Η λύση ποιότητας και το... παυσίπονο του Αρη

Ο Αρης Λαούδης γράφει για τον Παναθηναϊκό που προσπαθεί να κάνει μεταγραφή «εδώ και τώρα», τα κέρδη από την άνετη νίκη επί του Αρη και τη δημοσιοποίηση της πρότασης για την απόκτηση του Κώστα Παπανικολαου.

Η λύση ποιότητας και το... παυσίπονο του Αρη

Φάρμαρ τον λένε, Γκίμπσον τον λένε, αλλιώς θα τον λένε, η ουσία είναι ότι ο Παναθηναϊκός φιλοδοξεί να πάει ενισχυμένος στο ΣΕΦ και να κάνει την κίνηση που δεν φρόντισε να κάνει πριν από την έναρξη του Top-16.

Ο τραυματισμός του Παππά και το γεγονός ότι ακολουθούν δύο κρίσιμα παιχνίδια, αναγκάζει τους «πράσινους» να... σπιντάρουν για την ενίσχυση στην περιφέρεια και το ζητούμενο είναι να βρεθεί εκείνος που θα μπορεί «εδώ και τώρα» να είναι στην Αθήνα. Ο Παναθηναϊκός χρειάζεται να έχει τον παίκτη στο ΣΕΦ, προς το παρόν δεν έχει βγάλει άκρη και γι αυτό τα επόμενα δύο 24ωρα είναι κρίσιμα.

Αλλωστε, αν ο Παναθηναϊκός δεν αποκτήσει μέσα στην εβδομάδα τον παίκτη, τότε δεν έχει και λόγο να βιαστεί, με δεδομένο ότι δεν μπορεί να τον χρησιμοποιήσει στην Ευρωλίγκα μέχρι την 7η αγωνιστική ενώ δεν θα τον έχει ιδιαίτερη ανάγκη και στα παιχνίδια του ελληνικού πρωταθλήματος καθώς ακολουθούν τα ματς με Ρέθυμνο, Κολοσσό, Απόλλων Π., στα οποία δεν απαιτείται ενίσχυση για να τα «καθαρίσει».

Κρίνοντας πάντως από το όνομα του Φάρμαρ ή ακόμη και του Γκίμπσον, αποδεικνύεται πως ο Παναθηναϊκός δεν ψάχνει έναν παίκτη που απλά θα συμπληρώσει την τριάδα των γκαρντ, αλλά έναν Αμερικανό που θα μπορεί να κάνει τη διαφορά και που υπό άλλες συνθήκες θα μπορούσε να είναι ακόμη και βασικός.

Τέτοιες περιπτώσεις είναι αυτές οι δύο που ακούγονται από το πρωί, κάτι που σημαίνει ότι θα διατεθούν περισσότερα χρήματα απ' αυτά που είχαν προϋπόλογιστεί πριν από ενάμιση μήνα και η ενίσχυση δεν θα είναι για συμπλήρωμα, αλλά για παίκτη ποιότητας.

Οσον αφορά στο αγωνιστικό, Ο Αρης έχει εξελιχθεί σε... παυσίπονο για τον Παναθηναϊκό. 40λεπτη «ένεση» στο Κύπελλο, 40λεπτη «ένεση» στο πρωτάθλημα, την καταλληλότερη μάλιστα στιγμή, μετά τη γκέλα με τον Ερυθρό Αστέρα και πριν από τα κρίσιμα παιχνίδια με Λοκομοτίβ και Ολυμπιακό.

Το κέρδος για τον Τζόρτζεβιτς δεν είναι ότι καθάρισε εύκολα το ματς, αλλά το γεγονός ότι «κέρδισε» παίκτες. Αυτή τη στιγμή ο Παναθηναϊκός έχει ανάγκη να ανοίξει το rotation, έχει ανάγκη την ψυχολογική ανάταση παικτών που μέχρι τώρα είναι εξαφανισμένοι και με δεδομένο αυτό η παρουσία του Γιάνκοβιτς, η καλή εικόνα του Πάβλοβιτς και η επιστροφή του Μποχωρίδη είναι τα τρία μεγάλα κέρδη των «πράσινων».

