To live is to risk (Να ζεις σημαίνει να ρισκάρεις)

Ο Κωνσταντίνος Μελάγιες σχολιάζει τη νίκη του Ολυμπιακού στο «Ν. Γκάλης», το ρίσκο της απόφασης του Σφαιρόπουλου και αναλύει στιγμές του ντέρμπι.

To live is to risk (Να ζεις σημαίνει να ρισκάρεις)

Δεύτερη φορά φέτος που ζηλεύω έναν φίλαθλο που παρακολουθεί Euroleague. Μετά το παιχνίδι στη Βιτόρια ήρθε αυτό στο «Νίκος Γκάλης». Θυμάμαι τα ντέρμπι που κρίνονταν στους 50 πόντους και κλαίω από τα γέλια. Δεν έχουν περάσει και πολλά χρόνια...

Η χθεσινή αναμέτρηση ήταν η επιτομή του μπάσκετ.

Σκορ, θέαμα, δυνατές μονομαχίες, τακτική, τάπες, καίριες προπονητικές αποφάσεις και πολιτισμός!

Ο Ολυμπιακός είναι φανερό πως έχει αποκτήσει αυτοπεποίθηση στην έδρα του Παναθηναϊκού, είναι κάτι το οποίο έρχεται αναπόφευκτα αν κάνεις 2-3 συνεχόμενες νίκες.

Την ίδια αυτοπεποίθηση έχει αποκτήσει κι ο Γιάννης Σφαιρόπουλος ο οποίος αν δεν κάνω λάθος έχει 11-3 ρεκόρ απέναντι στους «πράσινους».

Στα τελευταία δευτερόλεπτα ενός τόσο κρίσιμου ματς να είστε σίγουροι πως π.χ στο μυαλό του Σπανούλη περνάει το «το έχω ξανακάνει, μπορώ να βρω τη λύση». Χίλια τοις εκατό αυτό συμβαίνει...

Αυτό συνέβη ξανά!

Στα τρία τελευταία ματς στο συγκεκριμένο γήπεδο ο Ολυμπιακός είχε την απόφαση να κρίνει το ματς και στα τρία!

Στα τρία τελευταία ματς στο συγκεκριμένο γήπεδο ο Βασίλης Σπανούλης αποφασίζει σωστά!

Στα τρία τελευταία ματς στο συγκεκριμένο γήπεδο ο Παναθηναϊκός επιλέγει να μην κάνει φάουλ και αφήνει την τελευταία επίθεση στον αντίπαλό του.

Το τελευταίο που αναφέρω εμπεριείχε τεράστιο ρίσκο, αλλά τέτοιο δεν πήρε κι ο Σφαιρόπουλος ζητώντας από τον Παπανικολάου να κάνει φάουλ στον Καλάθη; Ας το έπαιρνε κι ο Πασκουάλ.

To live is to risk λένε οι Αμερικάνοι...

Η ΜΑΓΚΙΑ ΤΟΥ ΣΦΑΙΡΟΠΟΥΛΟΥ

Αφού αναφέρθηκα στην απόφαση του προπονητή του Ολυμπιακού, οφείλω να τον παραδεχτώ.

Δε θα κρίνω αν ήταν σωστή ή λάθος. Υπάρχει αποτέλεσμα το οποίο τον δικαιώνει. Θα κρίνω όμως ότι 24'' πριν το τέλος είχε καθαρό μυαλό, καθαρή σκέψη και ρίσκαρε. Δεν κρύφτηκε. Δε φοβήθηκε. Δεν άφησε την εξέλιξη στην τύχη της. Ήθελε να την κρίνει αυτός. Αν είχε χάσει ο Ολυμπιακός θα άκουγε τα «σχολιανά» του, αλλά... η νίκη μετράει.

Γενικότερα οι Πρωταθλητές είχαν διαβάσει σωστά το παιχνίδι. Από το τζάμπολ είδαν την τραγική αντιμετώπιση των αντιπάλων στο pick 'n' roll και για αυτό επέμεναν να ταϊζουν τον Μπιρτς. Είχαν υπομονή.

