Η παρακαταθήκη και οι πληγές του Παναθηναϊκού ενόψει του Top-16

Ο Αρης Λαούδης γράφει γι αυτά που πρέπει να βελτιώσει ο Παναθηναϊκός στο Top-16 και τον παίκτη που υπάρχει στο ρόστερ και μπορεί να αποτελέσει την καλύτερη «μεταγραφή» στα χέρια του Τζόρτζεβιτς.

Η παρακαταθήκη και οι πληγές του Παναθηναϊκού ενόψει του Top-16

Η αντίστροφη μέτρηση για το Top-16 έχει ξεκινήσει και η… προπόνηση με την Καβάλα αποτέλεσε μιας πρώτης τάξεως ευκαιρία για τον Τζόρτζεβιτς προκειμένου να ξεκουράσει τους βασικούς, να δοκιμάσει τους «μικρούς» και να βγάλει κάποια συμπεράσματα για την αγωνιστική τους ετοιμότητα.

Ο Παναθηναϊκός δεν έχει χρόνο για πολλές αλλαγές στη βδομάδα που του απομένει  και το μόνο που μπορεί να κάνει είναι να προσπαθήσει να επουλώσει κάποιες  «πληγές» που παρουσίασε στην κανονική περίοδο. Ποιες είναι αυτές;

-Το καλοκαίρι ο Τζόρτζεβιτς ονειρεύτηκε το δίδυμο Τεόντοσιτς – Ραντούλιτσα στα πρόσωπα των Καλάθη – Ραντούλιτσα. Πίστευε - και δικαίως- πως ο ένας θα δημιουργούσε και ο άλλος θα τελείωνε τις φάσεις. Ο πρώτος στόχος επετεύχθη, ο Παναθηναϊκός είναι μια ομάδα που μοιράζει κατά μέσο όρο 21 τελικές πάσες, αριθμός που ξεπερνά κατά πολύ τη δημιουργία ακόμη και από την εποχή των Διαμαντίδη, Σάρας και Σπανούλη.

Αυτό που δεν εισπράττει ο Παναθηναϊκός είναι η αποτελεσματικότητα του Ραντούλιτσα στο βαθμό που ενδεχομένως να περιμέναμε. Μια… μπακαλίστικη σύγκριση με τα 9 παιχνίδια στο Ευρωμπάσκετ αποδεικνύουν πως ο Ραντούλιτσα έχει μεν περίπου τα ίδια νούμερα, αλλα με πολύ λιγότερες προσπάθειες κατά μέσο όρο. Σε 10 παιχνίδια στον Παναθηναϊκό έχει επιχειρήσει 62 προσπάθειες για δίποντο, όταν στο Ευρωμπάσκετ με τη Σερβία επιχείρησε 81, με λιγότερα παιχνίδια (9 ματς) και μικρότερο χρόνο συμμετοχής.

- Ο Παναθηναϊκός είναι ομάδα που χρησιμοποιεί πολύ το μυαλό της και μ’ αυτό το πλεονέκτημα προσπαθεί να καλύψει την αδυναμία στα αθλητικά προσόντα. Οσο προχωράει η Ευρωλίγκα, τόσο πιο απαραίτητα είναι τα στοιχεία της ταχύτητας, της εκρηκτικότητας και της δύναμης. Στο πρώτο και το δεύτερο κομμάτι υπάρχουν παίκτες διαφορετικών ταχυτήτων στο ρόστερ.

Για παράδειγμα, η ταχύτητα και η έκρηξη των Καλάθη, Φελντέιν δεν συμβαδίζει με την αντίστοιχη των Πάβλοβιτς, Ραντούλιτσα που ποροσπαθούν με το μυαλό να καλύψουν αδυναμίες. Με λίγα λόγια, ο Παναθηναϊκός πρέπει να βελτιωθεί όσο το δυνατόν περισσότερο στον τομέα αυτό γιατί θα αντιμετωπίσει ομάδες που θα τρέχουν και θα εκτελούν πιο γρήγορα από τη δική του σκέψη.