Προσθέστε την ξεκούραση του Καλάθη που είχε ανάγκη να μείνει εκτός 12άδας και αντιλαμβάνετε κανείς πως πιο αποτελεσματικό απόγευμα δεν θα μπορούσε να σχεδιάσει ο προπονητής του Παναθηναϊκού.

Από την άλλη ο Αρης απογοήτευσε, πιο πολύ και από τον αγώνα Κυπέλλου. Αν μη τι άλλο στο προηγούμενο παιχνίδι το πάλεψε για ένα ημίχρονο, αυτή τη φορά παραδόθηκε αμαχητί με εμφάνιση που ορθώς χαρακτηρίστηκε «ντροπή» από τον Πρίφτη. Δεν είναι τόσο μεγάλη η διαφορά των δύο ομάδων για να τελειώνει ο Αρης με 7 πόντους το πρώτο 10λεπτο ή να δέχεται 49 πόντους σε ένα ημίχρονο.

Είναι αλήθεια πως ο Αρης έχει βρεθεί από τα ψηλά στα χαμηλά και η διαχείριση που θα κάνει σ' αυτή την συναισθηματική φόρτιση θα κρίνει και το μέλλον της χρονιάς. Είναι δύσκολο γι αυτές τις ομάδες να περνάνε τόσο μεγάλες κρίσεις, να βρίσκονται από την αποθέωση στα τάρταρα και να πρέπει να επιστρέψουν.

Υ.Γ.: Το να αποτυγχάνεις σε μία, και σε δύο, και σε τρεις μεταγραφές δεν είναι κακό. Το αντίθετο. Το διεκδίκησες, το πάλεψες και δεν μπορεί κανείς να σου πει «γιατί δεν το 'κανες;».

Αυτό που δεν μπορώ να καταλάβω είναι για ποιο λόγο η διοίκηση του Παναθηναϊκού επιλέγει να κάνει... σημαία τις λεπτομέρειες μιας αποτυχίας.

Για ποιο λόγο δηλαδή δημοσιοποιεί άμεσα ή έμμεσα προτάσεις σε πρώην ή νυν παίκτες του Ολυμπιακού (Σλούκας, Μάντζαρης, Παπανικολάου), γνωρίζοντας τις δυσκολίες ή έχοντας εισπράξει ήδη την αρνητική απάντηση.

Αν ο στόχος είναι «να αποδείξουμε ότι προσπαθήσαμε» και «δώσαμε όσα λεφτά μπορούσαμε», τότε υπάρχουν δύο ενστάσεις:

1. Προφανώς η διοίκηση δεν έχει αντιληφθεί πως παίκτες τέτοιου επιπέδου δεν αποφασίζουν μόνο με τα χρήματα, αλλά ζυγίζουν τον ρόλο τους, τον προπονητή, τους στόχους, το κλίμα, το ρόστερ και μαζί βεβαίως τα χρήματα.

2. Θεωρεί κανείς πως αρκεί στον Παναθηναϊκό των έξι αστέρων να «προσπαθεί» και όχι να νικάει τέτοιες υποθέσεις;

Θυμίζω ότι ο Παναθηναϊκός που κατακτούσε Ευρωλίγκες δεν «προσπαθούσε» για τον Γιασικεβίτσιους, αλλά τον «έκλεβε» όταν του φορούσαν το κασκόλ του Ολυμπιακού.

Θυμίζω ότι ο Παναθηναϊκός των έξι αστέρων δεν έλεγε μόνο «πόσα; τόσα!», αλλά έφτιαχνε κι όλες τις προϋποθέσεις που προανέφερα για να πείσει έναν πολύ καλό παίκτη να πει το μεγάλο «ναι»...

Best of internet