Σταματά το μπάσκετ στα 44 του ο Υφαντής

Σταματά το μπάσκετ στα 44 του ο Υφαντής

Ο Μιχάλης Υφαντής αποφάσισε να σταματήσει το μπάσκετ στην ηλικία των 44 ετών στα περισσότερα εκ των οποίων τίμησε την ομάδα του Παπάγου.

Σταματά το μπάσκετ στα 44 του ο Υφαντής

Έφτασε στα 44 και έδειχνε το ίδιο πάθος και τον ίδιο ζήλο που έδειχνε και πριν 20 χρόνια όταν με την ομάδα του Παπάγου έκαναν πράγματα και θαύματα στην ελληνική Α1. Τα χρόνια όμως επηρέασαν το σώμα του και ένας τραυματισμός στον ώμο αναγκαστικά βάζει τέλος στην καριέρα του.

Μιχάλης Υφαντής σημαίνει μπασκετικός Παπάγος και έτσι ο ίδιος ανακοίνωσε την απόφασή του παίζοντας για τελευταία φορά με τη φανέλα της αγαπημένης του ομάδας.

Αναλυτικά η ανακοίνωση του Υφαντή:

«Καλησπέρα φίλοι και φίλες μου.....
Η ώρα πλησιάζει! Εφτασα στο τέλος του δρόμου! Ολα τα ωραία έτσι και αλλιώς κάποτε φτάνουν στο τέλος. Την Κυριακή στις 15 Μάιου φοράω για τελευταία φορά την αγαπημένη μου φανέλα με το 13 στην πλάτη και τον κεραυνό του Παπάγου μπροστά στο στ'ηθος μου, πατάω το παρκέ του Σαλούν για μια ακόμη φορά (ως παίκτης) και μετά ΤΕΛΟΣ! Το πήρα απόφαση και σταματάω να κάνω αυτό που λάτρεψα, λατρεύω και θα λατρεύω για πάντα: ΝΑ ΠΑΙΖΩ ΜΠΑΣΚΕΤ! Θα πούνε κάποιοι «άντε ρε Μάικ και άργησες…» αλλά αλήθεια σας λέω πότε δεν με ενδιέφερε τι έλεγαν οι άλλοι. Αν ήμουν καλός παίκτης, αν ήμουν κακός, αν με συμπαθούσαν οι αντίπαλοι, αν, αν αν! Το μόνο που μπορώ να πω με σιγουριά είναι ότι έδωσα το 100% των δυνατοτήτων μου, πάντα πίστευα στη δύναμη, στην ψυχή, στην σκληρή δουλειά και όχι τόσο στο ταλέντο. Το αν κατάφερα να βάλω και εγώ την υπογραφή μου, κάπου στην μεγάλη εγκυκλοπαίδεια του ελληνικού μπάσκετ, θα το πουν άλλοι πιο ειδικοί από μένα που ασχολούνται με την ιστορία. ΕΓΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΛΕΥΡΑ ΜΟΥ ΤΑ ΕΔΩΣΑ ΟΛΑ! ΓΙΑ ΑΥΤΟ ΣΑΣ ΔΙΑΒΕΒΑΙΩΝΩ! Τον Μάρτιο έκλεισα τα 44 μου χρόνια και όταν ξεκίναγα, εκεί στα δεκαεπτά μου, να σκάω μια μπάλα (για να αδυνατίσω και όχι για να γίνω μπασκετμπολιστας) αν μου έλεγαν ότι θα παίζω μέχρι τα 44 τότε θα τον έλεγα τρελό.Και όμως μου συνέβη και σας λέω αλήθεια μου είναι δύσκολο να σταματήσω ακόμη και τώρα που το μυαλό και η καρδιά είναι ο Μιχάλης που όλοι ξέρετε αλλά δυστυχώς το σώμα μου άρχισε να με «προδίδει». Αν δεν ήταν η λατρεμένη μου ομάδα ο ΑΣ ΠΑΠΑΓΟΥ σίγουρα θα είχα σταματήσει πιο νωρίς αλλά δεν ξέρω πώς να το εξηγήσω. Όταν φοράω αυτή τη φανέλα παίρνω δύναμη, αισθάνομαι πάλι δεκαοκτώ και θυμάμαι όλα αυτά που έζησα με αυτό το σύλλογο που για μένα είναι ιδέα,είναι η γειτονιά μου,είναι το σπίτι μου, είναι η ζωή μου όλη! (μετά φυσικά τη γυναίκα μου και τα τρία μου παιδιά αν και για τον Παπάγο κάποιες στιγμές φορές τους παραμέλησα και τους ζητάω μια δημόσια συγνώμη για αυτό). Σταματάω να υπηρετώ από το παρκέ τον Παπάγο ο οποίος μου έδωσε πάρα μα πάρα πολλά (όπως του πρόσφερα και εγώ) και με έκανε γνωστό σε όλη την Ελλάδα. Κατάφερα να παίξω με την Παπαγάρα στην Ευρώπη, στην Α1, στην Α2, στη Β Έθνική, στη Γ’ Εθνική αλλά την ακολούθησα και στα τοπικά της Αθήνας. Δεν θέλω να επεκταθώ παραπάνω και να αρχίσω να θυμάμαι στιγμές καλές και κακές που έζησα σε αυτή τη 27χρονη καριέρα στα παρκέ, τα περισσότερα με τη φανέλα του Παπάγου (20 ολόκληρες σεζόν). Δεν θέλω να ευχαριστήσω κόσμο που με βοήθησε είτε προπονητές είτε παράγοντες είτε συμπαίκτες , μέσα από ένα «κρύο» γραπτό λίγων σκέψεων που έχω μέσα μου. Θα το κάνω ξεχωριστά κάποια στιγμή.