Όταν μπήκε ο Μπουρούσης στο παρκέ, σημάδευαν τα αργά του πόδια στο 90% των επιθέσεων.

Μου έκανε αρνητική εντύπωση η άμυνα του Παναθηναϊκού στον Σπανούλη στο δεύτερο δεκάλεπτο. Μετά το σκριν ο ψηλός (συνήθως ο Μπουρούσης) έμενε τόσο πίσω που ο αρχηγός των φιλοξενούμενων είχε άπλετο χώρο να σηκωθεί να σουτάρει. Έβαλε 2-3 σερί και βρήκε ρυθμό... κι όταν βρίσκει ρυθμό ο Σπανούλης είναι άσχημο για τον αντίπαλό του.

Κανονικά θα έπρεπε ο Μπουρούσης να βγει για 1'' να του εμποδίσει λίγο την ορατότητα και να γυρίσει πίσω. Δεν ξέρω αν ήταν εντολή ή κάποιο τρικ του Πασκουάλ ή απλά λάθος της στιγμής.

ΒΡΗΚΕ ΡΥΘΜΟ Ο ΚΑΛΑΘΗΣ

Αν ο Νικ Καλάθης είχε αξιόπιστο σουτ δε θα έπαιζε στην Ευρώπη, θα έπαιζε στο ΝΒΑ. Ξεκινάμε από εκεί.

Ο ομογενής γκαρντ στην τρίτη περίοδο εκμεταλλεύτηκε κάποια χαλαρότητα της άμυνας των «ερυθρόλευκων», αλλά και λάθη τους. Δε μπορώ να καταλάβω γιατί τον έπαιζαν τόσο ψηλά άμυνα (στο τρίποντο ) και δεν τον είχαν σε απόσταση ενός μέτρου;

Και κοντοί και ψηλοί (μετά από αλλαγή) τον πίεζαν λες και είναι killer από τα 6.75. Ο Καλάθης τους πέρναγε με ευκολία, ξεκίνησε με 5/5 δίποντα και όλα ήταν drive. Έτσι βρήκε ρυθμό και χάρη σε αυτόν (και στον Ρίβερς) όχι μόνο ξαναμπήκε στο ματς, αλλά προσπέρασε και με 4 πόντους.

ΡΕ ΣΠΑΝΟΥΛΗ ΤΙ ΚΑΝΕΙΣ;

Η παρουσία του αρχηγού του Ολυμπιακού στη χθεσινή αναμέτρηση συγκρίνεται άνετα με τις δύο τελευταίες επισκέψεις του σε αυτό το γήπεδο. Και με τον περσινό τρίτο τελικό που σκόραρε 13 από τους τελευταίους 15 πόντους στο ΣΕΦ. 

Ο Σπανούλης χθες ήταν τόσο πνευματικά δυνατός που δεν ήταν δυνατόν να τον «σπάσει» τίποτα. Από το πρώτο μέχρι το τελευταίο λεπτό. 

Ρομπότ κανονικό. 22 πόντοι, 8 ασίστ και πολλά δύσκολα καλάθια. 

Στην τελευταία φάση έχει δημιουργήσει ο ίδιος το mismatch με τον Φώτση, τον ταλαιπωρεί αρκετά και τον περνάει από δεξιά. Μόλις βλέπει τον Σίνγκλετον να δίνει βοήθεια πασάρει και ... πάπαλα!

ΤΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΚΕΡΔΟΣ

Σε εκείνο το σημείο ο Ολυμπιακός επιβεβαίωσε πόσο καλά δουλεμένη ομάδα είναι και κυρίως πόσο έχει αλλάξει η νοοτροπία του. Θα σας εξηγήσω σε λίγο τι εννοώ...

