Τιμ Nτάνκαν: Ο «μεγαλύτερος» παίκτης της γενιάς μας! (pics & vids)

THERE WILL NEVER BE ANOTHER TIM DUNCAN

Τιμ Nτάνκαν: Ο «μεγαλύτερος» παίκτης της γενιάς μας! (pics & vids)

Ο γεροΝτάνκαν έκλεισε τα 39 και ο Βασίλης Παπανδρέου γράφει τους 39 λόγους για τους οποίους ο Τίμι είναι ο καλύτερος power forward όλων των εποχών και έχει «αφήσει» πίσω του τον Κόμπι στην «κούρσα» για τον τίτλο του «κορυφαίου της γενιάς μας»!

Τιμ Nτάνκαν: Ο «μεγαλύτερος» παίκτης της γενιάς μας! (pics & vids)

39 ετών, 18 σεζόν στο ΝΒΑ, 5 δαχτυλιδιών, 45,832 λεπτών, 25,974 πόντων, 14,644 ριμπάουντ, 224 εκατομμυρίων δολαρίων και... μίας μοναδικής ευκαιρίας να πάρει και το φετινό πρωτάθλημα, να «πιάσει» τον Τζόρνταν και τον Καρίμ στα 6 δαχτυλίδια και να αξιώνει μια θέση στο Top5 όλων των εποχών στην ιστορία του ΝΒΑ, παρέα με τον Τζόρνταν (1), τον Μάτζικ (2), τον Καρίμ (3), τον Ράσελ (4) και μπροστά από τον Μπερντ (ιεροσυλία, το ξέρω), τον Κόμπι, τον Σακ και τον Χακίμ.

Γιατί ο Ντάνκαν είναι ο κορυφαίος της γενιάς μας λοιπόν;

1) Γιατί είναι ο παίκτης που όλοι θέλουν να παίξουν μαζί του. Δεν υπάρχει άνθρωπος  στο ΝΒΑ, συμπαίκτης ή αντίπαλος, που δεν έχει μια κουβέντα να πει για τον Τίμοθι.

2) Γιατί στην πρώτη του χρονιά στο ΝΒΑ, το μακρινό 1998, κατάφερε να βελτιώσει την ομάδα του κατά 36 νίκες, με τους Σπερς να έχουν μόλις 20 νίκες τη σεζόν 1996-97 και να «σκαρφαλώνουν» στις 56, ένα χρόνο αργότερα, με τον Ντάνκαν να κερδίσει το βραβείο του Ρούκι της σεζόν με 21 πόντους, 12 ριμπάουντ, 2,7 ασίστ και 2,5 μπλοκ ανά αγώνα. Ψιλοκαλός...

3) Γιατί η επί 12 χρόνια και μητέρα των δυο παιδιών του, Άμυ, τον απάτησε με τον γυμναστή της και αυτός έμεινε σιωπηλός και την «αντικατέστησε» με τη δεσποινίδα Bανέσα Μάσιας! Το λες και «αναβάθμιση».

4) Γιατί έμεινε «πιστός» σε μια ομάδα και σε μια πόλη σε όλη τη διάρκεια της καριέρας του και δεν διανοήθηκε ποτέ να απαρνηθεί τους Σπερς για έναν πιο «λαμπερό» οργανισμό.

5) Γιατί έχει κατακτήσει ήδη 5 πρωταθλήματα (στα 3 από αυτά ήταν ο MVP των τελικών), όσα ο Κόμπι και ο Μάτζικ, ένα λιγότερο από τον Καρίμ και τον Τζόρνταν. Ο Ράσελ (11) και όλη εκείνη η «παρέα» των Σέλτικς των 60s είναι... άλλη κατηγορία!

6) Γιατί μετά από μια 3ετία που όλοι θεωρούσαν -προφανώς και ατυχώς και εγώ- ότι οι Σπερς «τελείωσαν» αυτός έχει επιστρέψει, με τους ίδιους συμπαίκτες, με τον ίδιο προπονητή και εδώ και 2-3 χρόνια «μαθαίνει» μπάσκετ στο ΝΒΑ.

7) Γιατί αυτό που «παρουσίασαν» οι Σπερς στα περσινά playoffs μπορεί δικαίως να ονομαστεί το μπασκετικό «jogo bonito». Θυμίζω ότι στις αρχές των 00s' οι Σπερς κατηγορούνταν ότι έπαιζαν το «πιο βαρετό μπάσκετ» στην ιστορία του ΝΒΑ και μετά από 10 χρόνια, οι ίδιοι παίκτες και ο ίδιος προπονητής έφτιαξαν μια ομάδα που θεωρείται μία από τις 4-5 καλύτερες όλων των εποχών, μαζί με τους Μπουλς του 96', τους Λέικερς του 87', τους Σέλτικς του 86 και του 65' και τους Πίστονς του 90'.