- Εφόσον δεν υπάρξει ενίσχυση, ο Τζόρτζεβιτς θα κληθεί να λύσει δύο επιπλέον γρίφους. Πρώτον, να βρει τρόπο να ανοίξει το rotation  για να διατηρηθεί η φρεσκάδα της ομάδας σε όλο το Top-16. Δεύτερον, να προστατεύσει παίκτες  που θα δεχτούν διπλάσια πίεση (π.χ. Καλάθης) από κάποιους άλλους και για τους οποίους δεν υπάρχουν πολλές επιλογές όσο βαθιά κι αν κοιτάξει στον πάγκο. Από τη μία δεν έχει νόημα ο Παναθηναϊκός να πάρει παίκτη απλά για να λέει ότι πήρε, από την άλλη είναι ένα ζητούμενο το πώς θα βγάλει ο Καλάθης άλλους έξι μήνες παίζοντας σταθερά 30-32 λεπτά.

- Πολλοί λένε το κλασικό «ας κερδίσουμε όλα τα ματς στο ΟΑΚΑ και βλέπουμε…», αλλά η ιστορία έχει αποδείξει πως καμία ομάδα δεν πήγε ψηλά, αν δεν ξέρει να κερδίζει τα εκτός έδρας παιχνίδια. Σε σχέση με τα προηγούμενα τρία χρόνια που έχανε από το… αεροδρόμιο, φέτος έκανε μια καλή αρχή με δύο σημαντικές εκτός έδρας νίκες κι αυτή είναι η πιο σημαντική παρακαταθήκη για το Top-16. Σαφώς και δεν έγινε ομάδα επιπέδου φάιναλ φορ επειδή κέρδισε την Καρσίγιακα και τη Ζαλγκίρις, αλλά τουλάχιστον βρήκε τον τρόπο για να προετοιμάστεί ψυχολογικά και πνευματικά.

- Ο Παναθηναϊκός θα χρειαστεί μεγαλύτερες βοήθειες από παίκτες που ήταν «κλειδιά» στον καλοκαιρινό σχεδιασμό. Για παράδειγμα, ο Φώτσης ανήκει στην κατηγορία των παικτών που ξέρουν πότε θα φορμαριστεί και πώς θα βοηθήσει την ομάδα του την κατάλληλη στιγμή. Στο Top-16 ο Παναθηναϊκός θα χρειαστεί πολλές φορές τον καλό Φώτση, όπως και τον καλό Διαμαντίδη, για να ξεπεράσει εμπόδια.

Αν η «παλιοσειρά» παρουσιάσει αντανακλαστικά, τότε ο Παναθηναϊκός θα φτάσει να παίρνει το μάξιμουμ των δυνατοτήτων από την πλειοψηφία των παικτών του.

- Η μεταγραφή του Top-16 μπορεί να είναι ο Νίκος Παππάς. Χρόνο με το χρόνο, μέρα με τη μέρα θα γίνει και καλύτερος, θα πατάει πιο γερά στα πόδια του, θα έχει μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση. Όταν ένας παίκτης επιστρέφει από σοβαρό τραυματισμό χρειάζεται χρόνο πρώτα απ’ όλα για να ξεπεράσει τις ανασφάλειές του, να μη φοβάται σε κάθε του κίνηση πως το κακό θα χτυπήσει ξανά την πόρτα του.

Ο Παππάς που πατάει γερά δεν είναι απλά ένας παίκτης στο rotation,  είναι ένας παίκτης που μπορεί να δώσει στον Παναθηναϊκό χαρακτηριστικά που λείπουν αυτή τη στιγμή στην περιφέρεια. Παιχνίδι ένας εναντίον ενός, εύκολο σκορ, ταχύτητα και ένστικτο «θα το βάλω», χαρακτηριστικό που πρώτα το ‘χεις μέσα σου και μετά το καλλιεργείς.

 

 

 

 

 

 

Τελευταία Νέα