Κόκκινος μαρκαδόρος χωρίς μελάνι

Γάνδη, Σαραγόσα, Μόναχο, Αθήνα, Τελ Αβίβ, πάει το δεξί χεράκι. Σαραγόσα, Παρίσι, Ρώμη, Βαρκελώνη, Μόναχο, πάει και το αριστερό. Θεσσαλονίκη, Παρίσι, Μπολόνια, Μόσχα, Πράγα, πάει το ένα ποδαράκι. Αθήνα, Βερολίνο, Παρίσι, Βαρκελώνη φέτος, Θεού θέλοντος και καιρού επιτρέποντος, περίσσεψε μόνο ένα δάχτυλο χωρίς σημάδι. Από το 2013, θα χρειαστώ ενισχύσεις. Τα δαχτυλίδια έγιναν στο Βερολίνο έξι και η καταμέτρηση (ελπίζω ότι) συνεχίζεται. Από τα φάιναλ φορ που είχαν στη σύνθεσή τους ελληνική ομάδα, δεν έχασα ούτε μισό.

Ευτυχώς, η διοργανώτρια αρχή ήρθε στα συγκαλά της και κλείδωσε στο χρονοντούλαπο το ακατανόητο σχέδιο της παλαιάς FIBA, για διεξαγωγή των αγώνων Τρίτη-Πέμπτη και μάλιστα Απρίλιο μήνα. Η απονομή του Κυπέλλου Πρωταθλητριών θα πρέπει να είναι το αποχαιρετιστήριο γεγονός της σεζόν, η κορύφωση των εορτασμών, η κορωνίδα των εκδηλώσεων, όπως γίνεται πλέον στο ποδόσφαιρο. Μάιο και όσο γίνεται πιο αργά.

Να περάσει στο μεταξύ και η ρημάδα η αργία των Ισραηλινών...

Στοιχειώδεις κανόνες ευαισθησίας υπαγορεύουν αυτά που για εμάς τους Έλληνες είναι αυτονόητα. Είναι σφάλμα να ορίζεται ένας τελικός Ευρωλίγκας ανήμερα μιας εθνικής εορτής, η οποία μάλιστα τηρείται με υποδειγματική ευλάβεια. Το ίδιο θα έπρεπε να ισχύει για τις ημέρες θρησκευτικής κατάνυξης, ειδικά σε χώρες που έχουν τη θρησκεία κορόνα στο κεφάλι τους, όπως η Ελλάδα. Το Πάσχα των Ορθοδόξων, το Πάσχα των Καθολικών και η Ημέρα των Πεσόντων (και των Θυμάτων της Τρομοκρατίας) του Ισραήλ θα έπρεπε να είναι σημειωμένες με κόκκινο μαρκαδόρο στο καλεντάρι της Ευρωλίγκας.

Αποχαυνωμένοι από την παραζάλη του χρήματος και βυθισμένοι σε ποτάμια αυτοϊκανοποίησης με εργαλείο το άμοιρο μπάσκετ, ο Μπερτομέου και οι γιάπηδες φίλοι του αδιαφορούν πλήρως για τέτοιου είδους προσκόμματα. Ό,τι δεν συνοδεύεται από το σήμα του ευρώ ή του δολαρίου θεωρείται ασήμαντη λεπτομέρεια. Το πολύ πολύ να κοιτάζουν το ισπανικό εορτολόγιο όταν καταρτίζουν το πρόγραμμα της αγωνιστικής περιόδου.

Οι υπόλοιποι ας κόψουν το λαρύγγι τους. Στη Μόσχα, το φάιναλ φορ συνέπεσε με εθνική επέτειο και στρατιωτικές παρελάσεις. Στο Βερολίνο, με τις πάγκοινες εκδηλώσεις για την Εργατική Πρωτομαγιά. Στην Μπολόνια, με το Πάσχα των Ορθοδόξων (η αποστολή του Παναθηναϊκού έκανε Ανάσταση σε ελληνική εκκλησία της πόλης και έπαιξε ξενυχτισμένη στον τελικό). Φέτος στη Βαρκελώνη, με την ημέρα πένθους των Ισραηλινών.

Αφού έγινε στην Αθήνα φάιναλ φορ Μεγάλη Τρίτη και Μεγάλη Πέμπτη (το 1993, όταν οι παπάδες απειλούσαν να μας αφορίσουν όλους, αφού η ΕΤ2 μετέδιδε χριστοπαναγίες των ΠΑΟΚτζήδων κατά του Στάνκοβιτς την ίδια ώρα που η ΕΤ1 έδειχνε τα Δώδεκα Ευαγγέλια), τα πάντα συγχωρούνται.

Η Μακάμπι ισχυρίζεται ότι είχε επισημάνει το πρόβλημα από το καλοκαίρι κιόλας. Αν είναι έτσι, η Ευρωλίγκα κώφευσε επιδεικτικά. Και επανέλαβε το ολίσθημά της τον Ιανουάριο, όταν οι Ισραηλινοί διαμαρτυρήθηκαν εκ νέου. Τότε βέβαια είχαν ήδη πουληθεί χιλιάδες εισιτήρια για το φάιναλ φορ.

Σήμερα ανακοινώθηκε ότι ο τελικός της Κυριακής θα ξεκινήσει στις 5.30 μμ ώρα Τελ Αβίβ, ώστε να ολοκληρωθεί πριν από το εθνικό σιωπητήριο. Αγνοήθηκαν οι διαμαρτυρίες των τηλεοπτικών καναλιών (π.χ. Νova), όπως αγνοήθηκε η άποψη των άλλων ομάδων. Η Ρεάλ και η Βαλένθια δεν ερωτήθηκαν καν.

Αλλά γιατί θα πρέπει να ζημιωθούν οι χορηγοί και τα τηλεοπτικά κανάλια τα φληναφήματα των Καταλανών; Κατά πάσα πιθανότητα, η Ευρωλίγκα θα υποχρεωθεί να πληρώσει αποζημιώσεις στους συνεταίρους της εάν αλλάξει την ώρα διεξαγωγής του τελικού και τον κάνει απογευματινό. Στην Ελλάδα, τουλάχιστον, δεν έχει την ίδια αγοραστική δύναμη ένα τηλεοπτικό θέαμα που θα μεταδοθεί στις 4 το απόγευμα της Κυριακής, έξω από την ώρα αιχμής.

Πρακτικοί λόγοι απαγόρευσαν την αλλαγή των ημερομηνιών, αφού θα έπρεπε σε αυτή την περίπτωση να αποζημιωθούν και οι χιλιάδες φίλαθλοι που αγόρασαν ήδη αεροπορικά εισιτήρια και δωμάτια ξενοδοχείων. Μια λύση θα ήταν να διεξαχθεί το φάιναλ φορ Παρασκευή και Σάββατο, αλλά ούτε αυτή η ρύθμιση ικανοποιούσε τους εμπλεκόμενους φορείς.

«Ας αποχωρήσει η Μακάμπι και ας παίξει στη θέση της η Κάχα Λαμποράλ», κραύγασαν οι ασυμβίβαστοι. Αυτό θα ήταν το χειρότερο δυνατό σενάριο. Εφόσον η Μακάμπι μπορεί να αποδείξει ότι ενημέρωσε έγκαιρα την Ευρωλίγκα για το πρόβλημα, ουδόλως ευθύνεται για την αναστάτωση.

Άσχετα αν η άκαμπτη στάση της ανοίγει τις πύλες για ανάλογα πραξικοπήματα ελληνικών ομάδων την επόμενη φορά που θα συμπέσει το φάιναλ φορ με τη Λαμπρή...