Ο Ολυμπιακός στο κυνήγι της Λαμποράλ και της Χίμκι

Κράτησε τα φώτα αναμμένα

O Nίκος Παπαδογιάννης θέλει να πιστεύει ότι ο Ολυμπιακός γύρισε σελίδα.

Κράτησε τα φώτα αναμμένα

Aντιμέτωπος με έναν πρόωρο, οδυνηρό και εν πολλοίς ταπεινωτικό αποκλεισμό, πεισμωμένος ίσως και από την αντεπίθεση του Παναθηναϊκού, ο Ολυμπιακός σάλπισε την αντεπίθεσή του και επέστρεψε στον ίσιο δρόμο, με θύμα τη δεύτερη ομάδα του Ομίλου. Εάν έχανε από τη Λαμποράλ, θα έστρεφε από τώρα την προσοχή του στα χαμηλωμένα φώτα του ελληνικού πρωταθλήματος. Για την ομάδα που έπαιξε σε 5 από τα τελευταία 7 φάιναλ-φορ, η αποτυχία θα ήταν παταγώδης.

Το κατάλαβαν πρώτοι απ’όλους οι παραδοσιακοί ηγέτες του. Ο Βασίλης Σπανούλης έκανε την καλύτερη, ίσως, φετινή του εμφάνιση, με 14 πόντους και 8 ασίστ. Ο Γιώργος Πρίντεζης έπιασε πελάτες τους Βάσκους στα πρώτα λεπτά και τοποθέτησε τον θεμέλιο λίθο της νίκης, με 13 πόντους στο ξεκίνημα.

Οι υπόλοιποι ανταποκρίθηκαν μέχρι ενός, όπως και το κοινό που γέμισε το ΣΕΦ. Η έδρα παραμένει ο ισχυρότερος σύμμαχος του Ολυμπιακού. Ο δευτεραθλητής Ευρώπης θα χρειαστεί εξίσου στιβαρή χείρα βοηθείας στους κρίσιμους αγώνες με τη Ρεάλ και την ΤΣΣΚΑ.

Αρκεί να μη τα θαλασσώσει πάλι σε καμιά Γερμανία…

Γράφω ξανά και ξανά εδώ και εβδομάδες, ότι ο μαγικός αριθμός δεν είναι το «9», αλλά το «8», αρκεί να σημαδέψει ο ενδιαφερόμενος τις σωστές ισοβαθμίες. Πέντε αγωνιστικός πριν το νήμα, ο Ολυμπιακός (4-5) κυνηγάει όχι τη Μπαρτσελόνα (4-5), όχι τη Ρεάλ (5-4), αλλά κυρίως τη Λαμποράλ (6-3) και τη Χίμκι (5-4).

Εάν μπορέσει να πετύχει 4 νίκες απέναντι στους Βάσκους και τους Ρώσους, μάλλον θα προκριθεί. Το κοντέρ γράφει 3/3 και η καταμέτρηση συνεχίζεται. 

Το 2-0 επί της Λαμποράλ είναι ανεκτίμητο εφόδιο σε περίπτωση ισοβαθμίας, όχι μόνο διπλής, αλλά και τριπλής ή τετραπλής. Με εξαίρεση τη Χίμκι, καμία άλλη ομάδα δεν μπορεί πια να πετύχει 2-0 απέναντι στην ομάδα από τη Χώρα των σκληροτράχηλων Βάσκων. Οποια ομάδα υστερήσει στα τρία ισπανικά ντέρμπι του β' γύρου, θα βρεθεί αυτομάτως στο στόχαστρο των "ερυθρολεύκων".

Ο Ολυμπιακός βρίσκεται δύο βήματα πίσω από τη Λαμποράλ, αλλά αυτή η απόσταση μπορεί να εκμηδενιστεί μέσα στις επόμενες εβδομάδες. Με όλη τη συμπάθεια και την αγάπη προς τον Γιάννη Μπουρούση, ο οποίος παίζει το καλύτερο μπάσκετ της ζωής του, δυσκολεύομαι να την πιστέψω αυτή την ομάδα...