8) Γιατί 2 μέρες πριν κλείσει τα 39, πήγε στο Staples Center, με τους Σπερς να έχουν χάσει άνετα τον 1ο αγώνα από τους Κλίπερς και έκανε... αυτό! Ξέρετε πολλούς 39χρονους που να μπορούν να «γράψουν» 28 πόντους, 11 ριμπάουντ, 4 ασίστ σε 42 λεπτά κόντρα στον Μπλέικ Γκρίφιν και τον ΝτεΆντρε Τζόρνταν;

9) Γιατί δυστυχώς, ο Κόμπι (ο μοναδικός σοβαρός διεκδικητής για τον τίτλο του κορυφαίου της μετά Τζόρνταν - Μάτζικ γενιάς) προδόθηκε την τελευταία 3ετία από το κορμί του -και από τις αστείες ομάδες των Λέικερς- ενώ ο Ντάνκαν παίζει για 18η συνεχόμενη σεζόν στα playoffs, όντας ο αδιαφιλονίκητος ηγέτης της ομάδας του.

10) Γιατί «γλεντάει» όπου βρει τον Τζόι Κρόφορντ, τον πιο κομπλεξικό διαιτητή στην ιστορία του ΝΒΑ, ενώ επιμένει να φωτογραφίζεται μπροστά σε παγκόσμια μνημεία φορώντας... παντόφλες του στρατού!

 

11) Γιατί στις 8 Μαρτίου του 2015 ήταν η πρώτη φορά σε όλη την καριέρα του που ολοκλήρωσε έναν αγώνα χωρίς σουτ εντός παιδιάς, σκοράροντας μόλις 3  βολές με 0/8 δίποντα. Η αντίδραση του -ξεκαρδισμένου- Πόποβιτς: Δεν του μιλάω πλέον! Αν θέλετε, πάτε εσείς να του πείτε «Τι διάολο ήταν αυτό σήμερα; Γιατί έπαιξες έτσι άθλια»...

12) Γιατί είναι ο μόνος 39χρονος στην ιστορία του ΝΒΑ που ολοκλήρωσε μια σεζόν με μέσους όρους 13+ πόντους 9+ ριμπάουντ και 3+ ασίστ. O Καρίμ στην ίδια ηλικία, είχε μεν 17,5 πόντους (κατά τη γνώμη μου, μακράν του δευτέρου ο καλύτερος ψηλός όλων των εποχών) με λιγότερα ριμπάουντ (6,7), ασίστ (2,6) και μπλοκ (1,2), σε σχέση με τον ηγέτη των Σπερς που φέτος «έγραψε» 13,9 πόντους, 9,1 ριμπάουντ, 3 ασίστ και 2 μπλοκ!!!

13) Γιατί έχει παίξει τα περισσότερα λεπτά στα playoffs στην ιστορία του ΝΒΑ, μπροστά από Καρίμ, Κόμπι, Πίπεν και Σακ, «γράφοντας» 9007 λεπτά στα παρκέ στη διάρκεια του «πραγματικού ΝΒΑ».

14) Γιατί... αυτό! The 3 Biggest!

15) Γιατί, σε σχέση με τους άλλους σέντερ στην κορυφαία 10άδα όλων των εποχών -δική μου είναι 10άδα, μην την πάρετε σαν να έχει επικύρωση από το... ΝΒΑ και φωνάζετε- ο Χακίμ ήταν πιο ποιοτικός (για την ακρίβεια, ο πιο ποιοτικός στην ιστορία), ο Σακίλ πιο κυρίαρχος (για την ακρίβεια, ο πιο κυρίαρχος στην ιστορία του ΝΒΑ), Ο Ουίλτ ήταν πιο καλός σκόρερ (για την ακρίβεια, ο μοναδικός παίκτης που έχει σκοράρει 100 στην ιστορία του ΝΒΑ), αλλά ο Ντάνκαν είναι πιο συνεπής, πιο επίμονος, πιο ομαδικός πιο καλός συμπαίκτης, πιο ηγετικός, πιο έτοιμος να βγει μπροστά στα δύσκολα και ήταν αφοσιωμένος περισσότερο από όλους τους άλλους στον πρωταθλητισμό, απόδειξη ότι πρότεινε μόνος του μια τεράστια μείωση στο συμβόλαιό του (της τάξης των 10 εκατομμυρίων ετησίως), προκειμένου οι Σπερς να είναι ακόμα πιο ανταγωνιστικοί. 

