Η επιστροφή στο σπίτι έφερε φρεσκάδα και αισιοδοξία

Ο Άρης που αντιστέκεται...

O Nίκος Παπαδογιάννης χαιρετίζει τη θορυβώδη επιστροφή του Άρη και αναρωτιέται αν ταιριάζουν τα μπλε στους Έλληνες παίκτες του. 

Ο Άρης που αντιστέκεται...

 

Ελπίζω να θυμάστε ότι σας είχα προειδοποιήσει. Η θαλπωρή του «Νίκος Γκάλης» φέρνει μαζί της την αύρα του Νίκου Γκάλη και κάνει τον Άρη μια άλλη, καλύτερη ομάδα. Ο κόσμος του είναι -χρόνια τώρα- ο καλύτερός του σύμμαχος.

Οι ίδιοι παίκτες που γνώρισαν 4 συνεχόμενες ταπεινωτικές ήττες στις αρχές του Γενάρη πέταξαν νύχια, έβγαλαν δόντια, μπήκαν στο γήπεδο με βλέμμα που γυάλιζε και κατάπιαν αμάσητη έναν αντίπαλο χτισμένο με χρυσάφι. Αν είχαν προσέξει λίγο περισσότερο τη διαφορά στον πρώτο αγώνα με την Άλμπα, θα κρατούσαν τώρα με το ένα χέρι το εισιτήριο της πρόκρισης στους «16» του Γιούροκαπ.

Στην πορεία προς την ενηλικίωση, ο αποψινός θρίαμβος επί των Γερμανών ήταν ένα στέρεο και θαρραλέο βήμα. Ο Άρης καλείται να συνεχίσει την πορεία του όχι σημειωτόν, αλλά τροχάδην. Οι επόμενες δύο εβδομάδες μπορεί να τον γιγαντώσουν. Ελπίζω να μη δώσει στο τοπικό ντέρμπι περισσότερη σημασία απ'όση του αξίζει...

Τον θεμέλιο λίθο για τη νίκη επί της δύσκολης Άλμπα ο Άρης τον τοποθέτησε στη β’ περίοδο, με πεντάδα τίμιας εργατιάς. Ο πολύτιμος Βασίλης Σίμτσακ έκρυψε το κενό του Χάγκινς με 10 πόντους και πολύ ιδρώτα, ενώ ο Βασίλης Ξανθόπουλος έκλεψε δύο μπάλες πριν οι Γερμανοί φτάσουν στη σέντρα, ως παρτενέρ του υπέροχου Ουότερς.

Η δουλειά των εφεδρικών απελευθέρωσε τον ΜακΝηλ, έδωσε ανάσες στους –ως συνήθως- φορτωμένους με φάουλ Χάγκινς και Ουάιτ και σκόρπισε αισιοδοξία στην εξέδρα και στο παρκέ. Ο Μούρτος, ο Ζάρας, ο Κόεν και ο Πελεκάνος έπαιξαν σωστά τους ρόλους που χρεώθηκαν, ιδίως στα μετόπισθεν.

Οι άμυνες του Άρη απέναντι σε αντίπαλο πιο ψηλό, πιο αθλητικό και πιο «γεμάτο» ήταν συχνά σεμιναριακού επιπέδου. Αν είχαν συνδυαστεί με καλύτερο ποσοστό στο μακρυνό σουτ, το -15 του Βερολίνου θα γινόταν στάχτη, από την γ’ περίοδο κιόλας (53-45 στο 27’).

Όταν ο αγώνας έφτασε στην τελική ευθεία, η Άλμπα έχασε το καλάθι από τα μάτια της. Δεν πέτυχε ούτε μισό πόντο επί 6 λεπτά και 13 δευτερόλεπτα. Σε αυτό το διάστημα της απόλυτης ασφυξίας μέτρησε 0/5 δίποντα, 0/6 τρίποντα, 0/5 βολές και 4 λάθη!

Ωστόσο, η αφετηρία για την τελική επίθεση του Άρη ήταν το ισχνό 60-59 του 33ου λεπτού. Για μια ομάδα που σούταρε τα τρίποντα δίκην λιθοβολίας (2/21), το στοίχημα του +16 αποδείχθηκε όνειρο απατηλό. Χάθηκε στις λεπτομέρειες, αλλά χάθηκε.

Διαβάζεται και ανάποδα βεβαίως η εξίσωση. Ο Άρης νίκησε ομάδα επιπέδου Ευρωλίγκας με διψήφια διαφορά μολονότι είχε 2 /21 τρίποντα και 68% στις βολές. Δεν είναι μικρό πράγμα.

Η Άλμπα έχει το προβάδισμα σε περίπτωση ισοβαθμίας με τον Άρη, αλλά η ελληνική ομάδα κρατάει την τύχη της στα χέρια της. Εφ’όσον νικήσει τη Νεπτούνας στη Λιθουανία και την Αρμάνι στο Αλεξάνδρειο, θα προκριθεί στα πλέι-οφ είτε βρέξει είτε χιονίσει είτε βγάλει ήλιο.

Ολοκληρώνω με δύο υστερόγραφα.

Όταν θα φτάσει η ώρα του Προολυμπιακού τουρνουά, μπορεί να είναι προτιμότεροι για τις τελευταίες θέσεις του πάγκου δύο έντιμοι, ξεκούραστοι και ενθουσιώδεις χαμάληδες (σαν τον Σίμτσακ και τον Ξανθόπουλο), παρά δύο κατάκοποι φτασμένοι που θα θεωρούν την υποχρέωση αγγαρεία. Δεν χρειάζεται να είναι κάποιος 25 χρονών για να περάσει τις πύλες της Εθνικής ομάδας.

Στους δύο αγώνες με την Άλμπα, ο Άρης δέχθηκε 37 πόντους από τον Βόσνιο σέντερ Κικάνοβιτς, με 17/26 σουτ. Ο Σέρβος σμολ φόργουορντ Μιλοσάβλιεβιτς έγραψε συνολικά 30 πόντους, 16 ριμπάουντ και 12 ασίστ. Τους έφερε και τους δύο στο Βερολίνο ο νευρόσπαστος, αντιπαθής, αλλά ικανότατος Σάσα Ομπράντοβιτς, το καλοκαίρι του 2015.

Δεν αντέχω, θα την πω την κακία μου. Είναι καλύτεροι οι τρεις –ιτς του Παναθηναϊκού από τους τρεις –ιτς της Άλμπα; 

Best of internet