Τοποθετώντας ένα στοίχημα στη μονομαχία ΑΕΚ - Ολυμπιακός,  και μόνο στη Vistabet, πάρε τα λεφτά σου πίσω αν ο Ντάνιελ Χάκετ σημειώσει τουλάχιστον 15 πόντους, αλλά και έως 100% bonus στο παρολί!

Κλείνοντας θέλω να πω πέντε πράγματα: 1ον Ελπίζω κάποια στιγμή να με αξιώσει ο Θεός να δω το γιο μου να παίζει μπάσκετ στον Παπάγο και να μπορέσει να πετύχει πιο πολλά από μένα όπως και τα δυο τα κορίτσια μου να είναι στον αθλητισμό και να μάθουν ότι δεν μας παρέχει μόνο ένα καλό σώμα αλλά γυμνάζει και το μυαλό μας,πλάθει τον χαρακτήρα μας αλλά και την προσωπικότητά μας!!! Δεύτερον, ελπίζω η μανούλα μου να είναι ευχαριστημένη εκεί στον Παράδεισο. Να με «βλέπει» και να μου «λέει» ότι τα έκανα καλά! Όταν τότε που δεν πίστευε ότι πάω για μπάσκετ και ερχόταν κρυφά με τον αδελφό μου για να δει αν πήγαινα στο γήπεδο ή για κανένα σουβλάκι. Ήταν ο πιο αυστηρός μου κριτής και ο πιο πιστός μου οπαδός. Στενοχωριέμαι μόνο που δεν ήταν κοντά μου όταν ξαναφέραμε τον ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΤΗΣ ΠΑΠΑΓΟ στην επιφάνεια του ελληνικού μπάσκετ…

Τρίτον. πατέρα μπορεί να μην κατάφερα να γίνω πρωταθλητές Ελλάδος όπως εσύ (στο στίβο ήτανε για όσους δεν το ξέρουν...) αλλά πιστεύω ότι σε έκανα περήφανο με την πορεία μου στον αθλητισμό. Σε ευχαριστώ γιατί με την ηρεμία σου και το μόνιμο χαμόγελο σου μετρίαζες πολλές φορές τον παρορμητισμό μου.

Τέταρτον, ΕΛΠΙΖΩ ΝΑ ΔΩ ΟΛΟΥΣ ΜΟΥ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΜΟΥ ΚΥΡΙΑΚΗ ΣΤΟ ΣΑΛΟΥΝ ΣΤΙΣ 17:00 .

Και π'εμπτον, το κεφάλαιο μπασκετμπολίστας κλείνει για μένα! Είμαι ικανοποιημένος, ευχαριστημένος από αυτά τα λίγα που πέτυχα. Ωστόσο θα είμαι ΕΔΩ για την ομάδα μου, για τον ΠΑΠΑΓΟ από όποιο πόστο μπορώ, για να βοηθήσω με γνώμονα την ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ για αυτό το σύλλογο.

ΜΙΧΑΛΗΣ ΥΦΑΝΤΗΣ.

Best of internet