Αυτό, που εγώ ζηλεύω... (gTV)

Ο Βασίλης Τσίγκας γράφει από το Βερολίνο και το Final 4 της Euroleague, για το μοναδικό πράγμα, που πραγματικά ζηλεύει σε αυτές τις διοργανώσεις.

Αυτό, που εγώ ζηλεύω... (gTV)

Δεν είναι οι ομάδες: από δαύτες έχουμε, είχαμε και θα έχουμε. Δεν είναι ούτε το ταλέντο: από αυτό κι αν έχουμε και... μπόλικο! Άλλο, αν δεν το εκτιμούμε και βγάζουμε μόνοι μας τα μάτια μας και διχαζόμαστε άνευ λόγου και αιτίας.

Δεν είναι ούτε το know how: Αυτή η πιπίλα κυκλοφορεί ευρέως, αλλά δεν είναι αλήθεια. Μια βόλτα στα... στέκια του Final 4 εδώ στο Βερολίνο είναι αρκετή για να πείσει τον οποιοδήποτε: Ελληνικά και Ισπανικά ακούς από όλους τους... διοικητικούς της Euroleague!

Τι είναι; Οι εγκαταστάσεις! Αυτές τις ρημάδες δεν τις έχουμε! Και πέρυσι στην Μαδρίτη και φέτος στο Βερολίνο, αυτό που μου έχει πάρει την ανάσα και με έχει κάνει να δαγκώνω τη γλώσσα μου από φθόνο, είναι οι εγκαταστάσεις.

Η Mercedes Benz Arena είναι επιβλητική (σ.σ. δείτε το video από κάτω)! Ένα τεράστιο κατασκεύασμα, ένα τσιγάρο δρόμος μακριά, από εκεί που λίγες δεκαετίες πριν, ένα τερατούργημα χώριζε μία ολάκερη ήπειρο στην μέση.

Οι Γερμανοί έστησαν λίγα μέτρα δίπλα από εκεί που ήταν το Τείχος, ένα οικοδόμημα, κατασκευασμένο για να ενώνει! Και πραγματικά, αυτό κάνει. Ρώσοι, Τούρκοι, Γερμανοί, Ισπανοί, Έλληνες, κάτι Κινέζοι δίπλα μου εδώ στο Media Room (παντού είναι αυτοί οι άνθρωποι), Γάλλοι, Πορτογάλοι, όλοι εδώ για να γιορτάσουμε το μπάσκετ.

Ναι, προφανώς έχει και αστυνομία. Και Γερμανική, που δεν... παίζει. Όπως μου λένε και οι παλαιότεροι, έχει σκυλιά και κυρίες με βάτες! Προφανώς, οι Γερμανοί είναι σχολαστικοί μέχρι αηδίας. Μας διπλό(και τριπλό)τσεκάρουν πριν μπούμε στο γήπεδο. Όμως αυτά είναι σημεία των καιρών και δεν έχουν σε τίποτα να κάνουν με το λόγο, για τον οποίο βρισκόμαστε εδώ!

Ο Τζόρντι Μπερτομέου είχε πει στη συνέντευξη Τύπου της Euroleague στην Αθήνα, με αφορμή την έναρξη της συνεργασίας με την SportingBet, σε σχετική ερώτηση για ποιο λόγο τα F4 γίνονται σε πόλεις όχι και τόσο... μπασκετικές (π.χ. Βερολίνο, Λονδίνο), πως πλέον το F4 έχει μεγαλώσει τόσο πολύ, που χρειάζεται και τις κατάλληλες υποδομές.

Δεν τον άδικώ τον άνθρωπο. Βλέποντας αυτή, την Mercedes Benz Arena, του δίνω έναν και δύο και τρεις πόντους. Για να μεγαλώσεις το προϊόν σου, χρειάζεσαι και τα κατάλληλα εφόδια.

Κι αυτό ακριβώς ζηλεύω. Γιατί τα εφόδια, προφανώς, δεν είναι μόνο οι γηπεδικές εγκαταστάσεις. Αλλά είναι ΚΑΙ αυτές. Πόσο κρίμα είναι, ως Έλληνες, να διαθέτουμε το ταλέντο, το μεράκι, την αγάπη, την καύλα και την γνώση για το άθλημα και να κολλάμε στο υλικοτεχνικό της υπόθεσης;

Και να πεις, ότι δεν είχαμε την ευκαιρία; Ολόκληρους Ολυμπιακούς Αγώνες διοργανώσαμε, μόλις 12 χρόνια πριν. Και το αποτέλεσμα ποιο ήταν; Το απόλυτο μηδέν! Ο Ολυμπιακός στο ΣΕΦ, ο Παναθηναϊκός και η ΑΕΚ στο ΟΑΚΑ, ο Άρης στο Αλεξάνδρειο, ο ΠΑΟΚ στην Πυλαία. Και άμα λάχει, πετάμε και καμιά Γλυφάδα.

Το Ελληνικό; Άστα να πάνε. Το Γαλάτσι; Μια απ' τα ίδια. Δεν είναι προφανώς μόνο το μπάσκετ. Είναι γενικότερο το πρόβλημα. Κι αυτά τα ταξίδια αποκαλύπτουν την πραγματικότητα. Βλέπεις χώρες, που αν ρωτήσεις δέκα ανθρώπους της τι είναι η μπάλα του μπάσκετ, οι επτά θα σου πουν μία πορτοκαλί σφαίρα με σπυριά, να φιλοξενούν τους κορυφαίους. Γιατί; Επειδή έχουν τις υποδομές. Δεν υπάρχει κανένας άλλος λόγος!

Είναι κρίμα κι άδικο. Είναι ένδειξη παρακμής. Κυκλοφορείς στους δρόμους του Βερολίνου και ανοίγει το μάτι σου. Άπλα παντού, ατελείωτοι χώροι, πεζοδρόμια μεγάλα για να παίξεις μπάλα, καθαριότητα, τάξη. Και όλα αυτά στο κέντρο της πόλης. Οι συγκρίσεις είναι δικές σας. Και δεν είναι προφανώς μόνο το Βερολίνο, ούτε μόνο η Γερμανία.

Κάτι δεν πάει καλά. Ο κόσμος αλλάζει, αναπτύσσεται, μεγαλώνει. Εμείς ήμασταν πάντα ο τελευταίος τροχός της αμάξης. Πλέον, κινδυνεύουμε να μείνουμε απ' έξω απ' την άμαξα. Και τότε, το Final 4 θα είναι προφανώς το τελευταίο που θα μας ενδιαφέρει...