Η Λαμποράλ έχει να παίξει κατά σειρά με Χίμκι μέσα, ΤΣΣΚΑ έξω, Μπαρτσελόνα και Ρεάλ μέσα, Μπρόζε έξω. Ο Ολυμπιακός πάει στο Μπάμπεργκ και αμέσως μετά φιλοξενεί την τελειωμένη Ζαλγκίρις και τη φιλενάδα του τη Ρεάλ, πριν εκστρατεύσει στο Χίμκι για το κρισιμότερο, ίσως, παιχνίδι του. Την ΤΣΣΚΑ μάλλον θα την πετύχει βαθμολογικά αδιάφορη στο φινάλε.

Προέχει, όμως, να χτίσει πάνω στο θεμέλιο που τοποθέτησε απόψε. Άλλο πισωγύρισμα δεν το αντέχει, τώρα που ισορροπεί στο τεντωμένο σχοινί.

Μετά το στραπάτσο της Βαρκελώνης, ο Γιάννης Σφαιρόπουλος προχώρησε σε λίγες, αλλά ορατές και αποτελεσματικές διορθωτικές κινήσεις.

Έσφιξε το rotation της ομάδας, αφήνοντας στις εφεδρείες τους Αγραβάνη και Αθηναίου. Μοίρασε με περισσότερη σαφήνεια τους ρόλους, περιορίζοντας τις αλχημείες: Μάντζαρης-Χάκετ στον «άσο», Σπανούλης-Οντομ στο «2», Στρόμπερι-Παπανικολάου στο «3», Πρίντεζης-Παπαπέτρου στο «4», Χάντερ-Μιλουτίνοβ στο «5».

Έδωσε εντολή για περισσότερους αιφνιδιασμούς και πιο επίμονο «ποστάρισμα» απέναντι στη σβέλτη αλλά ελαφριά Λαμποράλ. Έβαλε τον Χάντερ στη βασική πεντάδα, ίσως για να ταιριάξει σωματομετρικά τον Μπουρούση με τον βελτιωμένο Μιλουτίνοβ.

Βρήκε και κάποια λεπτά συμμετοχής για τον ποιοτικό Ουόρικ, ο οποίος ανταποκρίθηκε θετικά στην παρθενική του αποστολή, αναλαμβάνοντας μάλιστα καθήκοντα σέντερ. Δεν την ξέρει καλά αυτή τη θέση. 

Ο Ολυμπιακός εμφανίστηκε πνευματικά και αγωνιστικά έτοιμος, για ένα παιχνίδι που δεν είχε γυρισμό. Οι αριθμοί κλειδιά της στατιστικής αποτελούν γαλόνι όχι μόνο για τους παίκτες, αλλά και για τον προπονητή: 23 τελικές πάσες, μόλις 9 λάθη, 57% στα δίποντα, ελάχιστες προσπάθειες για τρίποντο (4/13), υπερδιπλάσιες βολές από τον αντίπαλο (19-9). Η Λαμποράλ μέτρησε περισσότερα λάθη, παρά ασίστ.

Όταν ο Ολυμπιακός βρίσκει ρυθμό και φέρνει το παιχνίδι στα μέτρα του, είναι μία πολύ καλή, σχεδόν απολαυστική, ομάδα. Όποτε όμως παγιδεύεται στις δαγκάνες ενός διαβασμένου αντιπάλου και στις δικές του παθογένειες, γίνεται ευάλωτος και κακομούτσουνος. Η αποψινή του εμφάνιση με κάνει να ελπίζω ότι γύρισε σελίδα.

Δεν ήταν, όμως, παρά ο πρώτος από τους 6 συνεχόμενους σχεδόν-τελικούς που έχει στο καλεντάρι του, σε αυτόν τον Όμιλο-κολαστήριο. Την επόμενη Πέμπτη τον περιμένουν, πληγωμένοι και αυτοί από τις νυχιές του Σάρας, ο Αντρέα Τρινκιέρι και ο Νικος Ζήσης. 

Τελευταία Νέα