Μετά το τάιμ άουτ μπήκε μέσα στο παρκέ ήρεμη η ομάδα, ξέροντας τι να κάνει (ασχέτως αν θα ευστοχούσε ή όχι). Με κοντό σχήμα ο Σφαιρόπουλος και τον Πρίντεζη στο «5». Βγήκαν καθαρές φάσεις. Ισοφάρισε με πλάτη ο Πρίντεζης και ο Σπανούλης διάβασε στο τέλος την άμυνα του Φώτση βρίσκοντας την κατάλληλη λύση.

Κι έρχομαι στη νοοτροπία που είναι το μεγαλύτερο κέρδος από το παιχνίδι.

Στο 73-72 ο Σίνγκλετον κάνει φάουλ στην προσπάθεια του Μπιρτς να καρφώσει, δε σφυρίζεται και στη συνέχεια με τρίποντο ο Φώτσης κάνει το 76-72.

Άλλες εποχές οι διαμαρτυρίες και η γκρίνια των παικτών θα κρατούσε κανά τρίλεπτο, το μυαλό θα σταμάταγε να λειτουργεί και θα έκλαιγαν τη μοίρα τους για τη διαιτησία και θα έχαναν και με 10 πόντους διαφορά.

Άλλη νοοτροπία, άλλο αποτέλεσμα όμως.

Κάτι παρόμοιο και στην άλλη πλευρά αφού οι διαιτητές διόρθωσαν το λάθος τους με άλλο λάθος (ανύπαρκτο φάουλ του Σίνγκλετον στον Σπανούλη). Κι εκεί ηρεμία...

ΠΑΜΕ ΠΑΛΙ ΤΑ ΙΔΙΑ

Η Euroleague είναι βασανιστική διοργάνωση, πολύ μεγάλη σε διάρκεια και όλες οι ομάδες θα έχουν σε τουλάχιστον δύο περιόδους, σκαμπανεβάσματα.

Ο Ολυμπιακός έχασε από τη Γαλατά, ο Παναθηναϊκός το ντέρμπι στο γήπεδό του, η ΤΣΣΚΑ από την Νταρουσάφακα και για να νικήσει τη Ζαλγκίρις χρειάστηκε 100-0 διαιτησία (έχει καταντήσει αστείο αυτό), η Φενέρμπαχτσε τρεις σερί ήττες.

Τι θέλω να πω; Το γνωστό.

Ούτε τρελή χαρά, ούτε τρελή απογοήτευση μετά από κάθε ματς.

ΥΓ: Είναι εξαιρετικά δύσκολο να χάσεις βολή επίτηδες.

ΥΓ 2: Στα 3'' που απέμεναν θεωρώ πως υπήρχε καθαρή πάσα επαναφοράς του Καλάθη στον Μπουρούση που ήταν στο low post.

ΥΓ 3: Ο Νίκος Παππάς στο ένας εναντίον ενός είναι απολαυστικός.

ΥΓ 4: Η άμυνα του Ντάνιελ Χάκετ όταν βρίσκεται στο low post με ψηλό αντίπαλο είναι να διδάσκεται στα σεμινάρια. Χαμηλώνει το κέντρο βάρους και κάνει τη ζωή του ψηλού πολύ δύσκολη.

ΥΓ 5: Σε ένα ακόμη ματς ο Ολυμπιακός δε χρησιμοποίησε τα ομαδικά του φάουλ. Στο πρώτο δεκάλεπτο δέχτηκε 23 πόντους κάνοντας 3 φάουλ.

ΥΓ 6: Όταν κάνεις φάουλ στο τέλος, το κάνεις καλά. Να πονέσει το χέρι του αντίπαλου και το δικό σου. Δε δέχεσαι καλάθι και φάουλ. Ο Φελντέιν έχει παίξει αστεία άμυνα στο τέλος. Ξεχάστηκε τελείως. Καμία περιστροφή και... δίνει και «γκολ φάουλ».

ΥΓ 7: Άλλοι δύο μήνες ηρεμίας στον Πειραιά...

 

Τελευταία Νέα