16) Γιατί κατάφεραν να επιστρέψουν από την πιο «σκληρή» χαμένη σειρά τελικών στη σύγχρονη ιστορία του ΝΒΑ, όταν έχασαν από το Μαϊάμι (παρένθεση προσωπικού πόνου: Κάνε το γαμημένο το φάουλ ρε Ποπ!!!) και το κατόρθωσαν με εκκωφαντικό τρόπο!

17) Γιατί έχει παίξει σε περισσότερα παιχνίδια σε playoffs στην καριέρα του (237) απ’ όσα έχουν δώσει συνολικά 17 ομάδες του ΝΒΑ σε όλη την ιστορία τους. Ναι, είναι τόσο εντυπωσιακό όσο ακούγεται!!!

19) Γιατί μαζί με τον Νοβίτσκι, τον Κόμπι και τον Γκαρνέτ συμβολίζουν το «παλιό» ΝΒΑ, το ΝΒΑ που θυμίζει περισσότερο 80s’ και 90s’. Θα λείψει πολύ αυτό το ΝΒΑ…

20) Για αυτό βίντεο με τα παιδιά του, ελάχιστα δευτερόλεπτα μετά το τέλος των περσινών τελικών, τη συνέντευξη Τύπου που ακολούθησε και το γεγονός ότι βρήκε χρόνο να παίξει μαζί τους, ακόμα και στο ημίχρονο του 5ου τελικού του 2013.

21) Γιατί φοράει το #21. Τι θα πει «αυτό δεν είναι επιχείρημα υπέρ του πόσο παικτάρα είναι»; 39 πράγματα, πρέπει να βρω, λυπηθείτε με!

22) Γιατί, πριν τον Ντάνκαν οι Σπερς ήταν μια καλή ομάδα, που ποτέ δεν μπορούσε να κάνει το βήμα παραπάνω. Όταν ο Ντάνκαν αποχωρήσει από την ενεργό δράση, θα αφήσει (τρόπος του λέγειν, γιατί αποκλείεται να μην έχει ρόλο στην ομάδα) έναν οργανισμό - πρότυπο για τη μέθοδό του και την επιτυχία του. Μόνο ο Τζόρνταν κατάφερε κάτι ανάλογο, με τους Μπουλς...

23) Γιατί είναι ο μοναδικός παίκτης στην ιστορία του ΝΒΑ, που έχει ξεκινήσει βασικός σε τελικούς του ΝΒΑ σε τρεις διαφορετικές 10ετίες (90s’, 00s’, 10s’). Το 1999 στους τελικούς με τους Νικς, το 2003 (Νετς), το 2005 (Πίστονς), το 2007 (Καβαλίερς) και το 2013 και 2014 (Μαϊάμι).

24) Γιατί έχει τα περισσότερα double double στην ιστορία των playoffs, με 159!

25)  Γιατί ο Τίμι μετράει 17 σεζόν με περισσότερες από 50 νίκες! Μόνο οι Σανς (29), οι Σπερς (27), οι Σέλτικς (31) και οι Λέικερς (32) έχουν περισσότερες σεζόν με 50+ νίκες από τον Ντάνκαν. Ναι, ναι, καλά καταλάβετε. Όλες οι υπόλοιπες ομάδες του ΝΒΑ έχουν λιγότερες σεζόν από 50+ νίκες στην ιστορία τους σε σχέση με τον “Big Fundamental”.

26) Γιατί μετά τον Καρίμ είναι ο παίκτης με τη μεγαλύτερη απόσταση μεταξύ του πρώτου και του τελευταίου του τίτλου. Ο κ. Τζαμπάρ το «διέπραξε» με απόσταση 17 σεζόν (1971-1988) και ο Ντάνκαν με απόσταση 15 σεζόν (1999-2014), που φέτος εκτιμώ ότι θα γίνουν 16! Παράλληλα, μαζί με τον Τζαμπάρ είναι οι μόνοι παίκτες στην ιστορία του  ΝΒΑ με τουλάχιστον 25,000 πόντους, 14,000 ριμπάουντ και 2,500 τάπες.

27) Γιατί το πρώτο σουτ στην καριέρα του κατέληξε σε τάπα από τον ανεκδιήγητο -και αγαπημένο- Γκρεγκ Όστερταγκ (ρε Αντώνη μου, πού πάτε με Όστερταγκ...) κι όμως ο Τίμι επέστρεψε καλύτερος, παρά την «ντροπή». Πολύ καλύτερος!!!

28) Γιατί ο Μάνου του έκανε «αυτό, και ο Τιμ αντέδρασε «έτσι». Γιατί είναι «ομάδα» και κυρίως είναι ΠΑΡΕΑ, είναι «ένας για όλους και όλοι για τον... Ποπ».

