφτασε. Δεν χρειάζεται να σας πω πόσο σπουδαία είναι. Αλλά δεν ανησυχώ για τους φίλους των Καβς. Ξέρουμε ότι θα είστε εδώ. Σας χρειαζόμαστε περισσότερο από ποτέ. Έχω βρεθεί στους τελικούς δύο φορές σε ολόκληρη την καριέρα μου, αλλά ποτέ στην κορυφή. Δεν θεωρώ τίποτα δεδομένο. Όλο αυτό ήταν ένα απίστευτο ταξίδι. Ας το συνεχίσουμε… Ρίτσαρντ Τζέφερσον.»

Best of internet