29) Γιατί, εγώ είμαι Λέικερς, λατρεύω τον Ντιρκ, αλλά φέτος, πέρσι και πρόπερσι ήθελα να το πάρει ο Ντάνκαν. «Φίλε, στ’ αρχ.... ποιος ήθελες να το πάρει» θα πείτε και δεν σας αδικώ, αλλά αυτή είναι η αδικία της ζωής. Εγώ γράφω ομορφιές κι εσείς διαβάζετε! Μεταξύ μας, δεν ξέρω και πολλούς πάντως, που δεν θέλουν να δουν το «παραμύθι» του Ντάνκαν να τελειώνει με «ονειρεμένο φινάλε»

30) Γιατί ο Ποπ έχει πει το εξής αμίμητο: «Κατά καιρούς, κάνω βόλτες μέσα στο σπίτι μου και λέω στη γυναίκα μου: “Πες σ’ ευχαριστώ Τιμ”, για όσα συμβαίνουν στη ζωής μας...»

31) Γιατί είχε «τρελαθεί» με αυτό το μπουκάλι Gatorade, το οποίο είχε περίεργη γεύση!

32) Γιατί ο Ντάνκαν και ο Πόποβιτς είναι το ΝΒΑ! Ή μάλλον είναι αυτό που θα έπρεπε να είναι το ΝΒΑ. Δύο τύποι “committed” ο ένας στον άλλον... till the end!

33) Γιατί ήταν 14 φορές -σε 17 σεζόν- μέλος σε μία από τις 3 καλύτερες 5άδες του ΝΒΑ (μόνο ο Κόμπι και ο Μαλόουν προηγούνται στη σχετική λίστα, με 15) και άλλες 14 φορές σε μία από τις 3 καλύτερες αμυντικές 5άδες του ΝΒΑ, τις περισσότερες από οποιονδήποτε παίκτη στην ιστορία της λίγκας!

34) Γιατί όλοι θέλουν να δουν τι «έχει μείνει ακόμα στο ρεζερβουάρ» για αυτήν τη μαγική 4άδα, που απαρτίζουν ένας κολυμβητής από τις Παρθένους Νήσους, ένας φαλακρός Αργεντίνος, ένας Γάλλος με Αμερικανό μπαμπά και Ολλανδέζα μαμά και ένας ξεροκέφαλος προπονητής με γιουγκοσλάβικες ρίζες...

35) Γιατί τις επικές -αρχαιοελληνικές- διαφημίσεις του Σαν Αντόνιο!

36) Γιατί είναι 39 ετών, είναι βασικός και αναντικατάστατος σε μια ομάδα που πάει «τρένο» για ένα ακόμα Πρωτάθλημα και γιατί ο τελευταίος που κατάφερε ανάλογα πράγματα σε αυτήν την ηλικία είναι κάποιος κύριος Καρίμ Αμπντούλ Τζαμπάρ...

37) Γιατί «πήδηξα» το «18» και δεν το πήρατε χαμπάρι, αλλά δεν θα κάνω την ίδια «αλητεία» και στο «37». Για αυτό το «μαγικό» βλέμμα, κάθε φορά που ένας διαιτητής του σφυρίζει φάουλ. Έχει φτάσει 39 κι όμως πιστεύει ότι ΠΟΤΕ στην καριέρα του δεν έχει κάνει φάουλ...

38) Οι κουμπάροι μου βλέπουν ΝΒΑ σε άρρωστο βαθμό. Και όταν λέω άρρωστο, εννοώ ΑΡΡΩΣΤΟ. Παίζουμε μαζί Fantasy, 2k και 3on3 (ναι, προφανώς δεν χάνω σε κανένα από τα τρία) και διαφωνούμε -σχεδόν- σε όλα. Μάλλον, σε όλα εκτός από ένα! Ο Τιμ Ντάνκαν είναι ο κορυφαίος της γενιάς μας. Ο κορυφαίος παίκτης του σύγχρονου ΝΒΑ, ο καλύτερος power forward όλων των εποχών, ο μοναδικός που μπορεί να μπει «σφήνα» και να διεκδικήσει μια θέση ανάμεσα στους 5 «μεγαλύτερους» παίκτες στην ιστορία του ΝΒΑ, μαζί με τον Τζόρνταν, τον Μάτζικ (το δικό μου #1), τον Καρίμ και τον Ράσελ!

39) Γι αυτό το ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΟ αφιέρωμα μετά τους περσινούς τελικούς!

Υγ: Ακόμα κι αν το «ταξίδι» των Σπερς διακοπεί απότομα φέτος, πιστεύω ότι ο Ντάνκαν αυτήν τη  στιγμή είναι All Time Top 5. Τώρα αν ο Κόμπι, επιστρέψει και τα  σαρώσει όλα του χρόνου, το ξανασυζητάμε. Άλλωστε, είναι μια κουβέντα, που -ευτυχώς- δεν τελειώνει ποτέ...

Best of internet